1. Զի՞նչ են հաւատք, եթէ ոչ՝ յուսացելո՛ց իրաց հաստատութիւն, եւ յանդիմանութի՛ւն որոց ո՛չն երեւին:
2. Զի նովաւ վկայեցան առաջինքն:
3. Հաւատո՛վք իմանամք հաստատեալ զյաւիտեանսն բանիւ Աստուծոյ, յաներեւութից զերեւելիսս եղեալ:
4. Հաւատո՛վք լաւ պատարագս Հաբէլ քան զԿայէն մատուցանէր Աստուծոյ, որով վկայեցաւ իսկ արդար լինել. զի ի վերայ պատարագա՛ցն եղեւ վկայութիւն նմա յԱստուծոյ. զի թէպէտ եւ մեռաւ ի նմին, սակայն տակաւին խաւսի՛:
5. Հաւատո՛վք Ենովք փոխեցաւ, զի մի՛ զմահ ճաշակեսցէ. եւ ո՛չ ուրեք գտանէր, քանզի փոխեա՛ց զնա Աստուած. եւ յառաջ քան զփոխելն նորա՝ վկայեցաւ հաճո՛յ լինել Աստուծոյ:
6. Բայց առանց հաւատոց՝ անհնա՛ր է հաճոյ լինել. Այլ հաւատալ արժա՛ն է այնմ որ մերձենայ առ Աստուած՝ թէ է՛ Աստուած. եւ որ խնդրեն զնա՝ լինի պարգեւատո՛ւ,
7. Հաւատո՛վք առեալ հրաման Նոյի՝ վասն չեւեւս երեւելեացն՝ զահի՛ հարեալ կազմէր զտապանն ի փրկութիւն տան իւրոյ, որով դատեցաւ զաշխարհ. եւ
հաւատո՛ցն արդարութեան եղեւ ժառանգաւոր:
8. Հաւատո՛վք՝ որ Աբրահամն կոչեցաւ՝ ունկնդիր եղեւ ելանել ի տեղին զոր առնլոց էր ի ժառանգութիւն. ե՛լ գնաց՝ եւ ո՛չ գիտէր յով երթիցէ:
9. Հաւատո՛վք պանդխտեցաւ յերկիրն աւետեաց՝ իբրեւ յաւտարութեան. խորանա՛ւք բնակեաց Սահակաւ եւ Յակովբաւ հանդերձ՝ ժառանգակցաւք նոցին աւետեաց:
10. Քանզի ակն ունէր հիմա՛մբք հաստատելոյ քաղաքին, որոյ ճարտարապետ եւ արարիչ Աստուած է:
11. Հաւատո՛վք եւ ինքն Սառա՝ որ ամուլն էր, զաւրութիւն առնլոյ զսե՛րմն որդեծնութեան ընդունէր, եւ ի տարաժամ հասակի ծնանէր. քանզի հաւատարի՛մ համարեցաւ զայն որ խոստացաւն:
12. Վասն որոյ եւ ի միոջէն ծնանէին, եւ այն ի յանցեալ ժամանակի, իբրեւ զաստեղս երկնից բազմութեամբ, եւ իբրեւ զաւա՛զ առ ափն ծովու առանց թուոյ:
13. Ըստ հաւատոց մեռան ամենեքին սոքա, եւ չե՛ւեւս ընկալեալ զաւետիսն. այլ ի հեռուստ տեսին զնոսա՝ եւ ցնծացա՛ն, եւ խոստովա՛ն եղեն՝ եթէ աւտա՛րք եւ պանդուխտք են յերկրի:
14. Զի որք զայնպիսիսն խաւսին, յայտ առնեն՝ եթէ գաւա՛ռ իմն խնդրեն:
15. Զի եթէ զայն յիշէին ուստի ելինն, գո՛յր ժամանակ դառնալոյ անդրէն:
16. Նա՝ աւանիկ ազնուականի՛ իմն ցանկացեալ են, ա՛յս ինքն է՝ երկնաւորին. վասն որոյ ո՛չ ամաւթ համարի Աստուած, կոչել նոցա Աստուած. քանզի պատրաստեաց նոցա քաղաք:
17. Հաւատո՛վք մատոյց Աբրահամ ի փորձութեան իւրում զԻսահակ պատարագ. եւ զմիամաւրն մատուցանէր, որոյ զաւետիսն ընկալեալ էր.
18. որում ասացաւն, թէ Սահակաւ կոչեսցի քեզ զաւակ.
19. եդ ի մտի իւրում, թէ եւ ի մեռելո՛ց կարաւղ է յարուցանել Աստուած, ուստի եւ յառակս իսկ ընկալաւ զնա:
20. Հաւատո՛վք վասն հանդերձելոց իրաց՝ աւրհնեա՛ց Իսահակ զՅակովբ եւ զԻսաւ:
21. Հաւատո՛վք Յակովբ ի մեռանելն իւրում, զիւրաքանչիւրոք յորդւոցն Յովսեփու աւրհնեաց, եւ երկի՛ր եպագ ի ծագ գաւազանի իւրոյ:
22. Հաւատո՛վք Յովսէփ ի վախճանել իւրում յիշեաց զելս որդւոցն Իսրայէլի, եւ վասն ոսկերաց իւրոց պատուիրեաց:
23. Հաւատովք՝ զՄովսէս իբրեւ ծնան, թաքուցաւ ամիսս երիս ի հարց իւրոց. քանզի տեսին կայտառ զմանուկն, եւ ո՛չ զանգիտեցին ի հրամանէ թագաւորին:
24. Հաւատովք Մովսէս իբրեւ աճեաց՝ ուրացաւ կոչել որդի դստերն Փարաւոնի:
25. Լա՛ւ համարեցաւ չարչարել ընդ ժողովրդեանն Աստուծոյ, քան առ ժամանակ մի վայելել ի մեղս:
26. Կարեւո՛ր համարեցաւ զնախատինսն Քրիստոսի, քան զմեծութիւն գանձուցն Եգիպտացւոց. զի հայեցեալ ա՛կն ունէր վարձուցն հատուցման:
27. Հաւատո՛վք թողոյր զերկիրն Եգիպտացւոց, եւ ո՛չ երկնչէր ի ցասմանէ թագաւորին. զի զաներեւոյթսն իբրեւ զտեսեա՛լ համբերութեամբ համարեցաւ:
28. Հաւատո՛վք արար զզատիկն եւ զհեղումն արեանն. զի մի՛ սատակիչն անդրանկաց մերձենայցէ՛ ի նոսա:
29. Հաւատո՛վք անցին ընդ ծովն կարմիր՝ իբրեւ ընդ ցամա՛ք երկիր. զորոյ զփորձ առեալ Եգիպտացւոցն՝ ընկղմեցան:
30. Հաւատո՛վք պարիսպքն Երիքովի անկան, շուրջ եկեալ զնոքաւք զեւթն աւր:
31. Հաւատո՛վք Րախաբ պոռնիկ ո՛չ կորեաւ ընդ անհաւատսն, որոյ ընկալեա՛լ էր զլրտեսնն խաղաղութեամբ:
32. Եւ արդ՝ զի՞նչ եւս ասացից. զի չէ՛ բաւական ժամանակս պատմելոյ, վասն Գեդեովնի՛, Բարակա՛յ, Սամփսովնի՛, Յեփթայա՛յ, Դաւթի՛, եւ Սամուելի՛, եւ այլո՛ց մարգարէիցն.
33. Որք հաւատո՛վք պարտեցին զթագաւորութիւնս. գործեցի՛ն զարդարութիւն. հասի՛ն աւետեաց. խցին զբերանս առիւծուց.
34. շիջուցի՛ն զզաւրութիւն հրոյ. ապրեցա՛ն ի բերանոյ սրոյ. զաւրացա՛ն ի տկարութենէ. եղեն զաւրաւորք ի պատերազմի. առին զբանակս աւտարաց:
35. Ընկալա՛ն կանայք ի յարութենէ զմեռեալս իւրեանց: Կէսք կոշկոճեցան՝ եւ չե՛ւեւս ընկալեալ զփրկութիւն, զի լաւագո՛յն յարութեանն հասանիցեն:
36. Եւ կէսքն զտանջանաց եւ զգանից զփորձ առին, զկապանա՛ց եւ զբանտից:
37. Քարկոծեցա՛ն, սղոցեցա՛ն, փորձեցա՛ն. սպանմա՛մբ սրոյ մեռան. շրջեցա՛ն լաշկամաշկաւք՝ եւ մորթովք այծենեաւք: Կարաւտեա՛լք, նեղեա՛լք, չարչարեա՛լք.
38. զորս ո՛չ արժէ աշխարհս. յանապատի մոլորեալք, եւ ի լերինս եւ յայրս, եւ ի փապարս երկրի:
39. Եւ սոքա ամենեքին վկայեալք ի հաւատոցն, չե՛ւեւս ընկալան զաւետիսն:
40. Աստուծոյ վասն մեր լաւագոյն համարեալ, զի մի՛ առանց մեր կատարեսցին:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: