Գիրք` 19. Թուղթք Պաւղոսի Առաքելոյ առ Եբրայեցիս

Գլուխ 2

   

1. Վասն այսորիկ պա՛րտ է մեզ առաւել եւս ունկնդիր լինել բանիցն ասացելոց, զի մի՛ երբէք նուաղեսցուք:
2. Զի եթէ որ ի ձեռն հրեշտակաց խաւսեցաւ բանն, հաստատո՛ւն եղեւ եւ ամենայն յանցաւորութի՛ւն եւ անհնազանդութիւն ընկալաւ զպատիժ պատուհասի.

3. մեք՝ զիա՞րդ ապրեսցուք հեղգացեալք յայնպիսի փրկութենէ, որ սկի՛զբն առ խաւսելոյ ի Տեառնէ. եւ ի ձեռն ա՛յնոցիկ որ լուա՛նն՝ ի մե՛զ հաստատեցաւ.

4. վկայեալ յԱստուծոյ նշանաւք եւ արուեստիւք. եւ պէսպէ՛ս զաւրութեամբք, եւ մասամբք հոգւոյն սրբոյ՝ ըստ իւրոց կամաց:

5. Զի ո՛չ եթէ հրեշտակաց հնազանդեցոյց զհանդերձեալ աշխարհն, վասն որոյ եւ մե՛քս խաւսիմք:

6. Վկայեա՛ց ոք ուրեք՝ եւ ասէ. զի՞նչ է մարդ՝ եթէ յիշեսցես զնա, կամ որդի մարդոյ՝ թէ ա՛յց արասցես նմա:

7. Փո՛քր մի խոնա՛րհ արարեր զնա քան զհրեշտակս. փառաւք եւ պատուո՛վ պսակեցեր զնա, եւ կացուցեր զնա ի վերայ ձեռակերտաց քոց:

8. Զամենայն ինչ հնազա՛նդ արարեր ի ներքոյ ոտից նորա: Արդ՝ ի հնազանդեցուցանելն զամենայն, ո՛չինչ եթող անհնազանդ ի նմանէ. բայց այժմ ո՛չ եւս տեսանեմք հնազանդեալ նմա զամենայն:

9. Այլ զփոքր մի խոնարհեալ քան զհրեշտակս, տեսանեմք զՅիսուս՝ վասն չարչարանա՛ց մահուն, փառաւք եւ պատուով պսակեալ. զի շնորհա՛ւքն Աստուծոյ վասն ամենեցուն զմահ ճաշակեսցէ:

10. Զի վայելէ՛ր իսկ նմա, վասն որոյ ամենայն՝ եւ որով ամենայն, բազում որդիս ի փառս ածել եւ զառաջնորդ փրկութեան նոցա չարչարանա՛ւք կատարել:

11. Զի որ սրբէն եւ որ սրբին, ի միոջէ՛ էին ամենեքեան. վասն որոյ ո՛չ ամաւթ համարի եղբարս անուանել զնոսա, եւ ասել.

12. պատմեցից զանուն քո եղբարց իմոց, եւ ի մէջ եկեղեցւոյ աւրհնեցից զքեզ:

13. Եւ դարձեալ՝ թէ ես եղէց յուսացեա՛լ ի նա: Եւ դարձեա՛լ՝ ահաւասիկ ես եւ մանկունք իմ զոր ե՛տ ինձ Աստուած:

14. Արդ՝ որովհետեւ մանկունք հաղորդեցին արեան եւ մարմնոյ, եւ ինքն իսկ մերձաւորութեամբ կցո՛րդ եղեւ նոցունց. զի մահուն իւրով խափանեսցէ զայն որ զիշխանութիւն մահուն ունէր, ա՛յսինքն է՝ զսատանայ.

15. եւ ապրեցուսցէ՛ զայնոսիկ որ մահուն երկիւղիւ հանապազ կէին վտարանդեալք ի ծառայութիւն:

16. Քանզի ո՛չ երբէք զհրեշտակաց բուռն հարկանէ. այլ զզաւակէ՛ն Աբրահամու բուռն հարկանէ:

17. Ուստի պարտ իսկ էր նմա ամենայնի՛ւ եղբարց նմանել. զի ողորմած լինիցի, եւ հաւատարի՛մ քահանայապետ յաստուածակո՛յս կողմանէ անտի, առ ի քաւելո՛յ զմեղս ժողովրդեանն:

18. Զի որով ինքն չարչարեցաւ՝ զփորձ առեալ, կարաւղ է եւ փորձանաւորացն աւգնական լինել: