Գիրք` 29. Գիրք Սիրաքայ

Գլուխ 19

   
1. Զի եւ մշակ արբշիռ ոչ հասցէ ի մեծութիւն։ Որ անարգէ զսակաւն՝ առ փոքր փոքր կործանեսցի։

2. Կանայք եւ գինի կործանեն զիմաստութիւն։

3.  յանդուգն յանձն սատակեսցի։

4. Որ վաղվաղկոտ է ի հաւատալ՝ թեթեւ է սրտիւ, եւ որ յանցանէ՝ յանձն իւր մեղանչէ։

5. Որ լիրբ է մտաւք՝ ըստգիւտ լիցի բազմաց։

7. Ի բարեկամն եւ ի թշնամին մի յաւժարեր երկրորդել զբան։

8. Եթէ մեղք ոչ իցեն ի ներքս՝ բնաւ եւ յայտներ մի,

9. զի լուաւ նա՝ եւ զգուշացաւ ի քէն։

10. Լուար ինչ բան՝ մեռցի ի սրտի քում, պինդ կաց՝ ոչ հերձու եւ ելանէ արտաքս։

12. Իբրեւ նետ հարեալ ի մարմին մարդոյ, այսպէս բան ի սրտի անմտի։

13. Յանդիման արա զբարեկամն՝ թերեւս չիցէ իսկ յանցուցեալ, ապա թէ իցէ մեղուցեալ, դարձեալ զգուշացո՝, զի բարեկամութիւնն հաստատեսցի։

16. Բազում են բանսարկութիւնք, եւ դու ամենայն բանից մի հաւատար։

17. Է ոք որ գթէ՝ եւ ոչ մտաւք, զի ո՞վ է՝ որ ոչ յանցեաւ մտաւք կամ լեզուաւ։

18. Ամենայն իմաստութիւն երկիւղ Տեառն։

19. Չէ իմաստութիւն խրատ չարեաց, եւ ոչ ի խորհուրդ մեղաւորաց իմաստութիւն։
21. Լաւ է պակասամիտն երկիւղած, քան որ լի է մտաւք, եւ յանդգնի անցանել ըստ աւրէնս։

22. Է խորագիտութիւն ճշմարիտ, եւ լի է ապիրատութեամբ եւ անիրաւութեամբ։

23. Եւ է որ կորուսանէ զշնորհս՝ զի յայտնի արասցէ զիրաւունս։ Եւ է խորամանկ խոնարհ՝ շրջի ի ծածուկ, եւ փոր նորա լի է նենգութեամբ։

26. Մարդ յականէ իսկ երեւի, եւ ի պատահել երեսաց ճանաչի իմաստութիւն։

27. Հանդերձ մարդոյ եւ ծաղր երեսաց եւ քայլ ոտից պատմէ զնմանէ։

28. Է յանդիմանութիւն՝ որ ոչ է բարի. եւ է լռութիւն՝ որ է իմաստութիւն։