Գիրք` 25. Առակք Սողոմոնի

Գլուխ 11

   
1. Կշիռք նենգութեան պիղծ են առաջի Տեառն. կշիռ արդար ընդունելի է նմա:

2. Յոր վայր մտանեն թշնամանք, անդ են եւ անարգանք: Բերան խոնարհաց խոկայ զիմաստութիւն.

3. կատարումն ուղղոց առաջնորդեսցէ նոցա եւ գայթագղութիւն արհամարհողաց աւերեսցէ զնոսա:

4. Ոչ աւգնեսցեն ինչք յաւուր բարկութեան. այլ արդարութիւն փրկէ ի մահուանէ: Մեռաւ արդար` եւ եթող զղջումն յոյժ: յանդուգն եւ ոտնհարութիւն լինի կորուստ ամպարշտաց:

5. Արդարութիւն անբծի ուղղէ զճանապարհս, եւ յամպարշտութիւնս արկանէ անիրաւութիւն:

6. Արդարութիւն արանց ուղղոց փրկէ զնոսա. անմտութեամբ կորնչին անաւրէնք:

7. Ի վախճանել առն արդարոյ ոչ կորնչի յոյս. բայց պարծանք ամպարշտաց կորիցեն:

8. Արդար` յորսողաց փրծանի, եւ փոխանակ նորա մատնի ամպարիշտն:

9. Ի բերանս անաւրինաց որոգայթ ընկերաց. իմաստութիւն արդարոց յաջողեալ է:

10. Ի բարութեան արդարոց յաւրինեցաւ քաղաք. եւ ի կորստեան ամպարշտաց եղեւ ուրախութիւն:

11. Յաւրհնութեան ուղղոց բարձրասցի քաղաք. եւ բերանաւք ամպարշտաց կործանեսցի:

12. Արհամարհէ զընկերս այր պակասամիտ. այր իմաստուն զլռութիւն սիրէ:

13.Այր երկխաւս` յայտնէ զխորհուրդս յատենի, իսկ հաւատարիմն ոգւով` ծածկէ զիրս:

14. Որոց ոչ գոյ առաջնորդութիւն` թաւթափին իբրեւ զտերեւ. փրկութիւն գոյ ի խորհուրդս բազումս:

15. Անզգամ` չարիս գործէ յորժամ խառնակիցի ընդ արդարոյ. եւ ատեայ զբարբառ զգուշութեան:

16. Կին շնորհակալ բարձր առնէ զփառս առն իւրոյ. եւ աթոռ անարգութեան` կին որ ատեայ զիրաւունս: Ի մեծութենէ վատք` կարաւտեալ լինին. իսկ որ ժիրքն են` հաստատին մեծութեամբ:

17. Անձին իւրում բարի գործէ այր ողորմած, կորուսանէ զմարմին իւր` այր անողորմ:

18. Ամպարիշտ` գործէ զգործս անիրաւութեան. զաւակ արդարոց` վարձկան ճշմարտութեան:

19. Որդի արդար` ծնանի ի կեանս. հալածանք ամպարշտաց ի մահ:

20. Պիղծ են Տեառն ճանապարհք թեւրք. ընդունելի են նմա ամենայն անբիծք ճանապարհաւ:

21. Որ ձեռներէց լինի տարապարտուց, առանց պատժի ոչ լիցի: Իսկ որ սերմանէ զարդարութիւն, կալցի վարձս հաւատարիմ:

22. Իբրեւ գինդ ոսկի ի քիթի խոզի` այնպէս կնոջ չարաբարոյի գեղեցկութիւն:

23. Ցանկութիւն արդարոց ամենայն բարութեամբ. յոյս ամպարշտի կորիցէ:

24. Են որ զիւրեանց սերմանեն` եւ բազմապատիկ առնեն, եւ են` որ յանիրաւութենէ ժողովեն` եւ կարաւտանան:

25. Ամենայն անձն աւրհնեալ` պարզամիտ է. եւ այր բարկացաւղ` ագեղ է կերպարանաւք:

26. Որ խնայէ զցորեան` լքցէ զնա աւտարաց. եւ որ ճշդէ զցորեան` հրապարականէծ լիցի. այլ աւրհնութիւն ի գլուխս սփռողաց:

27. Որ նիւթէ զբարիս`   խնդրէ զշնորհս բարութեան. իսկ որ խնդրէ զչար` հասցէ նմա:

28. Որ յուսայ ի մեծութիւն` կործանեսցի, իսկ որ վերակացու լիցի արդարոց` նա ծագեսցէ:

29. Որ ոչ գայցէ զտամբ իւրով, նա զհողմս ժառանգեսցէ. եւ ծառայեսցէ անմիտն իմաստնոյն:

30. Ի պտղոյ արդարութեան բուսանի ծառ կենաց. բարձցին տարաժամ անձինք անաւրինաց:

31. Եթէ արդարն հազիւ կեցցէ, իսկ մեղաւորն եւ ամպարիշտն ո՞ւր գտանիցին: