1. Եւ յետ հինգ աւուր է՛ջ քահանայապետն Անանիայ հանդերձ ծերո՛վք ոմամբք, եւ ճարտարախաւսաւ Տերտեղեաւ ոմամբ. որք եւ զգացուցի՛ն դատաւորին վասն Պաւղոսի:
2. Եւ ի կոչելն զնա, սկսաւ Տերտիղոսն ամբաստա՛ն լինել եւ ասել: Բազո՛ւմ խաղաղութիւն գտեալ ի քէն, եւ իրաց ուղղութիւն ազգիս այսորիկ քով խնամով.
3. ամենայնիւ, եւ ամենայն ուրեք շնորհակա՛լ եմք՝ քա՛ջդ Փիլիքս՝ ամենայն գոհութեամբ:
4. Բայց զի մի՛ եւս աւելի աշխատ արարից զքեզ, աղաչեմ լսել մեզ կարճ ի կարճո՛յ քոյին հեզութեամբդ:
5. Քանզի գտաք զայրս զայս ապականի՛չ եւ խռովի՛չ ամենայն հրէից՝ որք են ընդ տիեզերս, եւ առաջնո՛րդ նազովրացւոց հերձուածոյն:
6. Որ եւ զտաճա՛րն իսկ կամեցաւ պղծել. զոր եւ կալաք, եւ ըստ մերոց աւրինացն դատե՛լ կամեցաք:
7. Եկեալ Լիւսիաս հազարապետ՝ մեծա՛ւ բռնութեամբ ի ձեռաց մերոց եհա՛ն:
8. Հրամայեաց եւ չարախաւսացն նորա գա՛լ առ քեզ. յորմէ դու իսկ բաւական լինիցիս ի վերստին դատեալ, ամենայնի հասու լինել՝ զորոց մեքս ամբաստա՛նս եմք զդմանէ:
9. Միաբանեցին եւ հրեայքն, ասեն՝ ա՛յդպէս է:
10. Պատասխանի ետ Պաւղոս, յակնարկելն նմա դատաւորին խաւսել: Ի բազո՛ւմ ամաց լինել քեզ դատաւոր ազգիս այսորիկ գիտե՛մ. յաւժարութեամբ վասն իմոց իրաց պատասխանի առնեմ:
11. Քանզի կարաւղ ես գիտել, զի ո՛չինչ աւելի է իմ քան զաւուրս երկոտասան, յորմէ հետէ ելի երկիր պագանել յԵրուսաղէմ:
12. Եւ ո՛չ ի տաճարի անդ գտին զիս ընդ ումեք խաւսեցեալ, եւ կամ ժողո՛վս արարեալ բազմաց. ո՛չ ի ժողովուրդս,
13. եւ ո՛չ ի քաղաքի. եւ ո՛չ յանդիման առնել կարեն քեզ, վասն որոյ ա՛յժմս չարախաւսե՛ն զինէն:
14. Բայց զայս խոստանա՛մ քեզ, եթէ ըստ ճանապարհին զոր ասեն հերձուած, ա՛յնպէս պաշտեմ զհայրենի Աստուածն. հաւատացեալ ամենայնի՝ որ ինչ յաւրէնսն եւ ի մարգարէս գրեալ է:
15. Ունիմ յոյս առ Աստուած. որում եւ դոքա՛ իսկ ակնունին, թէ յարութի՛ւն լինելոց է արդարոց եւ մեղաւորաց:
16. Յորում եւ ե՛ս իսկ ճգնիմ անխիղճ միտս ունել առ Աստուած եւ առ մարդիկ յամենայն ժամ:
17. Ի բազում ամաց ողորմութիւնս եկի առնել յազգդ իմ. եւ ետու պատարագի՛ս.
18. որովք գտին զիս սրբեա՛լ ի տաճարին, ո՛չ բազմաւք եւ ո՛չ ամբոխիւ:
19. Ոմանք յասիացւո՛ց անտի հրեայք, որոց պա՛րտ էր գա՛լ առաջի քոյ եւ ամբաստան լինել, եթէ ունիցին ինչ զինէն.
20. եւ կամ ինքեանք սոքա՛ ասասցեն, զի՞նչ գտին յիս անիրաւութիւն մինչդեռ կայի յատենին:
21. Բայց միայն վասն միո՛յ բարբառոյս այսորիկ՝ զոր աղաղակեցի մինչ կային ի մէջ նոցա, եթէ վասն յարութեան մեռելոց դատիմ ես այսաւր ի ձէնջ:
22. Եւ յապաղեա՛ց զնոսա Փելիքս, զի ստուգագո՛յնս գիտէր վասն ճանապարհին՝ ասէ, յորժամ Լիւսիաս հազարապետ իջցէ այսր, տեղեկացայց վասն ձեր:
23. Հրամայեաց հարիւրապետին պահել զնա. եւ ունել յընդարձակի, եւ մի՛ զոք յիւրոց անտի արգելուլ ի պաշտելոյ զնա:
24. Եւ յետ աւուրց ինչ, ե՛կն Փելիքս հանդերձ Դրուսիլաւ կնաւ իւրով՝ որ էր հրեայ. կոչեաց զՊաւղոս, եւ լուաւ ի նմանէ վասն որ ի Յիսուս Քրիստոս հաւատոցն:
25. Եւ ի խաւսելն նորա՝ վասն արդարութեա՛ն եւ ժուժկալութեան, եւ հանդերձեալ դատաստանին, զահի հարեալ Փիլիքս, ե՛տ պատասխանի. Դու առ այժմ ե՛րթ, եւ յորժամ ժամ լինիցի, կոչեցի՛ց զքեզ:
26. Միանգամայն եւ ակն ունէր, թէ տացի՛ ինչ նմա ի Պաւղոսէ. վասն որոյ եւ ստէ՛պ կոչեցեալ զնա՝ խաւսէ՛ր ընդ նմա:
27. Եւ ի կատարել երկո՛ւց ամաց, եկն փոխանակ Փիլիքսի՝ Փեստո՛ս Պորկիոս: Իբրեւ կամեցաւ շնորհս առնել հրէիցն Փելիքս, եթող զՊաւղոս կապեա՛լ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: