1. Ունե՛լ ունէր եւ առաջինն՝ իրաւունս պաշտաման յա՛յնժամ զաշխարհակա՛ն սրբութիւնն:
2. Զի խորա՛նն առաջին հանդերձեցաւ ա՛յսպէս. յորում աշտանակն, եւ սեղա՛նն, եւ հա՛ցն նուիրաց՝ որ սրբութիւնն կոչէր:
3. Եւ յետ երկրորդ վարագուրին խորա՛նն որ կոչէր սրբութիւն սրբութեանց.
4. յորում կայր բուրվառն ոսկի, եւ ա՛րկղն կտակարանաց պատեալ ներքոյ եւ արտաքոյ ոսկւով. յորում սափո՛րն ոսկի լի՛ մանանայիւ, եւ գաւազա՛նն Ահարոնի որ ծաղկեցաւ, եւ տախտա՛կք կտակարանացն.
5. եւ ի վերայ նորա քրովբէքն փառաց՝ որ հովանի ունէին ի վերայ քաւութեանն. վասն որոյ՝ ո՛չ է այժմ ասել մի ըստ միոջէ:
6. Եւ այն ամենայն իբրեւ ա՛յնպէս հանդերձեալ կայր: յառաջին խորանն յամենայն ժամ մտանէին քահանայքն զպաշտամունսն կատարել.
7. բայց յերկրորդն՝ մի՛անգամ ի տարւոջն քահանայապետն. եւ զայն ո՛չ առանց արեան, զոր մատուցանէ՛ր վասն իւր, եւ վասն ժողովրդեա՛նն անգիտութեան:
8. Զայս ցուցեալ հոգւոյն սրբոյ՝ մինչչե՛ւ յայտնեալ էր ճանապարհի սրբութեանցն. քանզի դեռ առաջի՛ն խորանն ունէ՛ր զհաստատութիւն.
9. որ է առակ ժամանակին որ առաջի կայր. յորում պատարագքն եւ զոհք մատչէին, որք ո՛չ կարէին ըստ միտս կատարել զպաշտաւնեայսն. բայց միայն կերակրովք եւ ըմպելեաւք,
10. եւ պէսպէ՛ս մկրտութեամբք՝ մարմնոյ արդարութիւնքն. որ մինչեւ ի ժամանակս ուղղութեանն ի վերայ կային:
11. Այլ Քրիստոս եկեալ քահանայապե՛տ հանդերձելո՛ցն բարեաց, մեծաւն եւ կատարելով՝ եւ անձեռագործ խորանաւն, ա՛յս ինքն է՝ որ ո՛չ յայսց արարածոց,
12. եւ ո՛չ արեամբ նոխազաց եւ զուարակաց. այլ իւրո՛վ արեամբն եմուտ միանգամ ի սրբութիւնսն յաւիտենակա՛նս գտեալ զփրկութիւն:
13. Զի եթէ արիւն ցլուցն եւ նոխազաց՝ եւ մոխիր երնջոցն ցանեալ՝ զպղծեալսն սրբէր առ ի մարմնոյ սրբութենէ.
14. ո՞րչափ եւս առաւել արի՛ւնն Քրիստոսի, որ ի ձեռն հոգւոյն յաւիտենականի մատոյց զա՛նձն անարատ պատարագ Աստուծոյ, սրբեսցէ՛ զխիղճ մտաց ձերոց ի մեռելոտի՛ գործոց անտի՝ պաշտել զԱստուած կենդանի:
15. Եւ վասն այնորիկ նորո՛յ ուխտիս է միջնորդ. զի յորժամ մա՛հ լինիցի՝ ի փրկութիւն վասն առաջին ուխտին յանցանաց, զաւետի՛ս առցեն հրաւիրեալքն ի ժառանգութիւնն յաւիտենից:
16. Քանզի ուր կտակ է, հա՛րկ է զմա՛հ ի մէջ բերել զկտակագրին:
17. Զի կտակ՝ յետ մահո՛ւ հաստատուն է: Ապա թէ ոչ՝ զիա՞րդ իցէ հաստատուն, մինչ կտակագիրն կենդանի՛ է:
18. Ուստի եւ ո՛չ առաջինն առանց արեան նորոգէր:
19. Քանզի իբրեւ պատմեցան ամենայն պատուիրանք աւրինացն ի Մովսիսէ ժողովրդեանն, առեալ զարիւն ցլուցն եւ նոխազացն, ջրով՝ եւ բրդով՝ կարմրով՝ եւ զոպայիւ՝ զկտակարանա՛ւքն իսկ եւ զամենայն ժողովրդեամբն սրսկեաց,
20. եւ ասէ. Ա՛յս է արիւն կտակին՝ զոր պատուիրեաց ձեզ Աստուած:
21. Եւ զխորանա՛ւն, եւ զամենայն կահիւ սպասուն նո՛յնպէս սրսկեաց զարիւնն:
22. Եւ գրեթէ ամենայն ինչ արեամբն սրբէր ըստ աւրինացն. եւ առանց հեղման արեան չլինէր թողութիւն:
23. Ապա հարկ էր աւրինաւորացն՝ այնպիսեա՛ւքն սրբել. եւ բո՛ւն իսկ երկնաւորացն՝ առաւե՛լ եւս պատարագաւք քան զնոյնս:
24. Զի ո՛չ եթէ ի ձեռագործ սրբութիւնսն եմուտ Քրիստոս՝ յաւրինակս ճշմարտութեանն. այլ ի բո՛ւն իսկ յերկինս, յանդիմա՛ն լինել երեսացն Աստուծոյ վասն մեր:
25. Ո՛չ զի բազում անգամ մատուցանիցէ զանձն պատարագ՝ որպէս քահանայապետն որ մտանէր ի սրբութիւն սրբութեանցն ամի ամի արեա՛մբ աւտարաւ.
26. ապա թէ ոչ՝ պարտ էր նմա բազում անգամ չարչարել իսկզբանէ աշխարհի. բայց արդ՝ աւասիկ, միանգամ ի կատարած յաւիտեանց՝ յանարգութիւն մեղաց իւրով պատարագաւն յայտնեալ է:
27. Եւ զոր աւրինակ կայ մնայ մարդկան միանգամ մեռանել, եւ յետ այնորիկ դատաստան.
28. նոյնպէս եւ Քրիստոս միանգամ մատուցեալ պատարագ առ ի բառնալոյ զմեղս բազմաց. իսկ յերկրորդումն առանց մեղա՛ց յայտնեսցի այնոցիկ՝ որ ակն ունիցին նմա հաւատո՛վք ի փրկութիւն:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: