Գիրք` 9. Թագաւորութեանց Ա

Գլուխ 23

1․ Եւ ազդ եղեւ Դաւթի եւ ասեն. Ահա այլազգիք պատերազմին ընդ Կեիլա, եւ յափշտակեցին զկալորայն:

2․ Եւ եհարց Դաւիթ ի Տեառնէ եւ ասէ. Եթէ երթա՞յց եւ հարկանիցե՞մ զայլազգիսն զայնոսիկ. եւ ասէ Տէր ցԴաւիթ. Երթ եւ հարկանիցես զայլազգիսն, եւ փրկեսցես զԿեիլա:

3․ Եւ ասեն արք Դաւթի ցնա. Ահա մեք աստէն ի Հրէաստանի յերկիւղի եմք, եւ զիա՞րդ լինիցի եթէ երթիցեմք ի Կեիլա յաւար այլազգեացն:

4․ Եւ յաւել միւսանգամ Դաւիթ հարցանել ի Տեառնէ. եւ պատասխանի ետ նմա Տէր` եւ ասէ ցնա. Արի էջ ի Կեիլա` զի ես մատնեցից զայլազգիսն ի ձեռս քո:

5․ եւ գնաց Դաւիթ եւ արքն որ ընդ նմա ի Կեիլա, եւ մարտեաւ ընդ այլազգիսն. եւ փախեան յերեսաց նորա, եւ առ զանասուն նոցա, եւ եհար ի նոցանէ հարուածս մեծամեծս. Եւ փրկեաց Դաւիթ զբնակիչսն Կեիլայ:

6․ Եւ եղեւ ի փախչելն Աբիաթարայ որդւոյ Աքիմելիքայ առ Դաւիթ, եւ ինքն ընդ Դաւթի էջ ի Կեիլա. եւ ունէր զեփուդն ի ձեռին իւրում:

7․ Եւ ազդ եղեւ Սաւուղայ եթէ եկն Դաւիթ ի Կեիլա. Եւ ասէ Սաւուղ. Վաճառեաց զնա Աստուած ի ձեռս իմ. զի փակեցաւ մտեալ ի քաղաք դրանց եւ դռնափակաց:

8․ եւ հրաման ետ Սաւուղ ամենայն ժողովրդեանն իջանել ի պատերազմ ի Կեիլա. ունել զԴաւիթ եւ զարս նորա:

9․ Եւ գիտաց Դաւիթ զՍաւուղայ եթէ ոչ դադարէ ի չարութենէ. եւ ասէ Դաւիթ ցԱբիաթար քահանայ. Մատո զեփուդդ Տեառն:

10․ եւ ասէ Դաւիթ. Տէր Աստուած Իսրայէլի, լսելով լուաւ ծառայ քո` թէ խնդրէ Սաւուղ գալ ի վերայ Կեիլայ, ապականել զքաղաքս վասն իմ.

11․ եթէ պաշարիցի՞. եւ եթէ իջանիցէ՞ այժմ այսր Սաւուղ` որպէս լուաւ ծառայ քո Տէր Աստուած Իսրայէլի` պատմեա ծառայի քում: եւ ասէ Տէր. Պաշարեսցի:

12․ Եւ ասէ Դաւիթ. Եթէ մատնեսցե՞ն զիս կեիլացիքս եւ զարս իմ ի ձեռն Սաւուղայ: եւ ասէ Տէր. Մատնեսցեն:

13․ Եւ յարեաւ Դաւիթ, եւ արքն որ ընդ նմա իբրեւ չորեքարեւր, ելին ի Կեիլայ եւ գնացին յո եւ գնացին: եւ ազդ եղեւ Սաւուղայ եթէ զերծաւ Դաւիթ ի Կեիլայ, եւ դադարեաց յելանելոյ:

14․ Եւ նստաւ Դաւիթ յանապատին ի Մասերեթ յանձուկսն, եւ նստէր ի լերին անապատին Զիփայ ի մռայլ լերինն ի մթին երկրին: եւ խնդրէր զնա Սաւուղ զամենայն աւուրս, եւ ոչ մատնեաց զնա Տէր ի ձեռս նորա:

15․ Եւ ետես Դաւիթ եթէ ելանէ Սաւուղ խնդրել զԴաւիթ. եւ Դաւիթ նստէր յանապատին ի մռայլ լերինն Զիփայի նորում:

16․ Եւ յարեաւ Յովնաթան որդի Սաւուղայ, եւ չոգաւ առ Դաւիթ ի նորն. եւ հաստատեաց զձեռս իւր ի Տէր,

17․ եւ ասէ ցնա. Մի երկնչիր, զի ոչ գտցէ զքեզ ձեռն Սաւուղայ հաւր իմոյ. եւ դո թագաւորեսցես ի վերայ Իսրայէլի. եւ ես եղէց քո երկրորդ, եւ Սաւուղ հայր իմ գիտէ թէ այդպէս է:

18․ եւ ուխտեցին ուխտ երկոքեան առաջի Տեառն: Եւ նստէր Դաւիթ ի նորումն. եւ Յովնաթան գնաց ի տուն իւր:

19․ Եւ ելին զիփացիքն ի մռայլ երկրէն առ Սաւուղ ի բլուրն, եւ ասեն. Ո՞չ աւանիկ Դաւիթ թաքուցեալ է առ մեզ ի Մասերա յանձուկս նորոյն ի բլուրն Եքելատու, ընդ աջմէ Յեսեմոնայ:

20․ եւ արդ` ըստ ամենայն ցանկութեան անձին արքայի իջցէ իջանելով առ մեզ. քանզի փակեսցուք զնա ի ձեռս արքայի:

21․ Եւ ասէ ցնոսա Սաւուղ. Աւրհնեալ էք դուք ի Տեառնէ, զի ցաւեաց ձեզ վասն իմ.

22․ արդ` երթայք եւ այլ եւս կազմեցարուք, եւ դիտեցէք եւ տեսէք զտեղին ուր իցէ ոտն նորա. հասէք վաղվաղակի անդր ուր ասացէքն թէ է, գուցէ խորամանգիցէ:

23․ եւ քննեսջիք եւ տեսջիք ¡ յամենայն տեղեաց ուր թաքուցեալ իցէ, եւ դարձջիք առ իս պատրաստութեամբ, եւ երթիցուք ընդ ձեզ: եւ եղիցի եթէ իցէ յերկրին` խուզեցից զնա ամենայն հազարաւորաւք Յուդայ:

24․ Եւ յարեան եւ գնացին զիփացիքն յերեսաց Սաւուղայ. եւ Դաւիթ եւ արք նորա էին յանապատին Մաոնայ առ երեկս ընդ աջմէ Յեսեմոնայ:

25․Եւ գնաց Սաւուղ եւ արք իւր խնդրել զԴաւիթ: եւ ազդ արարին Դաւթի, եւ էջ ի վէմն որ յանապատին Մաոնայ: եւ լուաւ Սաւուղ` եւ պնդեցաւ զհետ Դաւթի յանապատն Մաոնայ:

26․ Երթայր Սաւուղ եւ արք իւր` զայս կողմն լերինն, եւ Դաւիթ եւ արք իւր առ ի կողմն զայն կողմն լերինն: եւ եղեւ Դաւթի թաքստեամբ երթալ յերեսաց Սաւուղայ: եւ Սաւուղ եւ արք նորա պատեցան զԴաւթիւ եւ զարամբք նորա ունել զնոսա:

27․ Եւ եկն հրեշտակ առ Սաւուղ եւ ասէ. Փութա եկ այսր,

28․ եւ mդարձաւ Սաւուղ չպնդել զհետ Դաւթի, եւ չոգաւ ընդ դէմ այլազգեացն: վասն այնորիկ կոչեցաւ տեղին այն Վէմ Բաժանեալ: