1. Ընդ ժամանակսն ընդ այնոսիկ ա՛րկ Հերովդէս արքայ ձեռն՝ չարչարե՛լ զոմանս յեկեղեցւոյն:
2. Եւ սպա՛ն զՅակովբոս զեղբայր Յովհաննու սրով:
3. Ետես եթէ հաճո՛յ է հրէիցն, յաւել եւս ունե՛լ զՊե՛տրոս. եւ էին աւուրք բաղարջակերաց:
4. Զոր իբրեւ կալաւ՝ ե՛դ ի բանտի, եւ մատնեաց չորի՛ց չորրորդաց զինուորաց պահե՛լ զնա. եւ կամէր յետ զատկին ածել զնա ժողովրդեանն:
5. Եւ Պե՛տրոս ի պահեստի՛ էր ի բանտին. եւ աղաւթք ստէ՛պ լինէին յեկեղեցւոյն վասն նորա առ Աստուած:
6. Իբրեւ կամեցաւ զնա ածել Հերովդէս. ի գիշերին յայնմիկ էր Պետրոս ի քո՛ւն ի մէջ երկուց զինուորաց՝ կապեալ կրկին շղթայիւք. եւ պահապանքն առաջի դրանն պահէին զբանտն:
7. Եւ ահա՛ հրեշտակ Տեառն եկն եկա՛ց ի վերայ, եւ լո՛յս ծագեաց ի տանն՝ եւ խթեա՛ց զկողսն Պետրոսի, յարո՛յց զնա՝ եւ ասէ. արի՛ վաղվաղակի: Եւ անկա՛ն շղթայքն ի ձեռաց նորա:
8. Եւ ասէ՛ ցնա հրեշտակն. Ա՛ծ զգաւտի քո, եւ ա՛րկ զհողաթափս յոտս քո: Եւ արա՛ր այնպէս: Եւ ասէ՛ ցնա. Ա՛րկ զձորձս քո, եւ ե՛կ զկնի իմ:
9. Եւ ելեալ երթա՛յր զհետ, եւ ո՛չ գիտէր՝ եթէ ճշմարիտ իցէ որ ինչ եղեւն ի հրեշտակէն. զի համարէր երա՛զ տեսանել:
10. Եւ իբրեւ անցին նոքա ըստ մի պահ եւ ըստ երկուս, եկին մինչեւ ի դուռնն երկաթի՝ որ հանէր ի քաղաքն. որ ինքնի՛ն բացաւ նոցա: Եւ մտեալ անցի՛ն ընդ փողոց մի. եւ վաղվաղակի ի բա՛ց եկաց ի նմանէ հրեշտակն:
11. Եւ Պե՛տրոս իբրեւ ի միտս եղեւ, ասէ. Արդ գիտեմ ճշմարիտ եթէ առաքեաց Տէր զհրեշտակ իւր, եւ փրկեաց զիս ի ձեռաց Հերովդի, եւ յամենայն ակնկալութենէ՛ ժողովրդեանն հրէից:
12. Եւ լեալ ի միտս՝ ե՛կն ի տուն Մարեմու մաւր Յովհաննու, որ կոչեցաւն Մարկոս. ուր էին բազումք ժողովեալ՝ եւ աղա՛ւթս առնէին:
13. Եւ բախեալ զդուրս տանն, մատեաւ աղախին մի ունկն դնել, որում անուն էր Հռովդէ:
14. Եւ ծանուցեալ զձայնն Պետրոսի, ի խնդալոյն ո՛չ եբաց զդուռն. ի ներքս ընթացեալ պատմեաց, եթէ Պե՛տրոս առ դրա՛նն կայ:
15. Նոքա ասեն ցնա. Մոլի՛ս: Եւ նա եւս պնդէր՝ թէ ա՛յդպէս է: Եւ նոքա ասէին՝ հրեշտա՛կ նորա իցէ:
16. Եւ Պետրոս ստէ՛պ բախէր: Իբրեւ բացին, տեսին զնա՝ եւ զարմացա՛ն:
17. Եւ նա ձեռամբ ցուցանէր նոցա լռե՛լ. եւ պատմեաց որպէս եւ Տէր եհան զնա ի բանտէն. եւ ասէ՝ պատմեցէ՛ք Յակոբայ եւ եղբարց զայս: Եւ ելեալ գնաց յա՛յլ տեղի:
18. Եւ իբրեւ եղեւ այդ, էր խռովութիւն մեծ ի մէջ զինուորացն, թէ զի՞ արդեւք Պետրոսն եղեւ:
19. Իսկ Հերովդէս իբրեւ խնդրեաց զնա՝ եւ ո՛չ եգիտ, հարցեալ զպահապանսն՝ հրամայեաց սպանանել: Եւ իջեալ ի Հրէաստանէ ի Կեսարիայ, եւ ա՛նդ լինէր:
20. Եւ էր Հերովդէս ցասմա՛մբ ընդ տիւրացիս եւ ընդ սիդովնացիս. եւ նոքա առհասարա՛կ եկին առ նա. եւ ի բանի արարեալ զԲղաստո՛ս սենեկապե՛տ արքայի, խնդրէին զխաղաղութիւն վասն կերակրելոյ երկրին նոցա յարքունուստ:
21. Յաւուր միում յերեւելւոջ՝ Հերո՛վդէս զգեցեալ էր զհանդերձ թագաւորութեան՝ եւ նստէր յատենի, եւ խաւսէր ընդ նոսա հրապարակաւ:
22. Եւ ամբոխն աղաղակէր՝ թէ Աստուծո՛յ բարբառ է, եւ ո՛չ մարդոյ:
23. Եւ անդէն եհա՛ր զնա հրեշտակ Տեառն, փոխանակ զի ո՛չ ետ փառս Աստուծոյ. եւ եղեալ որդնալի՛ց՝ սատակեցա՛ւ:
24. Եւ բանն Աստուծոյ աճէ՛ր եւ բազմանայր:
25. Բառնաբաս եւ Սաւղոս դարձան յԵրուսաղեմէ՝ իբրեւ կատարեցին զպաշտաւնն, առեալ էր ընդ իւրեանս եւ զՅովհաննէս՝ որ կոչեցեալն էր Մա՛րկոս:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: