Գիրք` 19. Թուղթք Պաւղոսի Առաքելոյ առ Եբրայեցիս

Գլուխ 6

   

1. Վասն որոյ թողեալ զբան սկզբա՛նն Քրիստոսի, ի կատարո՛ւմն եկեսցո՛ւք. մի՛ միւսանգամ հիմն արկանել ապաշխարութեան՝ ի մեռելոտի գործոց անտի, եւ հաւատո՛ցն որ յԱստուած,

2. եւ մկրտութեանցն վարդապետութեան, եւ ձեռնադրութեա՛ն ձեռաց, եւ յարութեա՛ն մեռելոց, եւ դատաստանի՛ն յաւիտենից:

3. Եւ արդ՝ արասցո՛ւք զայն՝ եթէ Աստուած հրամայեսցէ:

4. Քանզի անհնա՛ր է միանգամ մկրտելոցն, որ ճաշակեցին յերկնաւո՛ր պարգեւացն, եւ հաղորդք եղեն հոգւոյն սրբոյ.

5. եւ զգեղեցիկ բանին Աստուծոյ ճաշակսն ճաշակեցին: Եւ զզաւրութիւնս հանդերձելո՛յ աշխարհին,

6. եւ կործանեսցին. միւսանգամ նորոգե՛լ յապաշխարութիւն. եւ վերստին ի խա՛չ հանել անձանց զորդին Աստուծոյ, եւ դարձեալ խայտառակել:

7. Քանզի երկիր որ ըմպիցէ՛ զանձրեւ բազո՛ւմ անգամ եկեալ ի վերայ նորա, եւ ծնանիցի արդիւնս շայեկանս նոցա՝ վասն որոյ գործեցին, ընդունի զաւրհնութի՛ւն յԱստուծոյ:

8. Իսկ որ բերէ փո՛ւշ եւ տատասկ. անպիտա՛ն է՝ եւ մե՛րձ յանէծս. եւ վախճան նորա յայրումն:

9. Բայց հաստատեալ եմ վասն ձեր սի՛րելիք՝ ի լա՛ւ անդր, եւ որ լի՛նէ փրկութեամբ: Զի թէպէտ եւ այսպէս խաւսիմք.

10. ո՛չ եթէ անիրա՛ւ ինչ է Աստուած՝ մոռանալ զգո՛րծս ձեր՝ եւ զսէրն զոր ցուցէք յանուն նորա. զի պաշտէիք զսուրբսն՝ եւ պաշտէ՛ք.

11. եւ մեք ըղձանա՛մք, զի իւրաքանչիւր ոք ի ձէնջ զնո՛յն փոյթ ցուցանիցէ ի հաստատութիւն յուսոյն մինչեւ ցվախճան.

12. զի մի հիւանդամի՛տք լինիցիք: Նմանա՛ւղք եղերուք այնոցիկ որ հաւատովքն եւ երկայնմտութեամբ ժառանգեցին զաւետիսն:

13. Զի Աբրահամու խոստացեալ զաւետիսն Աստուծոյ՝ քանզի յա՛յլ ոք ի մեծ ո՛չ գոյր երդնուլ,

14. յա՛նձն իւր երդուաւ, եւ ասէ. Այո՝ աւրհնելո՛վ աւրհնեցից զքեզ, եւ բազմացուցանելո՛վ բազմացուցից:

15. Եւ այնպէս երկայնամի՛տ եղեալ՝ եհա՛ս աւետեացն:

16. Ապաքէն մարդիկ որ ինչ ի վե՛ր է քան զինքեանս՝ յա՛յն երդնուն. եւ ամենայն հակառակութեան նոցա վճիռ ի հաստատութիւն, երդո՛ւմնն է:

17. Որով առաւե՛լ եւս կամեցեալ Աստուծոյ՝ ցուցանել ժառանգաւորաց աւետեա՛ցն զհաստատութիւն խորհրդոյն իւրոյ, միջնորդեաց երդմա՛մբ:

18. Զի երկու անփոփոխելի՛ իրաւքն՝ որովք անհնա՛ր իցէ ստել Աստուծոյ, հաստատո՛ւն մխիթարութիւն ունիցիմք. որք ապաստա՛ն եղեաք բո՛ւռն հարկանել

զհանդերձեալ յուսոյն.

19. զոր իբրեւ զխարի՛սխ հաստատուն եւ անշա՛րժ ունիցիմք անձա՛նց մերոց. որ եւ մտանիցէ ի ներքի՛ն կողմն վարագուրին,

20. ուր կարապետն մեր Յիսուս եմուտ վասն մեր, ըստ կարգին Մելքիսեդեկի, եղեւ քահանայապետ յաւիտենից: