1. Իսկ Յիսուս վե՛ց աւուրբ յառա՛ջ քան զզատիկն ե՛կն ի Բեթանիա, ուր էր Ղազար մեռեալն, զոր յարո՛յցն ի մեռելոց:
2. Եւ արարին անդ նմա ընթրի՛ս. եւ ի սպասո՛ւ կայր Մարթա, եւ Ղազար մի՛ էր ի բազմելոց ընդ նմա:
3. Իսկ Մարեմայ առեալ լիտր մի իւղոյ նարդեա՛ն ազնուի մեծագնոյ, ա՛ւծ զո՛տսն Յիսուսի, եւ հերո՛վ իւրով մաքրէ՛ր զոտս նորա. եւ տունն լի՛ եղեւ ի հոտո՛յ իւղոյն:
4. Ասէ մի ոմն յաշակերտա՛ց անտի՝ Յուդա՛ Իսկարիովտացի, որ մատնելո՛ց էր զնա.
5. Ընդէ՞ր ոչ եւղդ այդ վաճառեցաւ երե՛ք արեւր դենարի, եւ տուա՛ւ աղքատաց:
6. Զայս ասաց՝ ո՛չ զի զաղքատա՛ց ինչ փո՛յթ էր նմա. այլ զի գո՛ղ էր, եւ զարկղն ինքն ունէր, եւ որ ինչ անկանէրն՝ նա՛ կրէր:
7. Ասէ Յիսուս. Թո՛յլ տուք դմա, զի յա՛ւրն պատանաց իմոց պահեսցէ զայդ:
8. Զաղքատս յամենա՛յն ժամ ընդ ձեզ ունիք. զիս՝ ո՛չ հանապազ ընդ ձեզ ունիք:
9. Իբրեւ գիտաց ժողովո՛ւրդ բազում ի հրէիցն թէ ա՛նդ է՝ եկին, ո՛չ միայն վասն Յիսուսի, այլ զի եւ զՂազա՛ր տեսցեն՝ զոր յարո՛յցն ի մեռելոց:
10. Խորհո՛ւրդ արարին քահանայապետքն՝ զի եւ զՂազար սպանցեն.
11. քանզի բազո՛ւմք ի հրէից երթային եւ հաւատային ի Յիսուս:
12. Ի վաղիւ անդր ժողովուրդ բազում որ եկեա՛լ էր ի տաւնն, իբրեւ լուան եթէ գա՛յ Յիսուս յԵրուսաղէմ,
13. առին ո՛ստս արմաւենեաց՝ եւ ելի՛ն ընդառաջ նորա. աղաղակէին եւ ասէին. Աւսաննա՛ աւրհնեա՛լ որ գասդ յանուն Տեառն՝ թագաւորդ Իսրայէլի:
14. Եւ գտեալ Յիսուսի էշ մի, նստա՛ւ ի վերայ նորա. որպէս եւ գրեալ է:
15. Մի՛ երկնչիր դո՛ւստր Սիովնի, ահաւասիկ թագաւոր քո գա՛յ նստեալ ի վերայ յաւանակի՛ իշոյ:
16. Եւ զայն ինչ՝ ո՛չ գիտացին աշակերտքն նորա զառաջինն. այլ յորժամ փառաւորեցաւ Յիսուս, յայնժամ յիշեցին եթէ ա՛յն էր որ գրեալն էր վասն նորա. եւ զայն արարին նմա:
17. Եւ ժողովուրդն վկայէ՛ր՝ որ է՛ր ընդ նմա, եթէ զՂազար կոչեա՛ց եւեթ ի գերեզմանէն, եւ յարո՛յց զնա ի մեռելոց:
18. Եւ վասն այնորիկ ընդառաջ եղեւ նմա ժողովուրդն, զի լուա՛ն եթէ զա՛յն նշանս արարեալ էր նորա:
19. Իսկ փարիսեցիքն ասէին ընդ միմեանս. Տեսանէ՛ք՝ զի ո՛չինչ աւգտիք. ահաւասիկ աշխարհ ամենայն զկնի՛ նորա գնաց:
20. Էին անդ ոմանք եւ հեթանո՛սք յելելո՛ցն անդր, զի երկի՛ր պագանիցեն ի տաւնին.
21. Նոքա մատեան առ Փիլի՛պպոս՝ որ ի Բեթսայիդայ գալիլեացւոցն էր, աղաչէին զնա եւ ասէին. Տէր՝ կամիմք զՅիսուս տեսանե՛լ:
22. Գա՛յ Փիլի՛պպոս եւ ասէ ցԱնդրէաս: Անդրէ՛աս եւ Փիլիպպոս ասեն ցՅիսուս:
23. Եւ Յիսուս պատասխանի՛ ետ նոցա՝ եւ ասէ. Եհա՛ս ժամ զի փառաւորեսցի՛ որդի մարդոյ:
24. Ամէն ամէն ասե՛մ եթէ ոչ հատն ցորենոյ անկեալ յերկիր մեռանիցի,
25. ի՛նքն միայն կայ. ապա եթէ մեռանիցի, բազո՛ւմ արդիւնս առնէ: Որ սիրէ զա՛նձն իւր՝ արձակէ՛ զնա. եւ որ ատեա՛յ զանձն իւր յաշխարհիս յայսմիկ, ի կեա՛նսն յաւիտենականս պահեսցէ զնա:
26. Եթէ ոք զի՛ս պաշտիցէ, զկնի՛ իմ եկեսցէ. եւ ուր ե՛սն եմ, ա՛նդ եւ պաշտաւնեա՛յն իմ եղիցի: Եթէ ոք զի՛ս պաշտիցէ, պատուեսցէ՛ զնա հայրն իմ:
27. Բայց այժմ անձն իմ խռովեա՛լ է: Եւ զի՞նչ ասացից՝ եթէ հա՛յր ապրեցո զիս ի ժամանակէ աստի յայսմանէ. այլ վասն այնորիկ եկի ի ժա՛մս յայս:
28. Հայր՝ փառաւորեա՛ զորդի քո: Ե՛կն բարբառ յերկնից. եւ փառաւո՛ր արարի, եւ դարձեա՛լ փառաւո՛ր արարից:
29. Եւ ժողովուրդն որ կա՛յր եւ լսէր, ասէին՝ որոտո՛ւմն լինել, կէսքն ասէին, հրեշտա՛կ խաւսեցաւ ընդ նմա:
30. Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ. Ո՛չ վասն ի՛մ ինչ եկն բարբառս այս, այլ վասն ձե՛ր:
31. Ա՛յժմիկ դատաստա՛ն է աշխարհիս այսորիկ. այժմիկ իշխա՛ն աշխարհիս այսորիկ ընկեսցի արտաքս:
32. Եւ ես՝ յորժամ բարձրացա՛յց յերկրէ, զամենեսի՛ն ձգեցից առ իս:
33. Զայս ասէր, նշանակեա՛լ թէ որո՛վ մահու մեռանելոց իցէ:
34. Պատասխանի ետ նմա ժողովուրդն. Մեք լուա՛ք յաւրինաց՝ եթէ Քրիստոսն յաւիտեա՛ն կայ, եւ դու զիա՞րդ ասես՝ թէ պա՛րտ է բարձրանալ որդւոյ մարդոյ. ով է ա՛յն որդին մարդոյ:
35. Ասէ ցնոսա Յիսուս. Փո՛քր մեւս ժամանակ լոյս ընդ ձե՛զ գնացէ՛ք մինչդեռ զլո՛յսն ունիք, զի մի՛ խաւար ձեզ հասցէ. զի որ գնայ ի խաւարի, ո՛չ գիտէ յո՛ երթայ:
36. Մինչդեռ զլոյսն ընդ ձե՛զ ունիք՝ հաւատացէ՛ք ի լոյսն, զի որդի՛ք լուսոյ եղիջիք: Զայս խաւսեցաւ Յիսուս, եւ չոգաւ՝ թաքեա՛ւ ի նոցանէ:
37. Եւ այնչափ նշանս արարեա՛լ էր առաջի նոցա. եւ նոքա ո՛չ հաւատային ի նա.
38. զի լցցի՛ բանն Եսայայ մարգարէի՝ զոր ասացն. Տէր՝ ո՞ հաւատա՛ց ի լուր մեր, եւ բազուկ Տեառն ո՞ւմ յայտնեցաւ:
39. Վասն այնորիկ ո՛չ կարէին հաւատալ, զի միւսանգամ ասէ Եսայի.
40. թէ կուրացոյց զա՛չս նոցա, եւ ափշեցոյց զսիրտս նոցա. զի մի՛ տեսցեն աչաւք, եւ իմասցին սրտիւք, եւ դարձցին՝ եւ բժշկեցից զնոսա:
41. Զայս ասա՛ց Եսայի՝ զի ետես զփառսն նորա, եւ խաւսեցա՛ւ վասն նորա:
42. Բայց սակայն եւ յիշխանաց անտի բազո՛ւմք հաւատացին ի նա. այլ վասն փարիսեցւոցն ո՛չ յայտնէին, զի մի ի ժողովրդենէն ելանիցեն:
43. Քանզի սիրեցին զփառս մարդկան, առաւել քան զփառս Աստուծոյ:
44. Եւ Յիսուս աղաղակէ՛ր եւ ասէր. Որ հաւատայ յիս, ո՛չ հաւատայ յիս, այլ յա՛յն որ առաքեացն զիս:
45. Եւ որ տեսանէ զիս, զա՛յն տեսանէ որ առաքեացն զիս:
46. Ես լո՛յս յաշխարհ եկի. զի ամենայն որ հաւատայ յիս, ի խաւարի մի՛ մնասցէ:
47. Եւ եթէ ոք լուիցէ բանից իմոց՝ եւ ո՛չ պահեսցէ, ես ո՛չ դատիմ զնա. քանզի ո՛չ եկի թէ դատեցայց զաշխարհ, այլ զի փրկեցի՛ց զաշխարհ:
48. Որ անարգէ զիս, եւ ո՛չ ընդունի զբանս իմ. գո՛յ որ դատի զնա. բանն զոր ես խաւսեցայ՝ նա՛ դատի զնա յաւուրն յետնում:
49. Զի ես յանձնէ իմմէ ո՛չ խաւսեցայ. այլ որ առաքեացն զիս հայր, նա՛ ետ ինձ պատուէր՝ զինչ ասացից եւ զինչ խաւսեցայց:
50. Եւ գիտեմ եթէ պատուէրն այն կեանք են յաւիտենականք, արդ՝ զոր ե՛սն խաւսիմ, որպէս ասաց ինձ հայրն, ա՛յնպէս խաւսիմ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: