Գլուխ 2

   
1․ Եւ մտեալ դարձեալ ի Կափառնաում, յետ աւուրց

2․ լո՛ւ եղեւ եթէ ի տա՛ն եւ ժողովեցա՛ն բազումք՝ մինչեւ տեղի եւս ո՛չ լինել՝ եւ ո՛չ առ դրանն. եւ խաւսէ՛ր նոցա զբանն:

3․ Եւ գային առ նա՝ բերէին անդամալոյծ մի բարձեա՛լ ի չորից:

4․ Եւ իբրեւ ո՛չ կարէին մերձենալ առ նա՝ յամբոխէ անտի, քակեցին զյարկն ուր էր Յիսուս, եւ բացեալ զառաստաղն՝ իջուցի՛ն զմահիճսն յորում կայր անդամալոյծն:

5․ Եւ Տեսեալ Յիսուսի զհաւատս նոցա, ասէ ցանդամալոյծն. Ո՛րդեակ՝ թողեա՛լ լիցին քեզ մեղք քո:

6․ Եւ էին ոմանք ի դպրաց անտի՝ որ ա՛նդ նստէին. եւ խորհէին ի սիրտս իւրեանց.

7․ Զի՞նչ է այս՝ որ խաւսի սա զհայհոյութիւնս. ո՞վ կարէ թողուլ զմեղս, եթէ ոչ՝ մի՛ Աստուած:

8․ Եւ գիտա՛ց Յիսուս յոգի իւր՝ թէ այնպէս խորհին ի սիրտս իւրեանց, եւ ասէ. Զի՞ խորհիք զայդ ի սիրտս ձեր:

9․ Զի՞նչ դիւրին է ասել ցանդամալոյծն՝ թողեալ լիցին քեզ մեղք քո, եթէ ասել՝ արի՛ առ զմահիճս քո եւ ե՛րթ ի տուն քո:

10․ Այլ զի գիտասջիք եթէ իշխանութիւն ունի որդի մարդոյ ի վերայ երկրի՝ թողո՛ւլ զմեղս: Ասէ ցանդամալոյծն.

11․ Քե՛զ ասեմ, արի՛ ա՛ռ զմահիճս քո՝ եւ ե՛րթ ի տուն քո:

12․ Եւ յարեա՛ւ. եւ վաղվաղակի առեալ զմահիճսն, ե՛լ առաջի ամենեցուն. մինչեւ զարմանա՛լ ամենեցուն՝ եւ փառաւո՛ր առնել զԱստուած՝ եւ ասել, թէ այսպիսի ինչ երբէք՝ ո՛չ տեսաք:

13․ Եւ ե՛լ դարձեալ ի ծովեզրն, եւ ամենայն ժողովուրդն գա՛յր առ նա. եւ ուսուցանէ՛ր զնոսա:

14․ Եւ մինչդեռ անցանէր, ետես զՂեւի՛ Ալփեայ՝ զի նստէ՛ր ի մաքսաւորութեան. եւ ասէ ցնա. Ե՛կ զկնի իմ: Եւ յարուցեալ՝ գնա՛ց զկնի նորա:

15․ Եւ եղեւ ի բազմելն նորա ի տան նորա, եւ բազում մաքսաւո՛րք եւ մեղաւորք բազմեա՛լ էին ընդ Յիսուսի՝ եւ ընդ աշակերտսն նորա. քանզի էին բազումք՝ որ երթային զհետ նորա:

16․ Իսկ դպիրքն եւ փարիսեցիք իբրեւ տեսին՝ թէ ուտէ ընդ մաքսաւորս եւ ընդ մեղաւորս, ասեն ցաշակերտսն նորա. զի՞ է՝ զի ընդ մեղաւո՛րս եւ ընդ մաքսաւո՛րս ուտէք եւ ըմպէք:

17․ Իբրեւ լուաւ Յիսուս՝ ասէ՛ ցնոսա. Ո՛չ ինչ է պիտոյ բժիշկ ողջոց, այլ հիւանդա՛ց եւ ո՛չ եկի կոչել զարդարս՝ այլ զմեղաւո՛րս:

18․ Եւ էին աշակերտքն Յովհաննու եւ փարիսեցիքն ի պա՛հս. գա՛ն եւ ասեն ցնա, ընդէ՞ր աշակերտքն Յովհաննու՝ եւ փարիսեցիքն պահեն, եւ քո՛ աշակերտքդ ո՛չ պահեն:

19․ Եւ ասէ ցնոսա Յիսուս. Մի եթէ մա՞րթ ինչ իցէ որդւոց առագաստի՝ մինչ ընդ նոսա՛ իցէ փեսայն՝ պահե՞լ. ցորքան ընդ իւրեա՛նս ունիցին զփեսայն, ո՛չ է մա՛րթ պահել:

20․ Այլ եկեսցե՛ն աւուրք՝ յորժամ վերասցի ի նոցանէ փեսայն, եւ ապա՛ պահեսցեն յաւո՛ւրն յայնմիկ:

21․ Ո՛չ ոք կապերտ նո՛ր անթա՛փ արկանէ ի վերայ հնացեալ ձորձոյ. ապա թէ ոչ՝ առնո՛ւ լրութեամբն իւրով նորն ի հնոյ անտի, եւ չա՛ր եւս պատառումն լինի:

22․ Եւ ո՛չ ոք արկանէ գինի նոր՝ ի տիկս հինս. ապա թէ ոչ՝ պայթուցանէ՛ գինին զտիկսն, գինի հեղու, եւ տիկքն կորնչի՛ն. այլ գինի նոր՝ ի տիկս նո՛րս արկանելի է։

23․ Է Եւ եղեւ նմա ի շաբաթու անցանե՛լ ընդ արտորայս. եւ աշակերտքն ի գնալն իւրեանց սկսան հա՛սկ կորզել եւ ուտե՛լ:

24․ Եւ փարիսեցիքն՝ ասեն ցնա. Տե՛ս՝ զինչ գործեն աշակե՛րտքն քո ի շաբաթուս զոր չէ՛ արժան:

25․ Եւ ասէ ցնոսա Յիսուս. Ո՞չ երբէք իցէ ընթերցեալ ձեր՝ զոր արա՛րն Դաւիթ յորժամ պիտոյն եղեւ, եւ քաղցեաւ՝ նա եւ որ ընդ նմայն էին:

26․ Զիա՞րդ եմուտ ի տունն Աստուծոյ առ Աբիաթարա՛ւ քահանայապետիւ, եւ զհացսն զառաջաւորութեան եկեր՝ եւ ե՛տ եւ այնոցիկ որ ընդ նմայն էին. զոր ո՛չ էր աւրէն ուտել, բայց միայն քահանայիցն:

27․ Եւ ասէ ցնոսա. Շաբաթ՝ վասն մարդո՛յ եղեւ, եւ ո՛չ եթէ մարդ վասն շաբաթու,

28․ ապա ուրեմն՝ տէ՛ր է որդի մարդոյ՝ եւ շաբաթու: