1. Եւ եկն եհաս ի Դերբէ՛ եւ ի Լիւստրա. եւ ահա աշակերտ ոմն էր անդ՝ անուն Տիմո՛թէոս, որդի կնոջ հրէի հաւատացելոյ՝ եւ հաւր հեթանոսի:
2. Որ վկայեա՛լ էր ի լիւստրացւոց եւ յիկոնացւոց եղբարց:
3. Զսա կամեցաւ Պաւղոս ընդ ի՛ւր տանել. եւ առեալ թլփատեա՛ց զնա վասն հրէիցն՝ որ էին ի տեղիսն յայնոսիկ. քանզի գիտէին ամենեքին զհայր նորա թէ հեթանո՛ս էր:
4. Իբրեւ անցանէին ընդ քաղաքսն, աւանդեցին նոցա պահե՛լ զհրամանսն պատուիրեալս յառաքելոցն եւ յերիցանցն՝ որք յԵրուսաղէմ:
5. Եւ եկեղեցիքն հաստատէին ի հաւատս, եւ յաւելուին ի թիւն հանապազաւր ի նոյն:
6. Եւ շրջեցան ընդ Փռիւգւայ եւ ընդ կողմանս գաղատացւոց, արգելեալք ի Հոգւոյն Սրբոյ խաւսե՛լ զբանն յԱսիայ:
7. Բայց եկեալ առ մւսեաւ՝ թեւակոխէին երթա՛լ ի Բիւթանիա, եւ ո՛չ համարձակեաց նոցա Հոգին Քրիստոսի:
8. Եւ անցեալ ըստ Միսիա՝ իջին ի Տրովադայ:
9. Եւ տեսի՛լ երեւեցաւ ի գիշերին Պաւղոսի. այր ոմն մակեդովնացի կա՛յր աղաչէր զնա՝ եւ ասէր, անցեալ ի Մակեդովնիայ՝ աւգնեսցե՛ս մեզ:
10. Եւ իբրեւ զտեսիլն ետես, վաղվաղակի՛ խնդրեցաք ելանել ի Մակեդովնիայ. տեղեկացեալ թէ հրաւիրեաց զմեզ Տէր աւետարանե՛լ նոցա:
11. Եւ ելեալ ի Տրովադայ՝ դէպ ուղիղ գնացա՛ք ի Սամոթրակէ: Եւ ի վաղիւ անդր ի նո՛ր քաղաք.
12. Եւ անտի ի Փիլիպպո՛ւս, որ է առաջի՛ն վիճակ մակեդովնացւոց՝ քաղաք Կողովնիայ: Եւ անդ ի քաղաքին դադարեալ մեր աւո՛ւրս ինչ.
13. յաւուր շաբաթու ելաք արտաքոյ քաղաքին առ գետա՛փնն՝ ո՛ւր համարէին աղաւթս մատուցանել պաւղոս: Եւ նստեալ խաւսէաք ընդ ժողովեալ կանայսն.
14. Եւ կին ոմն անուն Լիդիա ծիրանավաճառ՝ ի Թիւատիր քաղաքէ, երկիւղած յԱստուծոյ՝ լուա՛ւ. զորոյ Տէր իսկ եբաց զսիրտն անսա՛լ խաւսիցն Պաւղոսի:
15. Եւ իբրեւ մկրտեցաւ ինքն եւ տուն իւր, աղաչէ՛ր եւ ասէր. Եթէ համարիք զիս հաւատացեալ Տեառն, մտեալ ի տուն իմ ագերո՛ւք: Եւ բռնադատեաց տարա՛ւ զմեզ:
16. Եւ եղեւ մինչդեռ երթայաք մեք յաղաւթս, պատահեաց մեզ աղախին ոմն՝ զոր ունէր ա՛յս հարցուկ. որ շահս բազո՛ւմս տայր տերանց իւրոց մոլելովն:
17. Նա զհետ եղեալ Պաւղոսի՛ եւ մեր՝ աղաղակէ՛ր եւ ասէր, արքս այս ծառա՛յք Աստուծոյ բարձրելոյ են, որ պատմեն ձեզ զճանապա՛րհս փրկութեան:
18. Եւ զայս առնէր ի բազո՛ւմ աւուրս: Զայրացեալ Պաւղոս՝ դարձաւ եւ ասէ՛ ցայսն. Պատուիրեմ քեզ յանուն Յիսուսի Քրիստոսի ելանե՛լ ի դմանէ: Եւ ե՛լ այսն ի նմին ժամու:
19. Իբրեւ տեսին տեարք նորա՝ եթէ հատա՛ւ յոյս շահի նոցա առեալ, զՊաւղոս եւ զՇիղա՝ ձգեցի՛ն ի հրապարակն առ իշխանսն:
20. Եւ ածեալ զնոսա առ զաւրագլուխսն՝ ասե՛ն. արքս այս խռովեցուցանեն զքաղաքս մեր. ինքեանք հրեայք են,
21. եւ պատմեն մեզ աւրէնս, զոր չէ՛ արժան մեզ ընդունել եւ ո՛չ առնել. զի հռոմայեցի՛ք եմք:
22. Եւ կուտեցա՛ւ ամբոխն ի վերայ նոցա: Եւ զաւրագլուխքն պատառեցի՛ն զհանդերձս իւրեանց. եւ հրամայեցին գա՛ն հարկանել:
23. Եւ բազում վէրս եդեալ ի վերայ նոցա արկին ի բանտ, պատուիրեցին բանտապետին զգուշութեամբ՝ պահել զնոսա:
24. Որոյ առեալ զայսպիսի պատուէր, ա՛րկ զնոսա ի ներքի՛ն բանտն, եւ զոտս նոցա պնդեա՛ց ի կոճեղ:
25. Եւ ի մէջ գիշերոյն Պաւղոս եւ Շիղայ կային յաղաւթս՝ եւ աւրհնէին զԱստուած: Ունկն դնէին նոցա կալանաւորքն:
26. Եւ եղեւ յանկարծակի շարժումն մեծ, մինչեւ շարժե՛լ հիմանց բանտին, եւ բացա՛ն անդրէն դրունքն ամենայն, եւ ամենեցուն կապանքն լուծա՛ն:
27. Իբրեւ զարթեաւ բանտապետն՝ եւ ետես բացեա՛լ զդուրս բանտին, ձգեաց զսուսեր՝ եւ կամէր երթա՛լ զիւրովին. կարծէր փախուցեալ զկապեալսն:
28. Եւ կոչեցեալ ի ձայն մեծ Պաւղոս՝ եւ ասէ. Մի՛ ինչ գործեր ընդ անձն քո չար, քանզի ամենեքին ա՛ստ եմք:
29. Խնդրեաց լոյս՝ եւ դիմեա՛ց ի ներքս. եւ զահի հարեալ՝ անկա՛ւ առաջի Պաւղոսի եւ Շիղայի.
30. եւ ածեալ զնոսա արտաքս՝ ասէ. Տեա՛րք՝ զի՞նչ պարտ է ինձ առնել՝ զի ապրեցայց:
31. Եւ նոքա ասեն. Հաւատա՛ ի Տէր Յիսուս Քրիստոս, եւ ապրեսցիս դու՝ եւ ամենայն տուն քո:
32. Եւ խաւսեցա՛ն նմա զբանն Տեառն, եւ ամենեցուն որ էին ի տան նորա:
33. Եւ առեալ զնոսա ի նմին ժամու գիշերւոյն՝ լուա՛ց ի վիրաց անտի. եւ մկրտեցա՛ւ ինքն եւ իւրքն ամենեքեան անդէն վաղվաղակի:
34. Եւ ածեալ զնոսա ի տուն իւր, եդ առաջի նոցա սեղան. եւ ուրա՛խ եղեւ ամենայն տամբն հաւատացեալ յԱստուած:
35. Եւ իբրեւ այգ եղեւ՝ առաքեցին զաւրագլուխքն զնուիրակսն, եւ ասեն. Արձակեա՛ զարսդ զայդոսիկ:
36. Եւ պատմեաց բանտապետն զբանսն՝ Պաւղոսի, եթէ առաքեցին զաւրագլուխքն զի արձակիցիք. արդ՝ ելէ՛ք եւ երթա՛յք խաղաղութեամբ:
37. Իսկ Պաւղոս ասէ ցնոսա. գան հարեալ զմեզ հրապարակաւ՝ արս անմեղս հռովմայեցիս արկին ի բանտ, եւ արդ լռելեա՞յն հանեն զմեզ ո՛չ այդպէս, այլ եկեսցեն ինքեա՛նք իսկ հանցեն զմեզ:
38. Եւ պատմեցի՛ն զաւրագլխացն նուիրակքն զբանսն: Զահի՛ հարան իբրեւ լուան՝ թէ հռովմայեցիք են. եւ եկեալ աղաչեցի՛ն զնոսա:
39. Եւ իբրեւ հանին, աղաչեցին գնա՛լ ի քաղաքէն:
40. Եւ ելեալ ի բանտէն՝ մտին ի Լիւդեայ եւ տեսեալ զեղբարս՝ մխիթարեցին զնոսա եւ գնացին:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: