1. Եւ էր ոմն հիւա՛նդ Ղազարոս ի Բեթանիայ, ի գեղջէ Մարեմայ եւ Մարթայի քեռ նորա:
2. Այս ա՛յն Մարիամ էր որ ա՛ւծ զՏէրն իւղով, եւ ջընջեաց զոտս նորա հերով իւրով. որոյ եղբայրն Ղազարոս հիւա՛նդ էր:
3. Առաքեցի՛ն առ նա քորքն նորա՝ եւ ասեն. Տէր՝ ահաւասիկ զոր դուն սիրէիր՝ հիւանդացեա՛լ է:
4. Իբրեւ լուաւ Յիսուս, ասէ. Այն հիւանդութիւն չէ՛ ի մահ, այլ վասն փառացն Աստուծոյ. զի փառաւո՛ր լիցի որդի Աստուծոյ այնուիկ:
5. Եւ սիրէր Յիսուս՝ զՄարիամ, եւ զՄարթա զքոյր նորա, եւ զՂազար:
6. Իբրեւ լուաւ թէ հիւանդացեալ է, զտեղի կալաւ անդէն ուր էրն՝ աւուրս երկուս:
7. Ապա յետ այնորիկ ասէ ցնոսա. Եկայք երթիցո՛ւք միւսանգամ ի Հրէաստան:
8. Ասեն ցնա աշակերտքն. Ռա՛բբի, ա՛յժմ եւս խնդրէին զքեզ հրեայքն քարկո՛ծ առնել, եւ դարձեալ երթա՞ս անդրէն:
9. Պատասխանի ետ Յիսուս. Ոչ երկոտասա՞ն ժամ է յաւուր. եթէ ոք գնա՛յ ի տուընջեան՝ ո՛չ գայթագղի, զի զլոյս աշխարհիս այսորիկ տեսանէ.
10. ապա թէ ոք գնայ գիշերի՝ գայթագղի՛, զի լոյս ո՛չ գոյ ընդ նմա:
11. Զայս իբրեւ ասաց, յետ այսորիկ ասէ ցնոսա. Ղազարոս բարեկամ մեր ննջեաց, այլ երթամ զի զարթուցից զնա:
12. Ասեն ցնա աշակերտքն. Տէր՝ եթէ ննջեաց՝ ապա ապրի՛:
13. Այլ Յիսուս վասն մահուն նորա ասէր. նոցա այսպէս թուեցաւ՝ թէ վասն ննջելոյ քնոյ ասէր:
14. Յայնժամ ասէ ցնոսա Յիսուս՝ յայտնապէս. Ղազարոս մեռաւ,
15. եւ ես ուրա՛խ եմ վասն ձեր, զի դուք հաւատասջիք ինձ, զի ես չէի՛ անդ. բայց արդ եկայք երթիցո՛ւք առ նա:
16. Ասէ Թովմաս՝ անուանեալն երկուորեակ՝ ցաշակերտակի՛ցսն. Ա՛ւն եկա՛յք եւ մեք՝ զի ընդ նմա՛ մեռցուք:
17. Եկն Յիսուս՝ եգիտ զնա չորեքաւրեա՛յ ի գերեզմանի:
18. Եւ էր Բեթանիա մերձ յԵրուսաղէմ, իբրեւ ասպարիսաւք հնգետասան:
19. Բազումք ի հրէի՛ց անտի եկեալ էին առ Մարթա եւ Մարիամ, զի մխիթարեսցե՛ն զնոսա վասն եղբաւրն:
20. Մարթա իբրեւ լուաւ՝ թէ Յիսուս գայ, ընդ առա՛ջ գնաց նորա. բայց Մարիամ նստէ՛ր անդէն ի տան:
21. Ասէ Մարթա ցՅիսուս. Տէր՝ եթէ աստ լիեալ էիր, եղբայրն իմ չէ՛ր մեռեալ.
22. այլ եւ արդ գիտե՛մ, թէ զոր ինչ խնդրեսցե՛ս յԱստուծոյ՝ տացէ՛ քեզ Աստուած:
23. Ասէ ցնա Յիսուս. Յարիցէ՛ եղբայրն քո:
24. Ասէ ցնա Մարթա. Գիտեմ զի յարիցէ՛ ի յարութեան՝ յաւո՛ւրն յետնում:
25. Ասէ ցնա Յիսուս. Ե՛ս եմ յարութիւն եւ կեանք. որ հաւատայ յիս, թէպէտ եւ մեռանի՝ կեցցէ՛.
26. եւ ամենայն որ կենդանի՛ է՝ եւ հաւատա՛յ յիս, մի՛ մեռցի ի յաւիտեան. հաւատա՞ս այսմիկ:
27. Ասէ ցնա. Ա՛յո Տէր. ես հաւատացի՝ եթէ դո՛ւ ես Քրիստոսն որդի՛ Աստուծոյ, որ յաշխարհ գալո՛ց էիր:
28. Եւ զայս իբրեւ ասաց, գնա՛ց կոչեա՛ց զՄարիամ զքոյր իւր լռելեայն՝ եւ ասէ. Վարդապետն եկեա՛լ է՝ եւ կոչէ՛ զքեզ:
29. Նա՝ իբրեւ լուաւ, յարեաւ վաղվաղակի, եւ ե՛կն առ Յիսուս:
30. Չե՛ւ եւս էր եկեալ Յիսուս ի գեղն. այլ է՛ր անդրէն ի տեղւոջն՝ ուր ընդառաջ եղեւ նմա Մարթա:
31. Իսկ հրեայքն որ էին ընդ նմա ի տա՛ն անդ, եւ մխիթարէին զնա, իբրեւ տեսին զՄարիամ՝ թէ յարեաւ վաղվաղակի եւ գնաց, գնացին եւ նոքա զհետ նորա. համարէին թէ ի գերեզմա՛նն երթայ՝ զի լացցէ անդ:
32. Իսկ Մարիամ իբրեւ եկն ուր է՛րն Յիսուս՝ եւ ետես զնա, անկա՛ւ առ ոտս նորա՝ եւ ասէ. Տէր՝ եթէ ա՛ստ էիր դիպեալ՝ ո՛չ էր մեռեալ եղբայրն իմ:
33. Յիսուս իբրեւ ետես զնա զի լայր. եւ որ ընդ նմայն էին հրեայքն՝ լային, խռովեցա՛ւ յոգի իւր իբրեւ զայրացեալ,
34. եւ ասէ. Ո՞ւր եդիք զնա: Ասեն ցնա. Տէր՝ ե՛կ եւ տե՛ս:
35. Եւ արտասուեա՛ց Յիսուս:
36. Ասէին հրեայքն. Տեսէ՛ք ո՞րչափ սիրէր զնա:
37. Կէ՛սքն ի նոցանէ ասէին. Ո՞չ կարէր սա, որ եբաց զա՛չս կուրին, առնել զի եւ սա՝ մի՛ մեռցի:
38. Յիսուս դարձեալ զայրացեալ ընդ մի՛տս իւր, գա՛յ ի գերեզմանն: Եւ էր ա՛յր մի, եւ վէ՛մ մի եդեալ ի վերայ նորա:
39. Եւ ասէ Յիսուս. Ի բա՛ց արարէք զվէմդ: Ասէ ցնա Մարթա քոյր մեռելոյն. Տէր՝ արդ հոտեա՛լ իցէ. քանզի չորեքաւրեա՛յ է:
40. Ասէ ցնա Յիսուս. Ո՞չ ասացի քեզ եթէ հաւատասցես՝ տեսցե՛ս զփա՛ռսն Աստուծոյ:
41. Եւ իբրեւ ի վե՛ր առին զվէմն, Յիսուս ամբարձ զաչս իւր ի վեր, եւ ասէ. Հայր՝ գոհանա՛մ զքէն զի լուար ինձ:
42. Եւ ես գիտէի՝ զի յամենայն ժամ լսես ինձ. այլ վասն ժողովրդեանս որ շո՛ւրջ կան առնեմ՝ զի հաւատասցե՛ն թէ դու առաքեցեր զիս:
43. Զայս իբրեւ ասաց, ի ձայն մեծ աղաղակեա՛ց եւ ասէ. Ղա՛զարէ՝ արի ե՛կ արտաքս:
44. Եւ ե՛լ մեռեալն ոտիւք կապելո՛վք, եւ ձեռաւքն՝ երիզապընդաւք, եւ երեսաւքն՝ վարշամակապատաւք: Եւ ասէ ցնոսա Յիսուս. Լուծէ՛ք զդա՝ եւ թողէ՛ք երթա՛լ:
45. Բազումք ի հրէիցն՝ որ եկեալ էին առ Մարեմանս, իբրեւ տեսին զոր արարն՝ հաւատացին ի նա:
46. Եւ ոմանք ի նոցանէ գնացին առ փարիսեցիս, եւ պատմեցին նոցա զոր արարն Յիսուս:
47. Ժողովեցին քահանայապետքն եւ փարիսեցիքն ատեան, եւ ասեն. Զի՞նչ արասցուք զի այրն այն բազում նշանս առնէ:
48. Եթէ թողումք զնա այնպէս, ամենեքի՛ն հաւատան ի նա. եւ գայցեն հոռոմք՝ եւ բառնայցեն զազգս մեր եւ զտեղի:
49. Մի ոմն ի նոցանէ՝ անուն Կայիափա, որ քահանայապե՛տ էր տարւոյն այնորիկ, ասէ ցնոսա. Դուք ո՛չի՛նչ գիտէք,
50. եւ ո՛չ բնաւ խորհել իսկ, թէ լա՛ւ է մեզ, զի ա՛յր մի մեռանիցի ի վերայ ժողովրդեանս, եւ մի՛ ամենայն ազգս կորիցէ:
51. Զայս՝ ո՛չ յանձնէ ինչ ասաց. Այլ քանզի քահանայապե՛տ էր տարւոյն այնորիկ, մարգարեացա՛ւ՝ եթէ մեռանելո՛ց էր Յիսուս ի վերայ ազգին.
52. եւ ոչ ի վերայ ազգին միայն, այլ զի եւ զորդի՛սն Աստուծոյ զցրուեալսն ժողովեսցէ ի մի:
53. Ապա յա՛յնմ աւրէ խորհուրդ արարին՝ զի սպանցե՛ն զնա:
54. Եւ Յիսուս այնուհետեւ ո՛չ եթէ համարձակ շրջէր ի մէջ հրէիցն. այլ գնա՛ց անտի յերկիր մի՝ որ մե՛րձ էր յանապատ, ի քաղաք մի՝ որում անո՛ւն էր Եփրայիմ, եւ ա՛նդ լինէր աշակերտաւքն հանդերձ:
55. Եւ էր մե՛րձ զատիկն հրէից: Եւ բազումք ելին յԵրուսաղէմ ի գաւառէ անտի յառաջագո՛յն քան զզատիկն, զի սրբեսցեն զանձինս իւրեանց:
56. Խնդրէին զՅիսուս, եւ ասէին ընդ միմեանս մինչ կային ի տաճարին. Զիա՞րդ թուի ձեզ՝ եթէ ո՞չ գայցէ՛ ի տաւն այսր: Պատուէ՛ր տուեալ էր քահանայապետիցն եւ փարիսեցւոց, զի թէ ոք գիտասցէ՛ թէ ո՛ւր է գուշակեսցէ՛ զնմանէ, զի կալցի՛ն զնա:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: