1. Եւ Ագրիպպաս ասէ ցՊաւղոս. Հրամայեա՛լ է վասն քո խաւսել: Յայնժամ Պաւղոսի ձգեալ զձեռն՝ առնէ՛ր պատասխանի:
2. Վասն ամենայն ամբաստանութեան հրէիցդ զինէն արքա՛յ Ագրիպպա, համարիմ զանձն երանելի՛. զի քո՛ առաջի այսաւր տալոց եմ պատասխանի:
3. Մանաւանդ՝ զի գիտա՛կ իսկ ես ամենայն կրաւնից եւ խնդրոց հրէից. վասն որոյ աղաչեմ երկայնմտութեամբ լսել ինձ:
4. Քանզի կենա՛ց իմոց որ ի մանկութենէ, ի սկզբանէ լեալ յազգի անդ իմում յԵրուսաղէմ, տեղեա՛կ են ամենա՛յն հրեայք:
5. Յառաջագո՛յն գիտեն ի վաղուց հետէ, եթէ կամիցին վկայել. զի ըստ ճշմարտագո՛յն կրաւնից աւրինացն մերոց կեցեա՛լ եմ փարիսեցի՛:
6. Եւ արդ վասն յուսոյն առ հա՛րսն եղելոյ աւետեա՛ցն յԱստուծոյ՝ դատեա՛լ կամ յատենի.
7. յոր երկոտասան ազգատոհմին մերոյ անպակա՛ս զցա՛յգ եւ զցերեկ պաշտեալ, ա՛կն ունէին հասանել. վասն որոյ յուսոյ ամբաստանի՛մ արքայ ի հրէիցդ:
8. Զին՞չ անհաւա՛տ թուի ձեզ, եթէ Աստուած զմեռեա՛լս յարուցանէ:
9. Ես իսկ ինքնին պատշաճ համարէի, զբազում ինչ հակառակ անուա՛նն Յիսուսի Նազովրեցւոյ գործել:
10. Զոր եւ արարի՛ իսկ յԵրուսաղէմ. եւ զբազումս ի սրբոցն ե՛ս բանտարգե՛լ առնէի, ի քահանայապետի՛ցն առեալ իշխանութիւն. եւ զսպանելո՛ցն նոցա բերէի՛ համար:
11. Եւ ըստ ամենայն ժողովրդոցն բազո՛ւմ անգամ պատժեալ զնոսա, բռնադատէի հայհոյե՛լ. առաւե՛լ եւս մոլեալ ի վերայ նոցա, հալածէի՛ մինչեւ յարտաքին քաղաքսն:
12. Որովք գնացեալ ի Դամասկոս՝ իշխանութեա՛մբ եւ հրամանա՛ւք քահանայապետիցն,
13 .զմիջաւուրբն ի ճանապարհի տեսի՝ արքայ, յերկնից առաւել քան զլուսաւորութիւն արեգական՝ ծագեալ զինեւ լո՛յս, եւ զնոքաւք որ ընդ իսն երթային:
14. Եւ յամենեցուն մեր անկանելն յերկիր, լուա՛յ ձայն որ ասէր ցիս՝ հեբրայեցւո՛ց բարբառովն. Սա՛ւուղ Սա՛ւուղ՝ զի՞ հալածես զիս. խի՛ստ է քեզ ընդդէմ խթանի՛ աքացել:
15. Եւ ես ասեմ. Ո՞ ես Տէր: Եւ Տէր ասէ. Ես եմ Յիսո՛ւս զոր դուն հալածես:
16. Այլ արի՛ եւ կա՛ց ի վերայ ոտից քոց. զի վասն այսորիկ երեւեցայ քեզ՝ առնուլ զքեզ ի ձեռն պաշտաւնեայ եւ վկա՛յ որոց տեսերդ զիս, եւ որոց երեւեցայց քեզ.
17. փրկել զքեզ ի ժողովրդենէդ եւ ի հեթանոսաց՝ յորս ես առաքեցից զքեզ.
18. բանա՛լ զաչս նոցա, դարձուցանե՛լ ի խաւարէ՝ ի լոյս, եւ յիշխանութենէ սատանայի՝ յԱստուած. առնուլ նոցա զթողութիւն մեղաց, եւ վիճակ ընդ սուրբսն հաւատովքն որ յիս:
19. Ուստի արքա՛յ Ագրիպպա, ո՛չ եղէ անհաւան երկնաւոր տեսլեանն.
20. այլ նախ որոց ի Դամասկո՛ս եւ յԵրուսաղէմ էին, եւ ընդ ամենայն գաւառսն Հրէաստանի, եւ ի հեթանոսս, պատմեցի զղջանալ՝ եւ դառնա՛լ յԱստուած կենդանի. արժանի՛ ապաշխարութեան գործս գործել:
21. Վասն այսորիկ հրէից կալեալ զիս ի տաճարին, կամէին սպանանե՛լ:
22. աւգնութիւն հասեալ առ ի յԱստուծոյ, մինչեւ ցայսաւր կացի վկայեալ փոքու եւ մեծի. ո՛չինչ արտաքոյ ասել՝ քան զոր մարգարէքն եւ Մովսէս խաւսեցան զհանդերձելոցն լինելոյ.
23. եթէ չարչարելո՛ց է Քրիստոսն, եթէ առաջին ի յարութենէ մեռելոց՝ լո՛յս պատմելոց է ժողովրդեանն՝ եւ հեթանոսաց:
24. Եւ նորա զայս պատասխանի տուեալ, Փեստոս ի ձայն մեծ ասէ. Մոլի՛ս Պաւղէ. բազում դպրութիւնք զքեզ ի մոլորութիւն դարձուցանեն:
25. Իսկ Պաւղոս ասէ. Ո՛չ մոլիմ՝ քա՛ջդ Փեստոս, այլ զցածութեան եւ զճշմարտութեա՛ն բանս բարբառիմ:
26. Գիտա՛կ իսկ է այսոցիկ արքայ, ընդ որում համարձակեալդ խաւսիմ. քանզի ծածկել ի քէն իմիք ի սոցանէ՝ չառնո՛ւմ յանձն. զի ո՛չ եթէ յանկեան ուրեք գործեալ իցէ այս:
27. Հաւատա՞ս արքա՛յ Ագրիպպաս մարգարէից. գիտեմ զի հաւատա՛ս:
28. Եւ ասէ Ագրիպպաս ցՊաւղոս. Փոքո՛ւ իմն հաւանեցուցանես զիս լինել քրիստոնեայ:
29. Եւ Պաւղոս ասէ. Խնդրէի յԱստուծոյ՝ եւ փոքու եւ մեծաւ, ո՛չ միայն զքեզ՝ այլ զամենեսեա՛ն որ լսեն ինձ այսաւր՝ լինե՛լ այսպիսի որպէս եւ ե՛սս եմ, բա՛ց ի կապանաց աստի:
30. Յոտն եկաց արքայն եւ դատաւորն եւ Բերինիկէ, եւ որք ընդ նոսայն նստէին:
31. Եւ իբրեւ գնացի՛ն, խաւսէին ընդ միմեանս եւ ասէին. թէ ո՛չինչ արժանի մահու կամ կապանաց գործէ այրս այս:
32. Իսկ Ագրիպպաս ցՓեստոս ասէ. Արձակել մա՛րթ էր զայրս զայս՝ եթէ ոչ էր բողոքեալ ի կայսր:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: