1․ Եւ եղեւ իբրեւ վախճանեաց զխաւսելն ընդ Սաւուղայ, եւ ոգի Յովնաթանու կապեցաւ ընդ ոգւոյն Դաւթի. եւ սիրեաց զնա Յովնաթան ըստ անձին իւրում:
2․ Եւ առ զնա Սաւուղ առ իւր յաւուր յայնմիկ. եւ ոչ ետ նմա դառնալ ի տուն հաւր իւրոյ:
3․ Եւ ուխտեաց ընդ նմա Յովնաթան ուխտ` առ ի սիրել զնա ըստ անձին իւրում:
4․ Եւ մերկացաւ Յովնաթան զլաւդիկն որ զիւրեւ` եւ ետ զայն Դաւթի, եւ զվարապանակս իւր` մինչչեւ ցսուսեր իւր, եւ ցաղեղն իւր, եւ ցկամար իւր եւ ցկապարճս իւր:
5․ Եւ երթայր Դաւիթ ամենայն ուրեք ուր եւ առաքէր զնա Սաւուղ, եւ իմաստնանայր: եւ կացոյց զնա Սաւուղ ի վերայ արանց պատերազմի. եւ հաճոյ եղեւ առաջի աչաց ամենայն ժողովրդեանն. նա` եւ առաջի աչաց ծառայիցն Սաւուղայ:
6․ Եւ եղեւ ի մտանելն նոցա` իբրեւ դարձաւ Դաւիթ ի սպանանելոյ զայլազգին, ելին պարաւորք ընդ առաջ Դաւթի յամենայն քաղաքացն Իսրայէլի երգել` պար առնուլ ընդ առաջ Սաւուղայ արքայի, թմբկաւք եւ ուրախութեամբ եւ ծնծղայիւք:
7․ եւ նուագէին կանայք խաղալիկք` եւ ասէին. Եհար Սաւուղ զհազարս` եւ Դաւիթ զբեւրս:
8․ Եւ զչարեցաւ Սաւուղ վասն բանից այնոցիկ` եւ ասէ. Դաւթի ետուն զբեւրս, եւ ինձ ետուն զհազա՞րս. եւ արդ` զի՞նչ իցէ պակաս նմա, բայց եթէ թագաւորութիւնս:
9․ եւ ընդ ակամբ հայէր Սաւուղ յաւրէ յայնմանէ` եւ առ յապա:
10․ Եւ եղեւ ի վաղիւ անդր` եւ հարաւ այս չար յԱստուծոյ ի վերայ Սաւուղայ, եւ մարգարէանայ ի մէջ տան իւրոյ, եւ Դաւիթ երգէր ձեռամբ իւրով` որպէս եւ հանապազն: Եւ գեղարդն ի ձեռին Սաւուղայ:
11․ եւ ասէ. Հարից կարեցից զԴաւիթ գեղարդամբս ընդ որմնն, եւ ձգեաց Սաւուղ. եւ խոյս ետ յերեսաց նորա Դաւիթ երկիցս:
12․ Եւ երկեաւ Սաւուղ յերեսաց Դաւթի. զի Տէր էր ընդ նմա, եւ ի Սաւուղայ վերացեալ էր:
13․ Եւ ի բաց արար զնա Սաւուղ յիւրմէ, եւ կացոյց զնա իւր հազարապետ. եւ ելանէր եւ մտանէր առաջի ժողովրդեանն:
14․ Եւ էր Դաւիթ խելամուտ յամենայն ճանապարհս իւր, եւ Տէր ընդ նմա:
15․ Եւ ետես Սաւուղ` թէ այնչափ իմաստուն է յոյժ, ակնածէր յերեսաց նորա:
16եւ ամենայն Իսրայէլ եւ Յուդայ սիրէր զԴաւիթ. զի նա ելանէր եւ մտանէր առաջի երեսաց ժողովրդեանն:
17․ Եւ ասէ Սաւուղ ցԴաւիթ. Ահաւասիկ դուստր իմ երէց Մերովբ` տաց զնա քեզ կնութեան. բայց լեր դու ինձ յորդի զաւրութեան, եւ պատերազմեա զպատերազմունս Տեառն: քանզի ասաց Սաւուղ, մի եղիցի ձեռն իմ ի նա, այլ եղիցի ի նա ձեռն այլազգեացն:
18․ Եւ ասէ Դաւիթ ցՍաւուղ. Ո՞վ եմ ես` եւ կամ կեանք ազգատոհմի հաւր իմոյ ի մէջ Իսրայէլի, զի լինիցիմ փեսայ արքայի:
19․ Եւ եղեւ ի ժամանակի տալոյ զՄերովբ դուստր Սաւուղայ` Դաւթի, տուաւ նա Եդրիելի Մովլաթացւոյ կնութեան:
20․ Եւ սիրեաց Մեղքող` դուստր Սաւուղայ զԴաւիթ. եւ ազդ եղեւ Սաւուղայ, եւ հաճոյ թուեցաւ բանն յաչս նորա.
21 եւ ասէ Սաւուղ. Տաց զնա նմա կնութեան, եւ եղիցի նմա ի գայթագղութիւն: Եւ էր ի վերայ Սաւուղայ ձեռն այլազգեացն: եւ ասէ Սաւուղ ցԴաւիթ. Երկոքումբք փեսայասցիս դու ինձ այսաւր:
22․ Եւ պատուիրեաց Սաւուղ ծառայից իւրոց եւ ասէ. Խաւսեցարուք դուք լռելեայն ընդ Դաւթի եւ ասացէք` ահա արքայ հաճեալ է ընդ քեզ, եւ ամենայն արք նորա սիրեն զքեզ, եւ արդ` փեսայացիր դու արքայի:
23․ եւ խաւսեցան ծառայքն Սաւուղայ յականջս Դաւթի ըստ ամենայն բանիցս այսոցիկ: Եւ ասէ Դաւիթ. Թեթե՞ւ իցէ յաչս ձեր փեսայանալ արքայի. եւ ես այր մի տառապեալ եմ, եւ ոչ փառաւոր:
24․ եւ պատմեցին Սաւուղի ծառայքն իւր ըստ բանիցս այսոցիկ զոր խաւսեցաւ Դաւիթ:
25․ Եւ ասէ Սաւուղ. Այսպէս ասասջիք ցԴաւթի, եթէ ոչ կամի արքայ վարձանս, այլ հարեւր անթլփատութիւն այլազգեաց, առնուլ վրէժ ի թշնամեաց արքայի: եւ Սաւուղ խորհէր արկանել զնա ի ձեռս այլազգեացն:
26․ Եւ պատմեցին Դաւթի ծառայքն Սաւուղայ զբանս զայսոսիկ. եւ հաճոյ թուեցաւ բանն յաչս Դաւթի` փեսայանալ արքայի: եւ չէին լցեալ աւուրք:
27․ եւ յարեաւ Դաւիթ եւ գնաց ինքն եւ արք իւր, եւ եհար յայլազգեացն արս հարեւր. եւ եբեր զանթլփատութիւնս նոցա, եւ ելից զնոսա առաջի արքայի. եւ փեսայացաւ արքայի: եւ ետ Սաւուղ զՄեղքող` դուստր իւր նմա կնութեան:
28․ Եւ ետես Սաւուղ եւ ծանեաւ եթէ Տէր է ընդ նմա, եւ ամենայն Իսրայէլ սիրէր զնա.
29․ եւ յաւել եւս ակնածել ի Դաւթէ: Եւ եղեւ Սաւուղ թշնամութեամբ ընդ Դաւթի զամենայն աւուրս նորա:
30․ Եւ ելին իշխանք այլազգեացն, եւ եղեն ի բազում ժամանակաց ելք նոցա: եւ խելամուտ էր Դաւիթ քան զամենայն ծառայսն Սաւուղայ. եւ պատուեցաւ անուն նորա յոյժ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: