Գիրք` 5. Գործք Առաքելոց

Գլուխ 9

   
1. Իսկ Սաւղոս տակաւին լցեա՛լ սպառնալեաւք եւ սպանմամբ աշակերտացն Տեառն, մատուցեալ առ քահանայապետսն.

2. խնդրեա՛ց ի նոցանէ թո՛ւղթս ի Դամասկոս առ ժողովսն. որպէս թէ զոք գտցէ զա՛յնր ճանապարհաւ՝ արս կամ կանայս՝ կապեալս ածցէ յԵրուսաղէմ:

3. Եւ ընդ երթալն նորա՝ եղեւ մերձենա՛լ ի Դամասկոս. յանկարծակի շուրջ զնովաւ փայլատակեաց լո՛յս յերկնից:

4. Եւ անկեալ յերկիր, լուաւ բարբառ՝ որ ասէր ցնա. Սաւո՞ւղ Սա՛ւուղ՝ զի՞ հալածես զիս:

5. Եւ ասէ. Ո՞վ ես Տէր: Եւ նա ասէ. Ես եմ Յիսուս զոր դուն հալածես.

7. այլ յո՛տն կաց՝ եւ մո՛ւտ ի քաղաք, եւ պատմեսցի՛ քեզ՝ զինչ քեզ պա՛րտ իցէ առնել: Իսկ արքն որ ընդ նմայն երթային, կային անշըշո՛ւնջ. զձայնն միայն լսէին, բայց տեսանէին եւ ո՛չինչ:

8. Յարեաւ Սաւղոս յերկրէ անտի, եւ աչաւք բացաւք՝ ո՛չ զոք տեսանէր. զձեռանէ նորա առեալ մուծի՛ն ի Դամասկոս:

9. Եւ էր անդ աւուրս երիս, եւ ո՛չ տեսանէր. եւ ո՛չ եկեր եւ ո՛չ արբ:

10. Եւ էր ոմն աշակերտ ի Դամասկոս՝ Անանիա՛յ անուն. ասէ ցնա Տէր ի տեսլեան. Անանիա՛յ: Եւ նա ասէ. Ահաւասիկ եմ Տէր:

11. Եւ ասէ ցնա Տէր. Յո՛տն կաց եւ գնա՛ ընդ փողոցն՝ որ կոչի ուղիղ, եւ խնդրեսցես յապարանս Յուդայ՝ Սաւղոս անուն զտարսոնացի, զի կա՛յ դեռ յաղա՛ւթս:

12. Եւ ետես ի տեսլեան այր մի Անանիայ անուն, մտեալ եւ եդեալ ի վերայ նորա զձեռն, որպէս զի տեսցէ՛:

13. Պատասխանի ետ Անանիա. Տէր լուա՛յ ի բազմաց վասն առնն այնորիկ՝ որչափ արար չարիս սրբոց քոց յԵրուսաղէմ.

14. եւ աստ ունի՛ իշխանութիւն ի քահանայապետիցն, կապել զամենեսեան որ կարդան զանուն քո:

15. Ասէ ցնա Տէր. Ե՛րթ դու, զի անաւթ ընտրութեան է ինձ նա, կրե՛լ զանուն իմ առաջի հեթանոսաց՝ եւ թագաւորաց՝ եւ որդւոցն Իսրայէլի:

16. Քանզի ե՛ս իսկ ցուցի նմա՝ որչափ պա՛րտ իցէ նմա չարչարել վասն անուան իմոյ:

17. Եւ գնաց Անանիայ եւ եմու՛տ յապարանսն. եւ եդեալ ի վերայ նորա ձեռս, եւ ասէ. Սաւո՛ւղ եղբայր՝ ի վե՛ր հայեաց, Տէ՛ր առաքեաց զիս, Յիսո՛ւս որ երեւեցաւն քեզ ի ճանապարհին յորում գայիրն. որպէս զի տեսցես, եւ լցցի՛ս հոգւո՛վ սրբով:

18. Եւ վաղվաղակի անկա՛ն յաչաց նորա իբրեւ կեղեւանք. ետես, եւ յարեաւ մկրտեցա՛ւ.

19. եւ առեալ կերակուր զաւրացա՛ւ: Եւ եղեւ ի Դամասկոս ընդ աշակերտսն աւո՛ւրս ինչ:

20. Եւ վաղվաղակի ի ժողովուրդսն քարոզեաց զՅիսուս, թէ սա՛ է որդին Աստուծոյ:

21. Զարմացեա՛լ էին ամենեքեան, որ լսէին, եւ ասէին. Ո՞չ սա էր որ աւա՛րն հարկանէր յԵրուսաղէմ զայնոսիկ որ կարդային զանուն Յիսուսի. եւ այսր նմին իրի եկեալ էր, զի կապեալս զսոսա տարցի առ քահանաապետսն:

22. Այլ Սաւղոս առաւե՛լ եւս զաւրանայր՝ եւ յաղթահարէ՛ր զհրեայսն, որ բնակեալ էին ի Դամասկոս. եւ խելամտեցուցանէ՛ր թէ սա՛ է Քրիստոսն:

23. Իբրեւ կատարէին աւուրք բազումք, խորհեցան հրեայքն սպանանե՛լ զնա:

24. Յայտնեցա՛ւ Սաւղոսի նենգութիւնն նոցա. քանզի պահէին զդրունսն ի տուէ եւ ի գիշերի, որպէս զի սպանցեն զնա:

25. Եւ առեալ զնա աշակերտացն ի գիշերի՝ ընդ պարիսպն կախեալ իջուցին վանդակաւ:

26. Իբրեւ եկն Սաւղոս յԵրուսաղէմ, ընդելանէր յարե՛լ յաշակերտսն. եւ ամենեքեան երկնչէին ի նմանէ, չհաւատայի՛ն թէ իցէ աշակերտ:

27. Բայց Բառնաբայ առեալ զնա ա՛ծ առ առաքեալսն. եւ պատմեա՛ց նոցա՝ ո՛րպէս ի ճանապարհին ետես զՏէր, եւ զի խաւսեցա՛ւ ընդ նմա. եւ զի ի Դամասկոս համարձակեցա՛ւ յանուն Յիսուսի:

28. Եւ էր ընդ նոսա մտանել եւ ելանե՛լ յԵրուսաղէմ, համարձակեալ յանուն Տեառն. 29 խաւսէր եւ վիճէ՛ր ընդ յոյնսն. եւ նոքա խոկային սպանանե՛լ զնա:

30. Եւ իմացեալ եղբարց՝ իջուցին զնա ի Կեսարիա, եւ առաքեցի՛ն զնա ի Տարսոն:

31. Բայց եկեղեցին ընդ ամենայն Հրէաստան՝ եւ ի Սամարիայ եւ ի Գալիլեա ունէր խաղաղութիւն, շինեալ եւ երթեա՛լ զհետ երկիւղի Տեառն: Եւ մխիթարութեամբ հոգւոյն սրբոյ բազմանա՛յր:

32. Եւ եղեւ ի շրջե՛լն Պետրոսի առ ամենեքումբք, իջանել նմա եւ առ սուրբսն՝ որ բնակեալ էին ի Լիւդիա:

33. Եւ եգիտ անդ ա՛յր մի, որում անուն էր Ենեայ, ութեմեան դնէր ի մահիճս անդամալոյծ:

34. Եւ ասէ ցնա Պե՛տրոս, Ենեա՛յ՝ բժշկէ՛ զքեզ Տէր Յիսուս Քրիստոս, արի՛ եւ քեզէ՛ն թաւթափեա՛ զանկողինս քո: Եւ վաղվաղակի յարեա՛ւ:

35. Եւ տեսի՛ն զնա ամենեքեան որ բնակեալ էին ի Լիդիայ, եւ ի Սարովնայ, որք եւ դարձան իսկ ի Տէր:

36. Եւ ի Յոպպէ էր կին ոմն աշակերտեալ՝ անուն Տաբիթայ, որ անուանեալ կոչի Այծեմնիկ. սա էր լի՛ գործովք բարեաւք եւ ողորմութեա՛մբք զոր առնէր:

37. Եւ եղեւ յաւուրսն յայնոսիկ հիւանդանալ նմա եւ մեռանե՛լ. լուացին զնա՝ եւ եդին ի դստիկոնի՛ անդ.

38. եւ մե՛րձ էր Լիւդիայ ի Յոպպէ. աշակերտացն լուեալ եթէ Պետրոս ա՛նդ է, առաքեցին երկուս արս առ նա, աղաչել՝ զի մի՛

դանդաղեսցի գալ առ նոսա:

39. Եւ յարուցեալ Պետրոս ե՛կն ընդ նոսա. զոր իբրեւ եկն՝ հանի՛ն ի վերնատունն, եւ կացի՛ն շուրջ զնովաւ այրիքն ամենայն. լայի՛ն եւ ցուցանէի՛ն զձորձս եւ զհանդերձս, որչափ առնէր նոցա Այծեմնիկն:

40. Եւ հանեալ արտաքս զամենեսեան Պետրոսի, ե՛դ ծունր՝ եկաց յաղա՛ւթս. եւ դարձաւ ի մարմինն՝ եւ ասէ. Տա՛բիթեայ արի կա՛ց յանուն Տեառն Յիսուսի Քրիստոսի: Եւ նա եբա՛ց զաչս իւր, եւ տեսեալ զՊետրոս՝ նստա՛ւ կանգուն:

41. Ձեռն ետ նմա՝ եւ յարո՛յց զնա. կոչեաց զսուրբսն եւ զայրիսն, առաջի՛ կացոյց զնա կենդանի՛:

42. Եւ յայտնի՛ եղեւ ընդ ամենայն Յոպպէ. եւ հաւատացին բազումք ի Տէր:

43. Եւ եղեւ աւուրս բազո՛ւմս լինել նմա ի Յոպպէ՝ առ ումե՛մն Սիմովնի խաղախորդի: