Գլուխ 16

   
1․ Եւ չոգաւ Սամիսովն անդի ի Գազա, եւ ետես անդ կին պոռնիկ, եւ եմուտ առ նա:

2․ Եւ ազդ եղեւ Գազացւոցն եւ ասեն. Եկեալ է այսր Սամփսովն. եւ պատեցին եւ դարանակալ եղեն նմա զգիշերն ողջւոյն առ դրան քաղաքին, եւ անշշունչ կային զողջոյն գիշերն, եւ ասեն. Աստ կացցուք մինչչեւ ցառաւաւտն, եւ սպանցուք զնա:

3․ Եւ ննջեաց Սամիսովն մինչչեւ ցմէջ գիշերւոյն, եւ յարեաւ զմէջ գիշերեաւն, եւ թափեաց զդրունս քաղաքին հանդերձ սեմաւքն, եւ եբարձ զնոսա հանդերձ նգաւգքն, եւ եդ ի վերայ ուսոց իւրոց, եւ եհան զնոսա ի գլուխ լերինն` որ է հանդէպ Քեբրովնի. եւ եդ զնոսա անդ:

4․ Եւ եղեւ յետ այնորիկ սիրեաց կին մի` առ եզեր հեղեղատին Ովրեկայ. եւ անուն նորա Գալիլա:

5․ Եւ ելին առ նա նախարարքն այլազգեացն` եւ ասեն ցնա. Պատրեա զնա եւ տես` ի՞ւ իցէ զաւրութիւն նորա մեծ, եւ կամ ի՞ւ կարասցուք նմա հնարս գտանել եւ կապել զնա առ ի տկարացուցանելոյ զնա. եւ մեք տացուք քեզ այր իւրաքանչիւր հազար եւ հարիւր արծաթոյ:

6․ Եւ ասէ Գալիլա ցՍամիսովն. Պատմեա ինձ, ի՞ւ իցէ զաւրութիւն քո մեծ, եւ ի՞ւ կապիցիս առ ի տկարացուցանելոյ զքեզ:

7․ Եւ ասէ ցնա Սամփսովն. էթէ կապեսցեն զիս եւթն ջլաւք դալարովք չվտտելովք, տկարացայց եւ եղէց իբրեւ զմի ի մարդկանէ:

8․ Եւ բերին առ նա նախարարք այլազգեացն եւթն ջիլս դալարս անվտիտս. կապեաց զնա նոքաւք:

9․ եւ դարան նստէր նմա ըշտեմարանի. եւ ասէ ցնա. Այլազգիք հասեալ են ի վերայ քո Սամիսովն: Եւ խզեաց զջիլսն` զոր աւրինակ խզիցի քուղ ի թաւթափելոյ յորժամ ի հուր հոտոտիցի: եւ ոչ ծանուցաւ զաւրութիւն նորա:

10․ Եւ ասէ Գալիլա ցՍամփսովն. Ահա խաբեցեր զիս եւ խաւսեցար ընդ իս սուտ. գոնեա արդ պատմեա ինձ, թէ ի՞ւ կապիցիս:

11․ Եւ ասէ ցնա. Էթէ կապելով կապեսցեն զիս եւթն կարիւք նորովք, որովք չիցէ գործեալ գործ. տկարացայց եւ եղէ իբրեւ զմի ի մարդկանէ:

12․ Եւ առ Գալիլա երկու կարս նորս, եւ կապեաց զնա նոքաւք. եւ ասէ ցնա. Այլազգիք հասեալ են ի վերայ քո Սամիսովն: Եւ դարան նստէր նմա ի շտեմարանի: եւ խզեաց զայն ի բազկաց իւրոց իբրեւ զասղանի:

13․ Եւ ասէ Գալիլա ցՍամիսովն. Մինչչեւ յե՞րբ խաբիցես, եւ խաւսիցիս ընդ իս սուտ, արդ` պատմեա ինձ ի՞ւ կապիցիս: Եւ ասէ ցնա. Էթէ անկցես զեւթանեսին գիսակս գլխոյ իմոյ ընդ ազբին, եւ վարեսցես ցցովք ընդ որմն` եղէց տկարացեալ իբրեւ զմի ի մարդկանէ:

14․ Եւ ննջեցոյց զնա Գալիլա, եւ առ զեւթանեսին գիսակս գլխոյ նորա հանդերձ ազբաբն, եւ վարեաց ցցովք ընդ որմն. եւ ասէ ցնա. Այլազգիք հասեալ են ի վերայ քո Սամիսովն: Եւ զարթեաւ ի քնոյ իւրմէ, եւ կորզեաց զցիցսն հանդերձ ոստայնիւն եւ ազբամբն յորմոյ անտի. եւ ոչ ծանուցաւ զաւրութիւն նորա:

15․ Եւ ասէ ցնա Գալիլա. Զի ա՞րդ ասես` թէ սիրեցի զքեզ, եւ սիրտ քո ոչ է ընդ իս, այս երիցս անգամ խաբեցեր զիս, եւ ոչ պատմեցեր ինձ թէ ի՞ւ իցէ զաւրութիւն քո մեծ:

16․ Եւ եղեւ իբրեւ վտանգեաց զնա բանիւք զգիշերն ողջոյն` եւ թախանձեցոյց զնա, եւ պատրասեցոյց զնա մինչչեւ ի մահ.

17․ պատմեաց նմա զամենայն ինչ ի սրտէ իւրմէ, եւ ասէ ցնա. Ածելի ոչ ելցէ ի գլուխ իմ. զի ուխտաւոր եմ ես Աստուծոյ յորովայնէ մաւր իմոյ. ապա թէ գերծուցում, մեկնեսցի յինէն զաւրութիւն իմ, եւ տկարացայց եւ եղէց իբրեւ զամենայն մարդ:

18․ Իբրեւ ետես Գալիլա էթէ պատմեաց նմա զամենայն ինչ ի սրտէ իւրմէ, առաքեաց եւ կոչեաց զնախարարսն այլազգեացն` եւ ասէ. Ելէք միանգամայն. զի պատմեաց ինձ զամենայն սիրտ իւր: եւ ելին առ նա ամենայն նախարարք այլազգեացն, եւ բերին զարծաթն ի ձեռս իւրեանց:

19․ Եւ ննջեցոյց զնա ի մէջ ծնգաց իւրոց, եւ կոչեաց վարսավիրայ, եւ եգերծ զեւթանեսին գիսակս գլխոյ նորա. եւ սկսաւ թաւշնել, եւ մեկնեցաւ ի նմանէ զաւրութիւն նորա:

20․ Եւ ասէ Գալիլա. Այլազգիք հասեալ են ի վերայ քո Սամփսովն: եւ զարթեաւ ի քնոյ իւրմէ, եւ ասէ. Ելից եւ արարից որպէս միշտ, եւ թաւթափեցից: եւ նա ոչ գիտէր թէ Տէր մեկնեցաւ ի նմանէ:

21․ Եւ կալան զնա այլազգիքն, եւ բրեցին զաչս նորա, եւ իջուցին զնա ի Գազա. եւ կապեցին զնա երկաթի կապանաւք. Եւ աղայր ի տան բանդի:

22․ եւ սկսաւ մազ գլխոյ նորա գալ յետ գերծելոյն:

23․ Եւ իշխանք այլազգեացն ժողովեցան զոհել զոհ մեծ Դագոնայ Աստուծոյն իւրեանց, եւ ուրախ լինել. եւ ասէին. Մատնեաց Աստուած մեր ի ձեռս զՍամփսովն զթշնամի մեր:

24․ Իբրեւ տեսին զնա ժողովուրդն` աւրհնեցին զԱստուածն իւրեանց. զի ասացին էթէ մատնեաց Աստուածս մեր ի ձեռս մեր զթշնամի մեր. եւ զապականիչ երկրի մերում, որ յաճախեաց վիրաւորս մեզ:

25․ Եւ եղեւ իբրեւ զուարթացան սիրտք իւրեանց, ասեն. Կոչեցէք զՍամիսովն ի տանէ բանդին, եւ խաղասցէ առաջի մեր: եւ կոչեցին զՍամիսովն ի տանէ բանդին, եւ խաղացին նովաւ. եւ կացուցին զնա ի մէջ երկուց սեանցն:

26․ Եւ ասէ Սամիսովն ցպատանին իւր որ ունէր զձեռանէ նորա. Թոյլ տուր ինձ եւ զննեցից զսիւնսս` յորոց վերայ տունս հաստատեալ կայ, եւ յեցայց ի նոսա:

27․ Եւ տունն լի էր արամբք եւ կանամբք. Եւ անդ ամենայն նախարարք այլազգեացն. եւ ի տանիսն իբրեւ երեք հազարք, արք եւ կանայք որ տեսանէին զխաղն Սամսովնի:

28․ Եւ աղաղակեաց Սամիսովն առ Տէր` եւ ասէ. Տէր Տէր զաւրութեանց յիշեա զիս, եւ զաւրացո զիս եւ զայս եւս մի նուագ Աստուած` եւ խնդրեցից վրէժխնդրութիւն իմ փոխանակ երկոյցունցս աչաց իմոց յայլազգեացս աստի:

29․ Եւ բուռն եհար Սամիսովն զերկոցունց սեանցն ի միջնոցս, յորոց վերայ տունն հաստատեալ կայր, եւ յեցաւ ի նոսա ի մինն աջով իւրով, եւ մինն ձախով իւրով:

30․ եւ ասէ Սամիսովն. Մեռցի անձն իմ ընդ այլազգիսս. եւ շարժեաց զաւրութեամբ: Եւ անկաւ տունն ի վերայ նախարարացն, եւ ի վերայ ամենայն ժողովոյն որ ի նմա: եւ էին մեռեալքն զորս մեռոյց Սամիսովն ի մահուն իւրում, առաւել քան զոր սպան ի կենդանութեան իւրում:

31․ Եւ իջին եղբարք նորա եւ ամենայն տուն հաւր նորա. եւ բարձին, եւ հանին թաղեցին զնա ի մէջ Սարաայ եւ ի մէջ Ոսթայողա` ի գերեզմանի Մանովեա հաւր իւրոյ: Եւ դատեաց զԻսրայէլ ամս քսան: