Գլուխ 24

1․ Եւ յարեաւ Դաւիթ անտի եւ նստաւ յանձուկս Գադդայ:

2․ Եւ եղեւ իբրեւ դարձաւ Սաւուղ յայլազգեացն, ազդ եղեւ նմա եւ ասեն. Ահաւանիկ Դաւիթ յանապատին Գադդայ է:

3․ եւ առ ընդ իւր երիս հազարս արանց ընտրելոց յամենայն Իսրայէլէ, եւ գնաց խնդրել զԴաւիթ եւ զարս նորա, հանդէպ Ելիմայ որսոյն եղջերուաց.

4․ եւ եկն ի պառակս հաւտիցն որ առ ճանապարհաւն. եւ անդ էր այր մի` եւ եմուտ Սաւուղ հանգչել. եւ Դաւիթ եւ արք նորա նստէին ի ներքնում այրին:

5․ Եւ ասեն արքն Դաւթի ցնա. Ահա այս աւր է, զորմէ ասաց Տէր ցքեզ, մատնել զթշնամիս քո ի ձեռս քո. եւ արասցես ընդ նա` որպէս եւ հաճոյ թուի յաչս քո: Եւ յարեաւ Դաւիթ եւ եհատ զտտուն լաւդկին Սաւուղայ գաղտ

6․ եւ եղեւ յետ այնորիկ` զղջացոյց զԴաւիթ սիրտն իւր, զի եհատ զտտուն լաւդկի նորա:

7․ Եւ ասէ Դաւիթ ցարս իւր. Քաւ լիցի ինձ ի Տեառնէ, թէ արարից զբանդ զայդ Տեառն իմում աւծելոյ Տեառն, մխել ի նա զձեռս իմ. զի աւծեալ Տեառն է նա:

8․ եւ հաճեաց Դաւիթ զարսն իւր բանիւք, եւ ոչ ետ նոցա յառնել եւ սպանանել զՍաւուղ: Եւ Սաւուղ յարեաւ յայրէ անտի եւ էջ ի ճանապարհն:

9․ եւ յարեաւ Դաւիթ զկնի նորա ել յայրէ անտի. եւ աղաղակեաց Դաւիթ զհետ նորա եւ ասէ. Տէր իմ արքայ: եւ հայեցաւ Սաւուղ ի թիկունս իւր. եւ անկաւ Դաւիթ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր, եւ եպագ նմա երկիր:

10․ Եւ ասէ Դաւիթ ցՍաւուղ. Ընդէ՞ր լսես բանից ժողովրդեանն որ ասեն թէ Դաւիթ խնդրէ զանձն քո.

11․ ահա յաւուր յայսմիկ տեսին աչք քո, ո՞րպէս մատնեաց զքեզ Տէր այսաւր ի ձեռս իմ յայրի անդ, եւ ոչ կամեցայ սպանանել զքեզ. եւ խնայեցի ի քեզ, եւ ասացի թէ ոչ ձգեցից զձեռն իմ ի Տէր իմ. զի աւծեալ Տեառն է նա:

12․ Եւ տես հայր իմ. ահա տտուն լաւդկի քո ի ձեռին իմում. ես հատի զտտուն հանդերձի քոյ, եւ ոչ սպանի զքեզ: եւ ծանիր եւ տես այսաւր, զի ոչ գոյ ի ձեռին իմում չարութիւն, եւ ոչ արհամարհութիւն, եւ ոչ ամպարշտութիւն, եւ ոչ մեղայ ինչ քեզ. եւ դու պաշարես զանձն իմ առնուլ զնա:

13․ դատ արասցէ Տէր ընդ իս եւ ընդ քեզ. եւ առցէ Տէր զվրէժ իմ ի քէն, եւ ձեռն իմ մի եղիցի ի քեզ:

14․ Որպէս ասէ հին առասպելն. յանաւրէն ձեռաց ելցէ վնաս, եւ ձեռն իմ մի եղիցի ի քեզ:

15․ Եւ արդ` զո՞յր հետ ելեալ ես արքայդ Իսրայէլի, եւ զո՞ հալածես. զհետ շան միոյ մեռելոյ` եւ զհետ լուոյ միոյ:

16․ եղիցի Տէր դատաւոր եւ իրաւարար ընդ իս եւ ընդ քեզ. տեսցէ Տէր` եւ դատեսցի զդատաստանս իմ, եւ արասցէ ինձ իրաւունս ի ձեռաց քոց:

17․ Եւ եղեւ իբրեւ կատարեաց Դաւիթ խաւսել զբանս զայսոսիկ ընդ Սաւուղայ, եւ ասէ Սաւուղ. այդ քո՞ ձայն իցէ որդեակ իմ Դաւիթ: եւ ամբարձ Սաւուղ զձայն իւր եւ ելաց:

18․ Եւ ասէ Սաւուղ ցԴաւիթ. Դու արդար ես քան զիս. զի դու հատուցեր ինձ բարիս, եւ ես հատուցի քեզ չարիս:

19․ եւ դու պատմեցեր ինձ այսաւր զոր արարեր ինձ բարիս. եւ թէ ո՞րպէս փակեաց զիս Տէր այսաւր ի ձեռս քո` եւ ոչ սպաներ զիս:

20․ զի որպէս գտանէ ոք զթշնամիս իւր ի նեղութեան, եւ արձակիցէ զնա բարեաւ ընդ ճանապարհ, եւ Տէր հատուսցէ նմա բարիս. որպէս դու արարեր այսաւր:

21․ Եւ արդ` գիտեմ զի թագաւորելով թագաւորեսցես, եւ հաստատեսցի ի ձեռս քո թագաւորութիւնն Իսրայէլի.

22․ եւ արդ` երդուիր ինձ ի Տէր, զի մի սատակեսցես զզաւակ իմ զկնի իմ, եւ մի եղծցես զանուն իմ ի տանէ հաւր իմոյ:

23․ Եւ երդուաւ Դաւիթ Սաւուղայ. եւ գնաց Սաւուղ ի տեղի իւր. եւ Դաւիթ եւ արք իւր եկին ի Մասարա յանձուկն: