Գիրք` 4. Ըստ Հովհաննու

Գլուխ 15

   
1. Ե՛ս եմ ո՛րթն ճշմարիտ՝ եւ հայր իմ մշակէ՛:

2. Ամենայն ուռ որ յի՛ս է՝ եւ ո՛չ բերէ պտուղ, կտրէ զնա. եւ ամենայն որ բերէ պտուղ՝ սրբէ՛ զնա, զի առաւե՛լ եւս պտղաբե՛ր լիցի:

3. Դուք արդէն իսկ սո՛ւրբ էք վասն բանին՝ զոր խաւսեցայ ընդ ձեզ:

4. Կացէ՛ք յիս՝ եւ ես ի ձե՛զ: Որպէս ո՛ւռն ո՛չ կարէ պտուղ բերել յանձնէ իւրմէ, եթէ չիցէ՛ հաստատեալ յո՛րթն, նոյնպէս եւ դո՛ւք՝ եթէ ո՛չ յիս հաստատեալ իցէք:

5. Ես եմ որթ՝ եւ դուք ո՛ւռ. որ հաստատեալ է յիս՝ եւ ես ի նա, նա՛ բերէ պտուղ յոյժ. զի առա՛նց իմ ո՛չինչ կարէք առնել:

6. Եթէ ոք ո՛չ է հաստատեալ յիս, ե՛լ նա արտաքս իբրեւ զո՛ւռն, եւ ցամաքեցա՛ւ. եւ ժողովեն զնա, եւ ի հո՛ւր արկանեն՝ եւ այրի:

7. Եթէ կացէք յիս, եւ բա՛նքն իմ ի ձե՛զ կայցեն, զոր ինչ կամիցիք խնդրեսջի՛ք՝ եւ լինիցի՛ ձեզ:

8.  Յա՛յսմիկ փառաւորեցա՛ւ հայր իմ, զի պտուղ յոյժ բերիցէք. եւ եղիջիք իմ աշակերտք.

9. Որպէս սիրեաց զիս հայրն իմ, եւ ե՛ս սիրեցի զձեզ. հաստատո՛ւն կացէք ի սէր իմ:

10. Եթէ պահիցէք զպատուիրանս իմ, կացջի՛ք ի սէր իմ. որպէս ես զպատուիրանս հաւր իմոյ պահեցի, եւ կա՛մ ի սէր նորա:

11. Զայս խաւսեցայ ընդ ձեզ, զի ուրախութիւնն իմ ի ձե՛զ իցէ, եւ ձեր ուրախութիւնն լցեա՛լ եղիցի:

12. Ա՛յս է պատուէր իմ, զի սիրեսջի՛ք զմիմեանս, որպէս եւ ես սիրեցի զձեզ:

13. ճլե Մեծ եւս՝ քան զայս սէր՝ ո՛չոք ունիցի, եթէ զանձն իւր դիցէ ի վերայ բարեկամաց իւրոց:

14. Դուք բարեկա՛մք էք իմ, եթէ առնիցէք զոր եսն պատուիրեմ ձեզ:

15. Ո՛չ եւս կոչեմ զձեզ ծառայս, զի ծառայն ո՛չ գիտէ զինչ գործէ՛ Տէրն նորա. այլ զձեզ կոչեցի բարեկա՛մս. զի զամենայն զոր լուա՛յ ի հաւրէ իմմէ՝ ծանուցի

16. Ո՛չ եթէ դուք ընտրեցէք զիս, այլ ե՛ս ընտրեցի զձեզ. եւ եդի զձեզ՝ զի դուք երթայցէք եւ պտղաբե՛րք լինիցիք. եւ պտուղն ձեր կացցէ՛: Եւ զոր ինչ խնդրիցէք ի հաւրէ իմմէ յանուն իմ, տացէ ձեզ:

17. Զա՛յս պատուիրեմ, զի սիրեսջի՛ք զմիմեանս:

18. Եթէ աշխարհ զձեզ ատեայ. գիտասջի՛ք զի նախ զի՛ս ատեայ:

19. Եթէ յաշխարհէ աստի էիք՝ աշխարհ զիւրսն սիրէ՛ր արդեւք. բայց զի յաշխարհէ չէ՛ք. այլ ես ընտրեցի՛ զձեզ յաշխարհէ, վասն ա՛յնորիկ ատեայ զձեզ աշխարհ:

20. Յիշեցէ՛ք զբանն զոր ասացի, թէ ո՛չ է ծառայ՝ մեծ քան զտէ՛ր իւր: Եթէ զիս հալածեցին, ապա եւ զձե՛զ հալածեսցեն. եթէ զբանն իմ պահեցին, ապա եւ զձե՛րն պահեսցեն:

21. Այլ զնո՛յնս արասցեն. ընդ ձեզ վասն անուան իմոյ. զի ո՛չ ծանեան զայն՝ որ առաքեացն զիս:

22. Իմ՝ եթէ չէ՛ր եկեալ եւ խաւսեցեալ ընդ նոսա, մեղ ինչ ո՛չ գոյր նոցա. բայց արդ՝ չի՛ք ինչ պատճառք վասն մեղա՛ց իւրեանց:

23. Որ զիս ատեայ, եւ զհա՛յրն իմ ատեայ:

24. Եթէ զգործսն չէ՛ր գործեալ ի նոսա՝ զոր ո՛չ այլ ոք գործեաց, մեղ ինչ ո՛չ գոյր նոցա, բայց արդ՝ տեսի՛ն, եւ ատեցին՝ եւ զի՛ս եւ զհա՛յր իմ:

25. Այլ զի լցցի՛ բանն, որ յաւրէնս նոցա գրեալ է, թէ ատեցի՛ն զիս տարապարտուց:

26. Բայց յորժամ եկեսցէ մխիթարիչն, զոր ե՛ս առաքեցից ձեզ ի հաւրէ, զհոգի՛ն ճշմարտութեան որ ի հաւրէ ելանէ, նա՛ վկայեսցէ վասն իմ:

27. Եւ դուք վկայէ՛ք, զի իսկզբանէ՛ ընդ իս էք: