Իմաստութիւն խրատական։
3. Երեք են զոր ատեաց անձն իմ, եւ գարշեցայ յոյժ ի կենաց նոցա։
4. Զհպարտ աղքատ, եւ զմեծատուն սուտ՝ զալեւոր պոռնիկ եւ պակասեալ ի մտաց։
6. Իբրեւ զի գեղեցիկ է ծերոց իմաստութիւն
7. եւ միտք եւ հանճար փառաւորաց։
8. Իմաստութիւն ծերոց պսակ, եւ պարծանք նոցա երկիւղ։
9. Երանեցի ինն խորհրդոց սրտիւ իմով։
10. մարդոյ զուարճացելոյ յորդիս, եւ կենդանւոյն տեսցէ զբեկումն թշնամեաց.
11. եւ որ կայցէ ընդ կնոջ իմաստնոյ, եւ որ ոչ լծեաց զեզն եւ զէշ ի միասին. եւ որ լեզուաւ իւրով ոչ գայթագղեաց, եւ անարժանի ուրուք ոչ ծառայեաց։
12. Եւ երանեալ է առն որ եգիտ զիմաստութիւն, եւ ոչ կործանեաց զնա աղքատութիւն եւ տնանկութիւն։
13. Որ զիմաստութիւն եգիտ՝ մեծ է, այլ այնպէս ոչ է՝ որպէս
14. երկիւղ Տեառն։
15. Բուռն հար զնմանէ որդեակ՝ զի չիք ինչ նման նմա։
17. Ընկալ զամենայն ցաւ՝ եւ մի զվէրս սրտի։ Ամենայն չարիք չար են, բայց չարութիւն կնոջ վերագոյն։
22. Գլուխ չար քան զաւձի չիք, եւ չկայ թշնամութիւն չար քան զկնոջ։
26. Վիճակ չարեաց ելցէ նա, եւ ժառանգութիւն ամբարշտաց։
27. Իբրեւ զառ ի վեր աւազի առ ոտս ծերոց, այսպէս լեզուանի կին առն հեզոյ։
28. Մի պատրիր ի գեղ կնոջ, եւ մի իգանար դու ի լկնելն նորա։
33. Ի կնոջէ սկիզբն մեղաց, եւ վասն նորա հանապազ մեռանիմք։
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: