Գիրք` 25. Առակք Սողոմոնի

Գլուխ 16

   
1. Մարդոյ իրս ինչ դնել ի սրտի. ի Տեառնէ է պատասխանի լեզուի:

2. Ամենայն գործք խոնարհին` յայտնի են առաջի Աստուծոյ. եւ հաստատէ զոգիս Տէր:

3. Դարձո առ Տէր զգործս քո. եւ հաստատեսցին խորհուրդք քո: Որչափ ի մեծութիւն հասանիցես` ի խոնարհութեան կալ զանձն քո. եւ առաջի Տեառն գտցես շնորհս:

4. Զամենայն ինչ գործէ Տէր վասն իւր. իսկ ամպարիշտք յաւուր չարի կորիցեն:

5. Պիղծ է առաջի Տեառն ամենայն մեծամիտ. որ ձեռնամուխ լինի տարապարտուց` ոչ արդարասցի: Սկիզբն ճանապարհի բարւոյ` գործելն զարդարութիւն. եւ ընդունելի են Աստուծոյ աղաւթք քան մատուցանել պատարագս:

6. Որ խնդրէ զՏէր` գտցէ զգիտութիւն արդարութեամբ հանդերձ. եւ որ ուղղութեամբ խնդրեն զնա` գտցեն զխաղաղութիւն:

7. Զի ամենայն գործք Աստուծոյ արդարութեամբ են: ամպարիշտ պահի աւուր չարի:

8. Լաւ է սակաւիկ ինչ առնուլ երկիւղիւ Տեառն. քան զգանձս մեծամեծս ամպարշտութեամբ:

9. Սիրտ առն խորհեսցի զիրաւունս, զի յԱստուծոյ ուղղեսցին գնացք նորա:

10. Մարգարէութիւն ի շրթունս թագաւորի, եւ ի դատաստանի մի մոլորեսցի բերան նորա:

11. Մէտ կշռոյ է արդարութիւն ի Տեառնէ. եւ գործք նորա կշիռք արդարք:

12. Գարշելի է թագաւորի որ առնէ զչարիս. զի արդարութեամբ հաստատի աթոռ իշխանութեան:

13. Ընդունելի են թագաւորի շրթունք արդարք. զբանս ուղիղս սիրէ Տէր:

14. Սրտմտութիւն թագաւորի հրեշտակ մահու. եւ այր իմաստուն` ցածուցանէ զնա:

15. Ի լոյս կենաց` որդի թագաւորի. եւ ընդունելիք նորա իբրեւ զամպ անագան:

16. Դադարք իմաստութեան ցանկալի են քան զոսկի. դադարք հանճարոյ` ցանկալի են քան զարծաթ:

17. Շաւիղք կենաց խոտորեն ի չարեաց. երկայնութիւն կենաց ճանապարհք արդարութեան: Որ ընդունի զխրատ` ի բարիս եղիցի, եւ որ պահէ զյանդիմանութիւն` իմաստնասցի: Որ զգուշանայ ճանապարհաց Տեառն` պահէ զանձն իւր. որ սիրէ զկեանս, խնայեսցէ ի բերան իւր:

18. Յառաջ քան զբեկումն` համարին թշնամանք. եւ նախ քան զգլորումն` չարաբարութիւնք:

19. Լաւ է հանդարտասիրտն խոնարհութեամբ, քան զայն որ բաժանէ աւար ընդ թշնամանաւղս:

20. Որ իմաստուն է յիրս` գտանէ զբարիս. եւ որ յուսայ ի Տէր` երանելի է:

21. Զիմաստունս եւ զհանճարեղս անմիտս կոչեն. եւ որ քաղցր են բանիւք` աւելի եւս լուիցեն:

22. Աղբեւր կենաց են միտք` որոց ունիցին զնա. խրատ անմտաց չար է:

23. Սիրտ իմաստնոյ իմանայ որ ինչ յիւրմէ բերանոյ. եւ ի շրթունս իւր խորհեսցի զիրաւագիտութիւն:

24. Խորիսխ մեղու` բանք բարիք. եւ քաղցրութիւն նորա բժշկութիւն հոգւոց:

25. Են ճանապարհք որ թուին մարդոյ թէ ուղիղ իցեն, եւ կատարած նորա հայի յատակս դժոխոց:

26. Այր` ի վաստակս ջանայ անձին իւրում. եւ բռնազբաւսէ իւր զկորուստ: իսկ թեւրն ի բերան իւր կրէ զկորուստ:

27. Այր անզգամ փորէ անձին իւրում չարիս. եւ ի վերայ շրթանց իւրոց գանձէ հուր:

28. Այր խորամանգ նիտայ զչարիս. եւ լապտեր նենգութեան բորբոքի չարեաւք, եւ քակէ զբարեկամս:

29. Այր անաւրէն փորձ փորձ առնէ զբարեկամաց, եւ տանի զնոսա ի ճանապարհս անբարիս:

30. Որ հաստատէ զաչս իւր, եւ խորհի զկամակորս. եւ վիճէ շրթամբք իւրովք զամենայն չարիս. այնպիսին է հնոց չարեաց:

31. Պսակ պարծանաց ծերութիւն. եւ ի ճանապարհս արդարութեան գտանի:

32. Լաւ է այր երկայնամիտ քան զհզաւր: եւ այր որ ունի զիմաստութիւն քան զանդս մեծամեծս: եւ որ յաղթէ բարկութեան. քան որ առնուցու զքաղաք հզաւր:

33. Անդրէն ի ծոց իւրեանց դառնայ ամենայն ինչ անիրաւաց, այլ ի Տեառնէ ամենեցուն իրաւունք են: