1․ Եւ փախեաւ Դաւիթ ի Նաւաթայհռամայ, եւ եկն խաւսեցաւ առաջի Յովնաթանայ եւ ասէ. Զի՞նչ արարի, եւ զի՞նչ վնաս է իմ, եւ զի՞նչ մեղայ առաջի հաւր քո` զի խնդրէ զանձն իմ:
2․ Եւ ասէ ցնա Յովնաթան. Քաւ քեզ, ոչ մեռանիցիս. զի ահա ոչ առնէ հայր իմ բան մի մեծ կամ փոքր` զոր ոչ յայտնէ յունկն իմ. եւ զիա՞րդ իցէ զի թաքուցանիցէ հայր իմ յինէն զբանդ զայդ. չէ այդպէս:
3․ Պատասխանի ետ Դաւիթ եւ ասէ ցՅովնաթան. Գիտելով գիտէ հայր քո զի գտի շնորհս առաջի աչաց քոց, եւ ասէ թէ մի գիտասցէ Յովնաթան` գուցէ ոչ կամիցի. այլ կենդանի է Տէր եւ կենդանի է անձն քո, զի որպէս ասացի` վճարեալ է ընդ իս եւ ընդ հայր քո մինչչեւ ցմահ:
4․ Եւ ասէ Յովնաթան ցԴաւիթ. Զի՞նչ ցանկայ անձն քո` եւ արարից քեզ:
5Ասէ Դաւիթ ցՅովնաթան. Ահա վաղիւ ամսամուտ է. եւ ես նստելով ոչ նստայց ուտել հաց ընդ արքայի. եւ առաքեսցես զիս` եւ թաքեայց ի դաշտի աստ մինչչեւ ցերեկս աւուրն երրորդի:
6․ եթէ առնելով առնիցէ այց զինէն հայր քո, ասասցես եթէ հրաժարելով հրաժարեաց յինէն Դաւիթ երթալ մինչչեւ ցԲեթղահէմ քաղաք իւր. զի զոհ աւուրց է անդ ամենայն ցեղին:
7․ եթէ ասասցէ` բարւոք է, խաղաղութիւն է ծառայի քում. ապա թէ խստիւ տայցէ պատասխանի` գիտասջիր զի վճարեալ է չարութիւն առ ի նմանէ:
8․ Եւ արասցես ողորմութիւն ընդ ծառայի քում. զի յուխտ Տեառն մուծեր զծառայ քո ընդ քեզ. եւ թէ վնաս ինչ է ծառայի քում, դու իսկ սպան զիս. եւ ընդէ՞ր հասուցանիցես զիս առ հայր քո:
9․ Եւ ասէ Յովնաթան. Քաւ լիցի քեզ, զի եթէ գիտելով գիտացից եթէ վճարեալ է չարութիւն առ ի հաւրէ իմմէ գալ ի վերայ քո` եթէ ոչ ի քաղաքն իսկ քո պատմեցից քեզ:
10․ Եւ ասէ Դաւիթ ցՅովնաթան. Ո պատմեսցէ ինձ եթէ խստիւ պատասխանի տացէ քեզ հայր քո:
11․ Եւ ասէ Յովնաթան ցԴաւիթ. Երթ եւ մնա յանդին: եւ գնացին երկոքեան յանդն:
12․ Եւ ասէ Յովնաթան ցԴաւիթ. Տէր Աստուած Իսրայէլի գիտէ` եթէ ոչ քննեցից զհայր իմ զերեք ժամաւն, եւ եթէ բարի ինչ իցէ զԴաւթէ եւ եթէ չար` առաքեցից առ քեզ յանդս:
13․ աւն եւ աւն արասցէ Տէր Յովնաթանու, եւ աւն եւ աւն յաւելցէ, եթէ ոչ քննեցից զչարութիւնն վասն քո, եւ յայտնեցից յունկն քո. եւ արձակեցից զքեզ` եւ երթիցես ի խաղաղութիւն. եւ եղիցի Տէր ընդ քեզ` որպէս էր ընդ հաւր իմում:
14․ Եւ իցէ թէ մինչդեռ ես կենդանի իցեմ, արասցես ընդ իս իսկ ողորմութիւն, եւ եթէ մահու մեռանիցիմ,
15․ մի բարձցես զողորմութիւն քո ի տանէ իմմէ մինչչեւ ցյաւիտեան: եւ եթէ ոչ` ի ջնջել Տեառն զթշնամիս Դաւթի զիւրաքանչիւր ոք յերեսաց երկրէ,
16․ գտցի անուն Յովնաթանու ի տան Դաւթի. խնդրեսցէ Տէր ի ձեռաց թշնամեաց Դաւիթ:
17․ Եւ յաւել Յովնաթան երդմնեցուցանել զԴաւիթ առ սէր նորա. զի սիրեաց զանձն սիրելւոյն իւրոյ:
18․ Եւ ասէ ցնա Յովնաթան. Վաղիւ ամսամուտ է, եւ խնդրեսցիս.
19․ քանզի խնդրեսցի աթոռ քո, եւ երեքաւրեսցիս եւ երեկեսցես ի տեղի քո` ուր թաքեարն յաւուրն գործոյ. եւ նստցիս առ երգաբաւդ այդուիկ:
20․ Եւ ես երեքկնեցից փքնաւք յորս ածել եւ ձգել յամատտարայն.
21․ եւ արձակեցից զպատանեակն, եւ ասացից. Երթ գիտ զփքինն: Եւ եթէ ասելով ասացից ցպատանեակն. Ի քէն եւ այսր է փքինն, եւ այսր առ զնա, եկեսջիր. զի խաղաղութիւն է քեզ, եւ չեն ինչ բանք` կենդանի է Տէր:
22․ Ապա թէ ասացից ցպատանին. Ի քէն եւ անդր է փքինն, գնասջիր` զի արձակեաց զքեզ Տէր:
23․ եւ բանիցս զոր խաւսեցաք` ես եւ դու, ահա Տէր լիցի վկայ ընդ իս եւ ընդ քեզ մինչչեւ ցյաւիտեան:
24․ Եւ թաքեաւ Դաւիթ յանդին: եւ եհաս ամսամուտն. եւ եմուտ արքայ ի սենեակն ուտել հաց:
25․ եւ նստաւ արքայ յաթոռ իւրում որպէս միանգամն եւ միւսանգամ աթոռով յորմայեցն. եւ ժամանեաց Յովնաթան. եւ նստաւ Աբեններ ի կողմանէ Սաւուղայ. եւ խնդրեցաւ տեղին Դաւթի:
26․ եւ ոչ խաւսեցաւ Սաւուղ եւ ոչ ինչ յաւուր յայնմիկ. քանզի ասաց. թէ Դէպք ինչ իցեն չլինելոյ սուրբ, եւ չիցէ սրբեալ:
27․ Եւ եղեւ ի վաղիւ ամսամտին յաւուրն երկրորդի, խնդրեցաւ տեղին Դաւթի, եւ ասէ Սաւուղ ցՅովնաթան որդի իւր. Զի՞ է` զի ոչ եկն որդին Յեսսեայ երէկ եւ այսաւր ի սեղանս:
28․ Պատասխանի ետ Յովնաթան եւ ասէ ցՍաւուղ. Հրաժարեաց յինէն երթալ ի Բեթղահէմ քաղաք իւր.
29 ասէ. Արձակեա զիս` զի զոհ է ցեղին մերոյ ի քաղաքին. եւ պատուիրեցին զիս եղբարք իմ. եւ արդ` եթէ գտի շնորհս առաջի աչաց քոց` երթայց տեսից զեղբարս իմ: վասն այնորիկ ոչ եկն ի սեղան արքայի:
30․ Եւ բարկացաւ Սաւուղ ի վերայ Յովնաթանու` եւ ասէ ցնա. Աղճկորդի անձնամատն. ես ո՞չ գիտեմ, զի դաշնաւոր ես դու որդւոյն Յեսսեայ` յամաւթ քո, եւ յամաւթ առականաց մաւր քոյ:
31․ զի զամենայն աւուրս որչափ որդին Յեսսեայ կենդանի է` ոչ հաստատիցի թագաւորութիւն քո. արդ` արաքեա կալ զպատանին` զի որդի մահու է նա:
32․ Պատասխանի ետ Յովնաթան Սաւուղայ հաւր իւրում, եւ ասէ ցնա. Ընդէ՞ր մեռանիցի. զի՞նչ գործեաց:
33․ Եւ վերացոյց Սաւուղ զգեղարդն ի վերայ Յովնաթանու սպանանել զնա. եւ գիտաց Յովնաթան թէ վճարեալ է չարութիւն ի հաւրէ նորա` սպանանել զԴաւիթ:
34․ Եւ դիմեաց Յովնաթան ի սեղանոյ անտի արտաքս բարկութեամբ եւ սրտմտութեամբ. եւ ոչ եկեր յաւուրն երկրորդի ամսոյն հաց, զի բեկաւ վասն Դաւթի. զի վճարեաց վասն նորա հայրն իւր:
35․ Եւ եղեւ ընդ առաւաւտն` ել Յովնաթան յանդն, որպէս ժամադիր եղեւ Դաւթի ի վկայութիւն. եւ մանուկ փոքրիկ ընդ նմա:
36․ եւ ասէ ցպատանեակն. Ընթա գիտ զփքինն զոր ձգեցից. եւ ընթացաւ պատանեակն. եւ նա ձգեաց զփքինն, եւ եբեր զնա:
37․ Եւ չոգաւ պատանեակն մինչչեւ ցտեղի փքնին զոր ձգեաց Յովնաթան. Եւ աղաղակեաց Յովնաթան զկնի պատանեկին եւ ասէ. Ի քէն եւ անդ է փքինն:
38․ եւ աղաղակեաց Յովնաթան զկնի պատանեկին եւ ասէ. Փութացեալ արադեա եւ մ կացցես. եւ քաղեաց մանուկն Յովնաթանու զփքինսն եւ եբեր առ Տէր իւր:
39․ եւ պատանեակն ոչ ինչ գիտէր` բաց ի Յովնաթանայ եւ ի Դաւթէ` զի գիտէին զբանն:
40․ Եւ ետ Յովնաթան զգործին իւր ցպատանեակն, եւ ասէ ցպատանեակն իւր. Երթ մուտ ի քաղաքն:
41․ եւ եմուտ պատանեակն: Եւ յարեաւ Դաւիթ յարգաբայն, եւ անկաւ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր, եւ երկիր եպագ նմա երիցս անգամ, եւ համբուրեաց իւրաքանչիւր զընկեր իւր, եւ ելաց իւրաքանչիւր ի վերայ ընկերի իւրոյ մինչչեւ ցմեծ վախճան:
42․ Եւ ասէ Յովնաթան ցԴաւիթ. Երթ ի խաղաղութիւն. եւ որպէս երդուաք մեք երկոքին յանուն Տեառն եւ խաւսեցաք, Տէր լիցի վկայ ընդ իս եւ ընդ քեզ, եւ ի մէջ զաւակի իմոյ եւ ի մէջ զաւակի քոյ մինչչեւ ցյաւիտեան:
43․ Եւ յարեաւ Դաւիթ եւ գնաց, եւ Յովնաթան եմուտ ի քաղաքն:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: