Գիրք` 19. Թուղթք Պաւղոսի Առաքելոյ առ Եբրայեցիս

Գլուխ 4

   

1. Երկիցո՛ւք այսուհետեւ, գուցէ ի թողուլ զաւետիսն՝ ի մտանելոյ ի հանգիստ նորա, գտանիցի ոք ի ձէնջ նուազեա՛լ:

2. Քանզի եմք աւետարանեալք՝ որպէս եւ նոքայն. այլ նոցա ո՛չինչ աւգնեաց լուր բանին՝ չամոքելո՛ցն ի հնազանդութիւն հաւատոց:

3. Այլ մեք մտանեմք ի հանգիստն, որք հաւատացաքս՝ որպէս եւ ասացն, թէ որպէս երդուայ ի բարկութեան իմում, թէ՛ մտցեն ի հանգիստ իմ. թէպէտ եւ արդիւնքն իսկզբանէ աշխարհի լիեալ էին:

4. Քանզի ասէ ուրեք վասն աւուրն եւթներորդի այսպէս. եւ հանգեա՛ւ Աստուած յաւուրն եւթներորդի յամենայն գործոց իւրոց.

5. եւ աստ՝ դարձեալ ասէ՝ թէ՛ մտցեն ի հանգիստ իմ:

6. Եւ արդ՝ քանզի արգելա՛ն ոմանք մտանել ի նա, եւ որք յառաջագոյն աւետարանեա՛լն էին՝ չմտին վասն անհաւանութեանն:

7. Դարձեալ ա՛յլ աւր սահմանէ՝ զայսա՛ւրն ի Դաւթի, եւ ասէ՝ յետ այնչափ ժամանակաց, որպէս յառաջագո՛յն ասաց. այսաւր եթէ ձայնի նորա լուիցէք՝ մի՛ խստացուցանէք զսիրտս ձեր:

8. Զի եթէ զնոսա յԻսովայ հանգուցեա՛լ էր, ապա վասն այլո՛յ աւուր ո՛չ խաւսէր յետ այնորիկ:

9. Արդ ուրեմն նուազեա՛լ է շաբաթո՛ւմն ժողովրդեանն Աստուծոյ:

10. Զի որ եմուտ ի հանգիստն նորա, եւ նա՛ հանգեաւ յիւրո՛ց գործոց անտի. որպէս եւ Աստուած յիւրայոցն:

11. Փութասցո՛ւք այսուհետեւ մտանե՛լ յայն հանգիստ. զի մի՛ ոք ընդ նովին աւրինակաւ անհաւանութեանն անկանիցի:

12. Զի կենդանի է բանն Աստուծոյ՝ եւ ազդաւղ՝ եւ հատո՛ւ քան զամենայն սուր երկսայրի, եւ անցանէ՛ մինչեւ ցորոշումն շնչոյ եւ ոգւոյ՝ եւ յաւդից՝ եւ ուղղոյ. եւ քննի՛չ է մտա՛ց՝ եւ խորհրդոց սրտից:

13. Եւ չի՛ք արարած աներեւոյթ յերեսաց նորա. այլ ամենայն ինչ մերկապարանո՛ց կայ առաջի աչա՛ց նորա՝ զորմէ մեր բա՛նքս են:

14. Ունիմք այսուհետեւ քահանայապե՛տ մեծ՝ անցեա՛լ ընդ երկինս, զՅիսուս որդի Աստուծոյ. պինդ կալցուք զխոստովանութիւնն:

15. Քանզի ո՛չ եթէ ունիմք քահանայապետ, որ չիցէ՛ կարա՛ւղ չարչարակի՛ց լինել տկարութեան մերոյ. այլ փո՛րձ է ամենայնիւ, ըստ նմանութեան, առանց մեղաց:

16. Մատիցո՛ւք այսուհետեւ համարձակութեամբ առաջի աթոռոյ շնորհա՛ցն նորայ. զի ընկալցուք զողորմութիւն, եւ գտցուք շնո՛րհս ի դէպ ժամանակի՝

աւգնականութեան: