1. Լաւ է պատառ մի համով խաղաղութեամբ, քան զտունս լի զենլեաւք եւ բարեաւք թշնամութեամբ:
2. Ծառայ իմաստուն տիրեսցէ տերանց անմտաց. եւ ընդ եղբարս բաժանեսցի մասն:
3. Որպէս փորձի ի բովս արծաթ եւ ոսկի, նոյնպէս ընտրէ զսիրտս Աստուած:
4. Չարի հնազանդի լեզու անաւրինաց, եւ արդար ոչ հայի ի շրթունս սուտս: Հաւատացելոյն ամենայն աշխարհ ընչիւք լի է. անհաւատին եւ ոչ դանգ մի:
5. Որ կատակէ զաղքատով` բարկացուցանէ զԱրարիչ նորա. եւ որ ոտն հարկանէ կորուսելոյն` ոչ արդարասցի: իսկ որ գթայն` ողորմութիւն գտցէ:
6. Պսակ ծերոց` որդիք որդւոց. պարծանք որդւոց հարք իւրեանց:
7. Ոչ վայելեն անզգամաց շրթունք հաւատարիմք. եւ ոչ արդարոյ շրթունք սուտք:
8. Վարձ շնորհաց խրատ` որոց կրեն զնա. զի ուր եւ դառնայցէ` աջողեսցի:
9. Որ ծածկէ զյանցանս` խնդրէ զբարեկամութիւն. իսկ որ ատեայ զծածկելն, քակէ զբարեկամս եւ զընտանիս:
10. Փշրէ զսիրտս իմաստնոց սպառնալիք. իսկ անմիտն թէպէտ եւ բազում գան ըմպէ` չառնու ի միտ:
11. Զհակառակութիւնս յարուցանէ ամենայն չարակամ: իսկ Տէր հրեշտակ անողորմ արձակէ ի վերայ նորա:
12. Անկցի հոգ ի սիրտ առն իմաստնոյ. եւ անմիտք խորհին զչարիս:
13. Որ հատուցանէ չար փոխանակ բարւոյ, չար ի տանէ նորա մի պակասեսցէ:
14. Իշխանութիւն բանի` տայ սկիզբն արդարութեան. եւ առաջնորդ լինի կարաւտութեան` հակառակութիւն եւ կռիւ:
15. Որ արդար համարի զանիրաւն, եւ անիրաւ զարդարն. պիղծ եւ գարշելի են առաջի Տեառն երկոքին:
16. Ընդէ՞ր գտանին ստացուածք` անմտի. զի իմանալ զիմաստութիւն անմիտն ոչ կարէ: Որ բարձր առնէ զտուն իւր` խնդրէ զբեկումն. եւ կամակորէ յուսմանէ, անկցի ի չարիս:
17. Յամենայն ժամանակի բարեկամք եղիցին քո. բայց եղբարք` ի վիշտս եղիցին քեզ պիտոյ. զի վասն այնորիկ իսկ ծնանին:
18. Այր անմիտ կայթէ եւ խնդայ յորժամ երաշխաւոր լինի բարեկամի իւրոյ:
19. եւ վնասասէրն խնդայ ընդ կռիւ. բարձրացուցանէ զտուն իւր` եւ խնդրէ զբեկումն:
20. եւ խստասիրտն` բարեաց ոչ պատահէ: Այր յեղյեղուկ լեզուաւ անկցի ի չարիս:
21. սիրտ անզգամի ցաւ է կրելեաց իւրոց: Ոչ ուրախ լինի հայր ի վերայ որդւոյ անխրատի: որդի իմաստուն` ուրախ առնէ զմայր իւր:
22. Սիրտ ուրախ բարեմոյն առնէ. առն հոգածի` ցամաքեն ոսկերք:
23. Որ առնու կաշառ ի գոգ իւր տարապարտուց` ոչ աջողին ճանապարհք նորա: ամպարիշտ խոտորի ի ճանապարհաց արդարութեան:
24. Երեսք առն հանճարեղի իմաստունք. աչք անմտի զվայրաւք յածին:
25. Բարկութիւն հաւր որդի անմիտ: եւ ցաւք են ծնանելեաց նորա:
26. Տուժել զայր արդար` չէ բարւոք. եւ ոչ նենգել զարդարն իշխանաց յիրաւանց վերայ:
27. Որ խնայէ բան խիստ հանել` իմաստուն է: Այր երկայնամիտ` հանճարեղ է:
28. Զանմիտն հարցին` թէ իմաստութիւն իցէ՞ ինչ, եւ իմաստութիւն համարիցի՞. պապանձեցաւ եւ համարեցաւ թէ իմաստուն իցէ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: