Գիրք` 5. Գործք Առաքելոց

Գլուխ 17

   
1. Եւ շրջեալ ընդ Ամփիպոլիս եւ ընդ Ապողոնիայ, եկին ի Թեսաղոնիկէ, ուր էր ժողովուրդ հրէիցն:

2. Եւ ըստ սովորութեանն Պաւղոս եմո՛ւտ առ նոսա, եւ ի շաբաթս երիս խաւսեցա՛ւ ընդ նոսա ի գրոց:

3. Բանայր եւ դնէ՛ր առաջի, եթէ պա՛րտ էր Քրիստոսի չարչարել եւ յառնել ի մեռելոց. եւ թէ նա՛ է Քրիստոսն Յիսուս՝ զոր ե՛սն պատուիրեմ ձեզ:

4. Եւ ոմանք ի նոցանէ հաւանեցան, եւ վիճակեցան Պաւղոսի եւ Շիղայի. բայց պաշտաւնէիցն հեթանոսաց էր բազմութի՛ւն յոյժ, եւ ի կանանց գլխաւորաց ո՛չ սակաւք:

5. Եւ նախանձեցա՛ն հրեայքն, եւ առեալ արս ոմանս գռեհի՛կս անաւրէնս, ամբոխ արարեալ խռովեցին զքաղաքն. եւ կուտեալ առ ապարանսն Յասովնի, խնդրէին զնոսա ածե՛լ ի հրապարակ:

6. Եւ իբրեւ ոչ գտին զնոսա, քարշէին զՅասո՛ն եւ զոմանս եղբարս առ քաղաքապետսն. բողոք բարձեալ՝ թէ որք զաշխարհս խռովեցուցին՝ սոքա եւ ա՛յսր հասին.

7. զորս ընկալեալ է Յասոնի: Եւ սոքա ամենեքեան հակառա՛կ հրամանացն կայսեր գործեն. թագաւո՛ր զոմն ասեն զՅիսուս:

8. Եւ խռովեցուցին զժողովսն եւ զքաղաքապետսն, որ լսէին զայն:

9. Եւ առեալ երաշխաւորութիւն առ ի Յասոնայ եւ յայլոցն՝ արձակեցի՛ն զնոսա:

10. Բայց եղբարք վաղվաղակի գիշերեայն յուղարկեցի՛ն զՊաւղոս եւ զՇիղայ ի Բերեայ. որք իբրեւ հասին անդր, ի ժողովուրդն հրէից գնացին:

11. Զի սոքա էին ազնուագո՛յնք՝ քան որ ի Թեսաղոնիկն էին. որք ընկալան զբանն ամենայն յաւժարութեամբ. հանապազ քննէին զգիրս՝ եթէ իցէ՞ այս ա՛յսպէս:

12. Եւ բազո՛ւմք իսկ ի նոցանէ հաւատացին. եւ ի հելլենացւոց կանանց զգաստից՝ եւ յարանց ո՛չ սակաւք:

13. Բայց իբրեւ գիտացի՛ն՝ որ ի Թեսաղոնիկէ հրեայքն էին, եթէ եւ ի Բերիա՛յ պատմեցաւ ի Պաւղոսէ բանն Աստուծոյ. եկին եւ անդր շարժե՛լ եւ խռովեցուցանել զժողովսն:

14. Յայնժամ զՊաւղոս վաղվաղակի առաքեցին եղբարք գնա՛լ մինչեւ ի ծովեզր. եւ մնային Շիղայ եւ Տիմոթէոս անդէն:

15. Եւ որք տանէին զՊաւղոս, ածին զնա մինչեւ յԱթէ՛նս. եւ առեալ պատուէր առ Շիղա՛յ եւ Տիմոթէոս, զի վաղվաղակի՛ եկեսցեն առ նա. եւ գնացի՛ն:

16. Եւ յԱթէնս ի մնալն նոցա Պաւղոսի, զայրանա՛յր հոգի նորա ի նմա. զի տեսանէր ի կռապաշտութեան՝ զքաղաքն:

17. Եւ խաւսէ՛ր ի ժողովրդեանն ընդ հրեայսն, եւ ընդ պաշտաւնեայսն, եւ ի հրապարա՛կսն զամենայն աւր՝ որոց եւ պատահէին:

18. Ոմանք յեպիկուրեանցն եւ ի ստուկեանց փիլիսոփայից հակառակէին ընդ նմա: Եւ ոմանք ասէին, զի՞նչ կամիցի սերմանաքաղս այս խաւսել: Իսկ այլք՝ թէ աւտարոտի՛ իմն դից թուի պատմիչ լինելոյ. քանզի զՅիսուս եւ զյարութիւնն աւետարանէր:

19. Եւ առեալ զնա ածին յԱրիսպագոսն, եւ ասէին. կարասցո՞ւք իմանալ՝ թէ զի՛նչ է նոր վարդապետութիւնդ՝ որ ի քէն պատմի:

20. աւտարացուցի՛չս իմն բերես ի լսելիս մեր. կամիմք գիտել՝ թէ զի՞նչ կամիցի այս լինել:

21. Զի աթենացիք ամենեքին՝ եւ ե՛կքն աւտարք՝ ո՛չ յայլ ինչ պարապէին, բայց ասել ինչ, կամ լսել նորագոյնս:

22. Եկաց Պաւղոս ի մէջ Արիսպագին՝ եւ ասէ. Ա՛րք աթենացիք, ըստ ամենայնի իբրեւ պաշտաւնասէրս տեսանեմ զձեզ:

23. Քանզի շրջեալ եւ տեսեալ զպաշտամունս ձեր. գտի՛ բագին մի՝ յորում գրեալ էր, անծանաւթի Աստուծոյ. զոր դուք յանծանաւթս պաշտէք, ես զնո՛յն պատմեմ ձեզ:

24. Աստուած՝ որ արար զաշխարհս եւ զամենայն որ ի նմա, նա երկնից եւ երկրի է Տէր. ո՛չ ի ձեռագործ տաճարս բնակէ,

25. եւ ո՛չ ի ձեռա՛ց մարդկան պաշտի իբրեւ կարաւտ իմիք. նա՛ տայ ամենայնի կեանս եւ շունչ՝ եւ զամենայն ինչ:

26. Արա՛ր ի միոջէ արենէ զամենայն ազգս մարդկան՝ բնակե՛լ ի վերայ երեսաց ամենայն երկրի: Հաստատեաց կարգեալ ժամանակս եւ սահմանադրութիւնս բնակութեան նոցա՝ խնդրե՛լ զԱստուած

27. զի թերեւս զննիցե՛ն զնա՝ եւ գտանիցեն. նա՝ եւ ո՛չ հեռի իսկ է յիւրաքանչիւր ումեքէ ի մէնջ:

28. Զի նովա՛ւ կեամք եւ շարժի՛մք եւ եմք, որպէս ոմանք ի ձերո՛ց ճարտարաց ասացին, թէ նորա եւ ա՛զգ իսկ եմք:

29. Եւ արդ՝ որովհետեւ ազգ եմք Աստուծոյ, ո՛չ պարտիմք համարել ոսկւոյ՝ կամ արծաթոյ՝ կամ քարի, որ ի ճարտարութենէ՛ եւ ի մտաց մարդկան քանդակեալ իցէ՝ զԱստուածականն լինել նմանաւղ:

30. Բայց զժամանակս անգիտութեանն անտե՛ս արարեալ Աստուծոյ, արդ զայս պատուիրէ մարդկան՝ ամենայն ումեք ապաշխարե՛լ:

31. Քանզի հաստատեաց աւր, յորում պարտ է դատել զաշխարհս արդարութեամբ, ի ձեռն առնն՝ որով սահմանեաց տալ հաւա՛տս ամենեցուն՝ յարուցեալ զնա ի մեռելոց:

32. Իբրեւ լուան զյարութիւն մեռելոց, ոմանք ծա՛ղր առնէին. կէսքն ասէին՝ լուիցուք ի քէն վասն այդորիկ մի՛ւս անգամ:

33. Եւ ապա Պաւղոս ե՛լ գնա՛ց ի միջոյ նոցա:

34. Եւ ոմանք արք անկեալք ի նա հաւատացի՛ն. ընդ որս էր եւ Դիոնեսիո՛ս Արիոսպագացի, եւ կին մի անուն Դամարիս՝ եւ ա՛յլք ընդ նոսա: