Գլուխ 5

   
1. Իսկ ա՛յր ոմն Անանիա՛ անուն, հանդերձ կնաւ իւրով Սափիրաւ, վաճառեաց ագարա՛կ,

2. եւ խորեաց ի գնոց անտի՝ գիտելո՛վ եւ կնոջն. եւ եբեր մասն ինչ՝ ե՛դ առ ոտս առաքելոցն:

3. Ասէ Պե՛տրոս. Ա՛նանիա՝ ընդէ՞ր ելից սատանայ զսիրտ քո՝ ստել քեզ Հոգւոյն Սրբոյ, եւ խորե՛լ ի գնոց գեաւղջն.

4. ոչ ապաքէն մինչ կայրն քո՛ էր, եւ ի վաճառելն՝ ընդ քո իշխանութեամբ էր. զի՞ է՝ զի եդիր ի սրտի քում զիրս զայս. ո՛չ ստեցեր մարդկան՝ այլ Աստուծոյ:

5. Եւ լուեալ Անանիա զբանս զայսոսիկ, անկաւ եւ եհա՛ն զոգի. եւ եղեւ ա՛հ մե՛ծ ի վերայ ամենեցուն որ լուան զայն:

6. Յոտն կացին երիտասարդքն՝ եւ ամփոփեցին զնա, եւ տարան թաղեցին:

7. Եւ եղեւ իբրեւ ժամք երեք անցին, եւ կին նորա ո՛չ գիտէր զինչ եղեալն էր, եմո՛ւտ ի ներքս:

8. Պատասխանի ետ նմա Պե՛տրոս՝ եւ ասէ՛ ցնա, Ասա՛ դու ինձ՝ թէ ա՞յնչափ գնոց զգեաւղն վաճառեցէք: Եւ նա ասէ. Այո՛ այնչափ:

9. Եւ ասէ ցնա Պետրոս. Զի՞ է՝ զի միաբանեցէք դուք փորձել զՀոգին Տեառն. ահա ոտքն՝ որ թաղեցին զայրն քո ի դրանն, հանցե՛ն եւ զքեզ:

10. Եւ անկաւ անդէն առ ոտս նորա՝ եւ եհա՛ն զոգի: Մտին երիտասարդքն՝ գտին զնա մեռեալ, եւ հանին թաղեցի՛ն առ առն իւրում:

11. Եւ եղեւ երկեւղ մեծ ի վերայ ամենայն եկեղեցւոյն, եւ ի վերայ ամենեցուն որ լուան զայս:

12. Եւ ի ձեռս առաքելոցն լինէին նշա՛նք եւ արուեստք բազումք ի ժողովրդեանն. եւ էին միաբա՛ն ամենեքեան ի սրահին Սողոմոնի:

13. Եւ յայլոց անտի ո՛չոք իշխէր մերձենալ առ նոսա. այլ յարգէր զնոսա ժողովուրդն:

14. Եւ առաւե՛լ եւս յաւելուին հաւատացեալքն ի Տէր, բազմութիւն արանց եւ կանանց.

15. մինչեւ ի հրապարակսն հանել զհիւանդս՝ եւ դնել պատգարակաւք եւ մահճաւք իւրեանց, զի ընդ անցանելն Պետրոսի՝ գոնէ հովանին նորա հասցէ ումեք ի նոցանէ:

16. Եւ ժողովէ՛ր բազմութիւնն շուրջ ի քաղաքաց անտի յԵրուսաղէմ. բերէին զհիւանդս եւ զնեղեալս յայսոց պղծոց, որք եւ բժշկէին ամենեքեան:

17. Յարուցեալ քահանայապետն, եւ ամենեքին որ ընդ նմա՝ եւ աղանդ սադուկեցւոց՝ լցա՛ն նախանձու:

18. Եւ արկին զձեռս յառաքեալսն, եւ եդին զնոսա հրապարակա՛ւ ի բանտի:

19. Ապա հրեշտակ Տեառն գիշերի եբա՛ց զդուրս բանտին, եւ հանեալ զնոսա՝ ասէ.

20. Գնացէք կացէ՛ք ի տաճարին, եւ խաւսեցարո՛ւք ընդ ժողովրդեանն զամենայն պատգամս կենացս այսոցիկ:

21. Եւ իբրեւ լուան, մտի՛ն ընդ առաւաւտն ի տաճարն՝ եւ ուսուցանէին: Եկն քահանայապետն՝ եւ որ ընդ նմա, կոչեցի՛ն միաբան զատեանն, եւ զամենայն ծերակոյտ որդւոցն Իսրայէլի. եւ առաքեցին ի բանտն, ածել զնոսա:

22. Եւ իբրեւ եկին սպասաւորքն, ո՛չ գտին զնոսա ի բանտին: Դարձեալ անդրէն պատմեցին,

23. եւ ասեն. թէ զբանտն գտաք փակեա՛լ ամենայն զգուշութեամբն, եւ զպահապանսն զի կային առ դրանն. բացաք՝ եւ ի ներքս զոք ո՛չ գտաք:

24. Իբրեւ լուան զբանս զայսոսիկ իշխանք տաճարին եւ քահանայապետքն, հիանային վասն նոցա, թէ զի՞նչ արդեւք լինիցի այն:

25. Եւ եկն ոմն պատմեաց նոցա, թէ ահա արքն զորս եդիք ի բանտին՝ կա՛ն ի տաճարին, եւ ուսուցանեն զժողովուրդն:

26. Յայնժամ երթեալ իշխանքն սպասաւորաւքն հանդերձ՝ ածին զնոսա ո՛չ բռնութեամբ. քանզի երկնչէին ի ժողովրդենէն՝ զի մի՛ քարկոծեսցին:

27. Եւ ածեալ զնոսա՝ կացուցին յատենի. եհարց զնոսա քահանայապետն,

28. եւ ասէ. Ո՞չ պատուիրելով պատուիրեցաք ձեզ՝ մի՛ ուսուցանել յանունն յայն. եւ արդ աւասիկ լցէք զԵրուսաղէմ ուսմամբդ ձերով, եւ կամիք ածել ի վերայ մեր զարիւն զառն զայնորիկ:

29. Պատասխանի ետ Պե՛տրոս եւ առաքեալքն՝ եւ ասեն. հնազանդել պարտ է Աստուծոյ առաւել քան մարդկան:

30. Աստուած հարցն մերոց յարո՛յց զՅիսուս՝ զոր դուքն սպանէք կախեալ զփայտէ:

31. Զնա Աստուած առաջնորդ եւ փրկիչ բարձրացոյց աջովն իւրով տալ ապաշխարութի՛ւն Իսրայէլի, եւ թողութիւն մեղաց:

32. Եւ մեք եմք նորա վկայք բանիցս այսոցիկ, եւ Հոգին Սուրբ՝ զոր ետ Աստուած հնազանդելոց իւրոց:

33. Եւ նոքա իբրեւ լուան, առատանային եւ խորհէին սպանանե՛լ զնոսա:

34. Յարուցեալ ոմն ի մէջ ատենին փարիսացի, որում անուն էր Գամաղիէլ՝ աւրէնսուսո՛յց, պատուական ամենայն ժողովրդեանն. հրամայեաց սակաւի՛կ մի զարսն արտա՛քս տանել:

35. Եւ ասէ ցնոսա. Ա՛րք իսրայէլացիք՝ հայեցարո՛ւք ի ձեզ վասն արանցս այսոցի՛կ, զի՞նչ արժան իցէ գործել:

36. Յառաջ քան զաւուրս զայսոսիկ յարեաւ Թեւդաս՝ ասե՛լ զանձնէ թէ իցէ՛ ոմն. յոր անկան արք թուով իբրեւ չորեքհարեւր. որ սպանաւ, եւ ամենեքեան որ միաբանեալ էին ընդ նմա՝ քակտեցան՝ եւ եղեն յոչինչ:

37. Յետ նորա յարեա՛ւ Յուդաս գալիլեացի՝ յաւուրս աշխարհագրին. եւ ապստամբեցոյց ժողովուրդ բազում զկնի իւր. եւ նա՛ կորեաւ. եւ ամենեքեան որ ընդ նմայն հաւանեալ էին՝ ցրուեցան:

38. Եւ զարդի՛ս ասեմ ձեզ, ի բա՛ց կացէք յարանցդ յայդցանէ, եւ թո՛յլ տուք դոցա. զի եթէ ի մարդկանէ իցէ խորհուրդդ այդ կամ գործդ՝ քակտեսցի.

39. ապա թէ յԱստուծոյ է՝ ո՛չ կարէք քակտել զդոսա: Գուցէ եւ աստուածամա՛րտք գտանիցիք: Հաւանեցա՛ն նմա.

40. Եւ կոչեցեալ զառաքեալսն՝ գա՛ն հարին, եւ պատուիրեցին՝ մի՛ եւս խաւսել յանուն Յիսուսի. եւ արձակեցին զնոսա:

41. Եւ նոքա գնացին խնդալով յերեսաց ատենին, զի վասն անուանն արժանի՛ եղեն անարգելոյ:

42. Եւ զամենայն աւր ի տաճարին եւ առտնին ո՛չ դադարէին աւետարանել եւ ուսուցանել՝ զՅիսուս Քրիստոս: