Գիրք` 5. Գործք Առաքելոց

Գլուխ 22

   
1. Եւ հայեցեալ Պաւղոսի յատեանն՝ ասէ՛. Ա՛րք եղբարք՝ ես ամենայն ուղիղ մտաւք գնացեալ եմ առաջի Աստուծոյ՝ մինչեւ ցայսաւր:

2. Եւ քահանայապետն Անանիայ հրամայեաց սպասաւորացն հարկանե՛լ զբերան նորա:

3. Յայնժամ Պաւղոս ասէ ցնա. Հարկանելո՛ց է զքեզ Աստուած՝ ո՛րմ բռեալ. եւ դու նստիս դատե՞լ զիս ըստ աւրինաց. եւ առանց աւրինա՛ց հրամայես զիս հարկանե՞լ:

4. Եւ որ շուրջն կային՝ ասեն. Զքահանայապետ Աստուծոյ հայհոյե՞ս:

5. Եւ ասէ Պաւղոս. Ո՛չ գիտէի ե՛ղբարք՝ եթէ իցէ քահանայապետ. գրեա՛լ իսկ է՝ զիշխան ժողովրդեան քո ո՛չ հայհոյեսցես:

6. Իբրեւ գիտա՛ց Պաւղոս՝ եթէ մի կողմն սադուկեցւո՛ց է՝ եւ միւսն փարիսեցւոց, աղաղակէ՛ր ի մէջ ատենին. Ա՛րք եղբարք՝ ես փարիսեցի՛ եմ, որդի փարիսեցւոյ. վասն յուսո՛յ եւ յարութեան մեռելոց՝ ես աւասիկ դատիմ:

7. Եւ զայս իբրեւ ասաց՝ եղեն հերձուա՛ծք փարիսեցւոցն եւ սադուկեցւոց. եւ պատառեցա՛ւ բազմութիւնն:

8. Քանզի սադուկեցիքն ասեն, չի՛ք յարութիւն, եւ ո՛չ հրեշտակ՝ եւ ո՛չ հոգի. բայց փարիսեցիքն խոստովանի՛ն զերկոսեան:

9. Եւ եղեւ աղաղա՛կ մեծ. յոտն կացին ոմանք ի դպրաց անտի ի կողմանէն փարիսեցւոց, հակառակէի՛ն եւ ասէ՛ին. Ո՛չ ինչ չարութիւն գտանեմք յառնս յայսմիկ, բայց եթէ հոգի խաւսեցաւ ի դմա՝ կամ հրեշտակ:

10. Եւ ի բազմանալ ամբոխին, երկուցեալ հազարապետն՝ թէ գուցէ ճեղքիցի՛ Պաւղոս ի նոցանէ, հրամայեաց զաւրականին իջանել յափշտակե՛լ զնա ի միջոյ նոցա, եւ ածել ի բանակն:

11. Եւ ի վաղուեան գիշերին՝ եկաց առ նմա Տէր, եւ ասէ. Քաջալերեա՛ց Պաւղէ, զի որպէս վկայեցեր վասն իմ յԵրուսաղէմ, սոյնպէս պարտ է քեզ եւ ի Հռո՛վմ վկայել:

12. Եւ իբրեւ այդ եղեւ՝ արարեալ ժողով հրէիցն, նզովեցի՛ն զանձինս ո՛չ ուտել եւ ո՛չ ըմպել՝ մինչեւ սպանցեն զՊաւղոս:

13. Եւ էին աւելի՛ քան զքառասուն՝ որոց զայս ընդ միմեանս երդմունս արարեալ էր:

14. Որք մատեան առ քահանայապետսն եւ երիցունս՝ եւ ասեն. Նզովիւք նզովեցաք զանձինս՝ ոչի՛նչ ճաշակել՝ մինչեւ սպանցուք զՊաւղոս:

15. Բայց դուք զգացուցէ՛ք հազարապետին հանդերձ ատենիւն, զի իջուսցէ զնա առ ձեզ, որպէս թէ կամիցիք ճշմարտագոյնս ինչ գիտել զնմանէ. եւ մեք յառա՛ջ քան զմաւտել նորա՝ պատրաստեմք ի սպանանե՛լ զնա:

16. Եւ լուեալ քեռորդւոյն Պաւղոսի զդաւաճանութիւնն, եկն եմուտ ի բանակ անդր՝ պատմեա՛ց Պաւղոսի:

17. Եւ կոչեցեալ Պաւղոսի առ իւր զմի ի հարիւրապետաց անտի՝ ասէ. Զպատանիս զայս տա՛ր առ հազարապետն, զի ունի՛ ինչ պատմել նմա:

18. Եւ նորա առեալ զնա տարաւ առ հազարապետն՝ եւ ասէ. Կապեալն Պաւղոս կոչեաց զիս, եւ աղաչեաց զպատանիս զայս ածե՛լ առ քեզ, ունի ինչ խաւսե՛լ ընդ քեզ:

19. Առեալ զձեռանէ նորա հազարապետին՝ գնա՛ց մեկուսի, հարցանէր՝ թէ զի՞նչ ունիս խաւսել ընդ իս:

20. Եւ նա ասէ. Հրեայք միաբանեցին աղաչե՛լ զքեզ, զի վաղիւ զՊաւղոս իջուսցե՛ս յատեան, իբրեւ թէ կամիցին ինչ ճշմա՛րտագո՛յնս հարցանել վասն նորա.

21. արդ՝ դու մի՛ անսայցես նոցա. քանզի դարա՛ն գործեալ է նմա ի նոցանէ արանց աւելի՛ քան զքառասուն, որք նզովեցին զանձինս՝ ո՛չ ուտել եւ ո՛չ ըմպել՝ մինչեւ սպանցեն զնա, արդ՝ պատրա՛ստ են, եւ սպասե՛ն քում հրամանի:

22. Ապա հազարապետն արձակեա՛ց զպատանին, պատուիրեալ մի՛ ումեք ասել՝ թէ զայս զգացուցեր ինձ:

23. Եւ կոչեա՛ց երկուս ի հարիւրապետացն՝ եւ ասէ. Պատրաստեցէ՛ք զաւրականս երկերիւր, որպէս զի երթիցեն մինչեւ ի Կեսարիա. եւ հեծեալս իւթանասուն՝ եւ տիգաւո՛րս երկերիւր, յերից ժամու գիշերւոյն:

24. Եւ գրաստս պատրաստական, որպէս զի իջուցեալ զՊաւղոս ապրեցուսցե՛ն: Եւ առ Փելիքս դատաւոր

25. գրեալ թուղթ, որ ունէր աւրինակ զա՛յս: 26 Կղաւդիոս Լիւսիաս, առ քա՛ջ դատաւոր Փելիքս, ողջո՛յն:

27. Զայրս զայս կապեալ ի հրէից՝ եւ մե՛րձ ի սպանանել ի նոցանէ, հասեալ ի վերայ զաւրականաւ ապրեցուցի՛. իմացեալ թէ հռոմայեցի՛ է:

28. Կամեցայ գիտել զվնասն՝ վասն որոյ ամբաստանէին զդմանէ, իջուցի՛ զդա յատեան նոցա:

29. Զոր գտի ամբաստանեալ վասն խնդրո՛յ իրիք իւրեանց աւրինաց. եւ ո՛չինչ արժանի մահու կամ կապանաց ունէր վնաս:

30. Իբրեւ ազդ եղեւ ինձ նենգութեան՝ յայրդ լինելոյ ի նոցանէ՝ յղեցի՛ առ քեզ. հրաման տուեալ եւ չարախաւսացն խաւսե՛լ զդմանէ առաջի քոյ. Ո՛ղջ լեր:

31. Եւ զաւրականացն ըստ հրամանի նորա՝ առեալ զՊաւղոս ածին ի գիշերեայն յԱնտիպատրիս:

32. Եւ ի վաղիւ անդր արձակեալ զհեծեալսն զընդ նմա երթեալ, դարձա՛ն ի բանակն:

33. Նոքա մտին ի Կեսարի՛ա. եւ տուեալ ցդատաւորն զթուղթն, առաջի կացուցին նորա եւ զՊաւղոս:

34. Իբրեւ ընթերցաւ, եհարց թէ յորմէ՞ նահանգէ իցէ. եւ ստուգեալ եթէ ի կիլիկեա՛յէ.

35. լուա՛յց քեզ ասէ՝ յորժամ եւ չարախաւսքն քո եկեսցեն. եւ հրամայեաց յապարանսն Հերովդի՛ պահել զնա: