Գլուխ 25

   
1. Փեստոս իբրեւ եհաս յիշխանութիւնն յետ երի՛ց աւուրց ե՛լ յԵրուսաղէմ ի Կեսարեայ:

2. Եւ զգացուցին նմա քահանայապետքն եւ գլխաւորք հրէիցն զՊաւղոսէ.

3. եւ աղաչէին՝ խնդրեալ շնո՛րհս ի նմանէ. զի կոչեսցէ զնա յԵրուսաղէմ. դարան գործեալ սպանանե՛լ զնա ի ճանապարհի:

4. Իսկ Փեստոս արար պատասխանի՝ պահել զնա ի Կեսարիա. թէ ինքն իսկ ընդ հուպ ա՛նդր երթալոց էր:

5. Եւ որ ի ձէնջ կարաւղքդ իցեն՝ ասէ, ընդ ի՛ս իջցեն, եւ թէ իցէ ինչ յառնն վնաս՝ ամբաստա՛ն լիցին զնմանէ:

6. Եւ լեալ անդ աւուրս՝ ոչ աւելի քան զութ կամ զտասն, եկն է՛ջ ի Կեսարիա. եւ ի վաղիւ անդր նստեալ յատենի, հրամայեաց ածե՛լ զՊաւղոս:

7. Եւ իբրեւ եկն, կացի՛ն շուրջ զնովաւ որ յԵրուսաղէմէ՛ իջեալ էին հրեայքն. բազում եւ ծա՛նր վնաս դնէին, զորս ո՛չ կարէին ցուցանել:

8. Քանզի առնէր պատասխանի Պաւղոս, եթէ ո՛չ յաւրէնս հրէից, եւ ո՛չ ի տաճարն, եւ ո՛չ ի կայսր ինչ վնասակար եմ:

9. Բայց Փեստոս կամեցեալ հրէիցն շնորհս առնել. պատասխանի ետ Պաւղոսի՝ եւ ասէ. Կամի՞ս յԵրուսաղէմ ելանել, եւ անդ վասն դոցին իրաց. դատել առաջի իմ:

10. Եւ ասէ Պաւղոս. Յատենի կայսեր հասեա՛լ կամ, ուր պարտ է ինձ դատել. հրէից ինչ չե՛մ վնասակար, որպէս եւ դու իսկ քաջ գիտես:

11. Ապա եթէ վնասակա՛ր եմ՝ եւ արժանի ինչ մահու գործեցի, ո՛չ զանգիտեմ ի մեռանելոյ. իսկ եթէ՝ ո՛չինչ է՝ զորոց սոքա ամբաստան լինին զինէն, ո՛չոք կարէ զիս դոցա շնորհել. ի կա՛յսր բողոքեմ:

12. Յայնժամ Փեստոսի խաւսեցեա՛լ ընդ խորհրդակցին՝ արար պատասխանի. Ի կա՛յսր բողոքեցեր՝ առ կա՛յսր երթիջի՛ր:

13. Իբրեւ անցին աւուրք ինչ, Ագրիպպաս արքայ եւ Բերինիկէ՝ եկին ի Կեսարիա՝ յողջոյն Փեստոսի:

14. Եւ իբրեւ աւուրս բազումս հանէին անդ, Փեստոս զեկո՛յց արքայի զՊաւղոսէ՝ եւ ասէ. Այր մի է՛ աստ մնացեալ, կապեալ ի Փելիքսէ:

15. Վասն որոյ իբրեւ չոգայ յԵրուսաղէմ, զգացուցին ինձ քահանայապետքն եւ գլխաւորք հրէիցն. խնդրէին՝ յինէն առնել նմա պատուհա՛ս:

16. Որոց ետու պատասխանի, եթէ չէ՛ աւրէն հռոմայեցւոց շնորհել ումեք զոք, մինչչե՛ւ ամբաստանեալն յանդիման ունիցի զդատախազսն, եւ տեղի պատասխանւոյ առնուցո՛ւ վասն ամբաստանութեանն:

17. Եւ իբրեւ եկին այսր, ո՛չինչ յապաղեցի, այլ ի վաղիւն նստեալ յատենի՝ հրամայեցի ածե՛լ զայրն:

18. Վասն որոյ մատուցեալ ամբաստանքն, եւ ո՛չ մի՛ ինչ վնաս չարութեան ի մէջ բերէին՝ զորոց եսն կարծէի.

19. բայց խնդիրս ինչ որ վասն իւրեա՛նց պաշտաման ունէին ընդ նմա. եւ վասն Յիսուսի՛ որումն մեռելոյ, զորմէ ասէր Պաւղոս թէ կենդանի՛ է:

20. Իբրեւ յանհնարս մտի ես վասն այնպիսի՛ իրաց քննութեան, ասեմ եթէ կամիցի՞ երթալ յԵրուսաղէմ, եւ ա՛նդր դատել վասն նոցին իրաց:

21. Բայց ի Պաւղոսի բողոքելն՝ զի պահեսցի ի քաջի՛ արանցն յանդիմանութիւն, հրամայեցի պահե՛լ զնա՝ մինչեւ տա՛ց տանել առ կայսր:

22. Ագրիպպաս ցՓեստո՛ս ասէ. Կամէի եւ ե՛ս լսել առնն: Եւ նա ասէ. Ի վաղիւ լուիցես:

23. Եւ ի վաղիւ անդր իբրեւ ե՛կն Ագրիպպաս եւ Բերինիկէ՝ բազում եւ երեւելի՛ սպասուք, եւ մտին յատեանն հանդերձ հազարապետաւքն եւ արամբք պատուաւորաւք քաղաքին. եւ հրամայեալ Փեստոսի՝ ածի՛ն զՊաւղոս:

24. Եւ ասէ Փեստոս. Արքա՛յ Ագրիպպայ՝ եւ ամենայն արք որք ընդ մեզ էք, տեսանէ՞ք զսա. վասն սորա ամենայն ժողովք հրէից ամբաստա՛ն եղեն ինձ յԵրուսաղէմ, եւ աստ աղաղակէին՝ թէ չէ՛ պարտ դմա կեալ:

25. Բայց ես ի վերայ հասի, թէ ո՛չինչ է դմա արժանի մահու գործեալ: Եւ դորա ինքնին բողո՛ք կալեալ առ քաջ արանցն, խորհեցայ յղե՛լ:

26. Վասն որոյ ստուգութեամբ ինչ գրել տեառն իմում ո՛չ ունիմ. վասն ա՛յնորիկ ածի զդա առաջի ձեր, եւ մանաւանդ առաջի քոյ արքա՛յ Ագրիպպա. որպէս վերստին քննեալ՝ մարթացի՛ց ինչ գրել:

27. Քանզի անպատե՛հ իմն թուի ինձ՝ տալ տանել կապեալ մի, եւ ո՛չինչ վնաս զնմանէ նշանակել: