Գիրք` 5. Գործք Առաքելոց

Գլուխ 8

   
1. Եւ եղեւ յաւուր յայնմիկ հալածումն մեծ ի վերայ եկեղեցւոյն յԵրուսաղէմ. եւ ամենեքեա՛ն ցրուեցան ի գեաւղս Հրէաստանի եւ ի Սամարիեա՝ բա՛ց յառաքելոցն:

2. Եւ բարձին զՍտեփանոս արք երկիւղածք, եւ արարին կո՛ծ մեծ ի վերայ նորա:

3. Բայց Սա՛ւղոս վնասակար էր եկեղեցւոյն. ի տունս տունս մտանէր, քարշեալ զարս եւ զկանայս՝ մատնէ՛ր ի բանտ:

4. Եւ սփռեալքն՝ շրջէին աւետարանէի՛ն զբանն:

5. Իսկ Փիլիպպոս իջեալ ի քաղաքն սամարացւոց՝ քարոզէ՛ր նոցա զՔրիստոս Յիսուս:

6. Ո՛ւնկն դնէին ժողովուրդքն բանիցն Փիլիպպոսի միաբան, ի լսել նոցա եւ ի տեսանե՛լ զնշանսն զոր առնէր:

7. Քանզի բազումք որ ունէին զայսս պիղծս, աղաղակէին ի ձայն մեծ եւ ելանէին:

8. Եւ բազում անդամալոյծք եւ կաղք բժշկէին:

9. Եւ եղեւ ուրախութիւն մեծ ի քաղաքին յայնմիկ: Այր ոմն Սի՛մովն անուն, յառաջագո՛յն էր ի քաղաքին. մոգէ՛ր եւ ապշեցուցանէր զազգն սամարացւոց. ասել զանձնէ թէ իցէ մե՛ծ ոմն:

10. Յոր հայէին ամենեքեան ի փոքուէ մինչեւ ի մեծամեծս՝ եւ ասէին. Սա՛ է զաւրութիւն Աստուծոյ՝ որ կոչի մեծ:

11. Հայէին ի նա վասն բազում ժամանակաց մոգութեամբքն ապշեցուցանելո՛յ զնոսա:

12. Բայց յորժամ հաւատացի՛ն Փիլիպպոսի, որ աւետարանէր վասն արքայութեանն Աստուծոյ, եւ անուանն Յիսուսի Քրիստոսի, մկրտէի՛ն ամենեքեան արք եւ կանայք:

13. Այլ եւ ինքն Սի՛մովն հաւատա՛ց, եւ մկրտեալ՝ կանխէ՛ր առ Փիլիպպոս: Տեսեալ զնշանսն եւ զմեծամեծ զաւրութիւնսն որ լինէին՝ զարմանա՛յր:

14. Իբրեւ լուան որ յԵրուսաղէմ առաքեալքն էին, թէ եւ ի Սամարիա՛յ ընկալան զբանն Աստուծոյ, առաքեցին առ նոսա զՊե՛տրոս եւ զՅովհաննէս:

15. Որք իջեալ կացին յաղաւթս ի վերայ նոցա, որպէս զի առցե՛ն զհոգի սուրբ.

16. զի ցայնժամ չեւեւս էր եւ ո՛չ ի վերայ միո՛յ նոցա հասեալ. բայց միայն մկրտեա՛լք էին յանուն Տեառն Յիսուսի:

17. Յայնժամ եդին զձեռս ի վերայ նոցա՝ եւ առնուին հոգի սուրբ:

18. Տեսեալ Սիմոնի՝ թէ ձեռն ի վերայ դնելով առաքելոցն՝ տուեա՛լ լինի հոգի սուրբ, մատո՛յց նոցա ինչս՝ եւ ասէ.

19. տո՛ւք եւ ինձ զիշխանութիւնս զայս, զի յոյր վերայ դնիցեմ զձեռս՝ առցէ՛ զհոգի սուրբ: Եւ Պե՛տրոս ասէ՛ ցնա.

20. արծաթ քո ընդ քե՛զ լիցի ի կորուստ, զի զպարգեւսն Աստուծոյ համարեցար ընչիւք ստանալ:

21. Ո՛չ գոյ մասն եւ վիճակ ի բանիդ յայդմիկ. քանզի սիրտ քո ո՛չ է ուղիղ առաջի Աստուծոյ:

22. Ապաշաւեա՛ դու ի չարեացդ քո յայդցանէ, եւ աղաչեա՛ զՏէր. թերեւս թողութի՛ւն լիցի քեզ ի մեղմեխ խորհրդոց սրտի քոյ:

23. Քանզի ի դառնութիւն մաղձի, եւ ի կնճիռն անիրաւութեան տեսանեմ զքեզ:

24. Պատասխանի ետ Սիմոն եւ ասէ. աղաչեցէ՛ք դուք վասն իմ զՏէր, զի մի՛ ինչ եկեսցէ ի վերայ իմ՝ յորոց դուքդ ասացէք:

25. Եւ նոցա եդեալ վկայութիւն՝ խաւսեցա՛ն զբանն Աստուծոյ, եւ դարձա՛ն յԵրուսաղէմ. եւ ի բազում գեաւղս սամարացւոցն աւետարանէին:

26. Հրեշտա՛կ Տեառն խաւսեցաւ առ Փիլիպպոս՝ եւ ասէ. արի՛ եւ գնա դու ի կողմն հարաւոյ՝ ընդ ճանապարհ որ իջանէ յԵրուսաղէմէ ի Գազայ. զի ա՛յս է անապատ:

27. Եւ յարեաւ գնա՛ց: Եւ ահաւասիկ այր մի եթւովպացի ներքինի, հզաւր կանդակա՛յ տիկնոջ եթւովպացւոց, որ էր ի վերայ ամենա՛յն գանձուց նորա. որ եկեալ էր երկի՛ր պագանել յԵրուսաղէմ:

28. Եւ անդրէն դարձեալ եւ նստեալ ի կառս իւրում, ընթեռնո՛յր զմարգարէն զԵսայի:

29. Ասէ հոգին ցՓիլիպպոս. մատի՛ր եւ յարեա՛ց ի կառսդ յայդոսիկ:

30. Եւ ընթացեալ Փիլիպպոս՝ լսէ՛ր զի ընթեռնոյր զԵսայի՛ մարգարէ: Եւ ասէ. գիտիցե՞ս արդեւք զոր ընթեռնուցուսդ:

31. Եւ նա ասէ. Զիա՞րդ կարիցեմ, թէ ոչոք առաջնորդեսցէ ինձ: Եւ աղաչեա՛ց զՓիլիպպոս՝ ելանե՛լ նստե՛լ ընդ նմա:

32. Եւ գլուխ գրոցն զոր ընթեռնոյր՝ էր ա՛յս. իբրեւ զոչխա՛ր ի սպանդ վարեցաւ, եւ իբրեւ զորոջ առաջի կտրչի իւրոյ անմռունչ, ա՛յնպէս ո՛չ բանայ զբերան իւր:

33. Ի խոնարհութեան նորա դատաստան նորա բարձա՛ւ, եւ զազգատոհմ նորա ո՛ պատմեսցէ. զի բառնան յերկրէ կեանք նորա:

34. Պատասխանի ետ ներքինին Փիլիպպոսի, եւ ասէ. աղաչե՛մ զքեզ՝ վասն ո՞յր ասէ մարգարէն զայս. վասն ի՞ւր, եթէ վասն այլո՛յ ուրուք:

35. Եբա՛ց Փիլիպպոս զբերան իւր, եւ սկսեալ ի գրոցս յայսմանէ՝ աւետարանեա՛ց նմա զՅիսուս Քրիստոս:

36. Իբրեւ երթային զճանապարհայնն, եկին ի ջո՛ւր ինչ. եւ ասէ ներքինին. ահաւասիկ ջուր՝ զի՞նչ արգելու զիս ի մկրտելոյ:

37. Եւ ասէ ցնա. Եթէ հաւատաս բոլորով սրտիւ քով՝ մա՛րթ է: Պատասխանի ետ ներքինին եւ ասէ. հաւատամ՝ եթէ Յիսուս Քրիստոս որդի Աստուծոյ:

38. Եւ հրամայեաց կացուցանել զկառսն. եւ իջին երկոքին ի ջուրն՝ Փիլիպպոս եւ ներքինին, եւ մկրտեա՛ց զնա:

39. Եւ իբրեւ ելին ի ջրոյ անտի, հոգի՛ սուրբ եկն ի վերայ  ներքինւոյն. եւ հրեշտակ Տեառն յափշտակեա՛ց զՓիլիպպոս, եւ ո՛չ եւս ետես զնա ներքինին. եւ գնայր զճանապարհս իւր ուրախութեամբ:

40. Բայց Փիլիպպոս գտաւ յԱզովտո՛ս. եւ շրջեալ աւետարանէ՛ր ամենայն քաղաքացն, մինչեւ ի գալ նորա ի Կեսարիայ: