Գիրք` 4. Ըստ Հովհաննու

Գլուխ 20

   
1. Եւ ի միաշաբաթւոջն՝ Մարիամ Մագդաղենացի գա՛յ առաւաւտուն ընդ արշալուշսն ի գերեզման անդր, եւ տեսանէ զվէմն բարձեա՛լ ի դրաց գերեզմանին:
2. Ապա ընթանայ եւ գայ առ Սի՛մովն Պետրոս՝ եւ առ մեւս աշակերտն զոր սիրէր Յիսուս, եւ ասէ ցնոսա. Բարձի՛ն զՏէր ի գերեզմանէ անտի, եւ ո՛չ գիտեմք՝ ուր եդին զնա:
3. Ե՛լ Պե՛տրոս եւ մեւս աշակերտն՝ եւ գային ի գերեզմանն:
4. Ընթանային երկոքին ի միասին: Եւ մեւս աշակերտն յառաջեաց ընթացաւ վաղագոյն քան զՊետրոս՝ եւ ե՛կն նա՛խ ի գերեզմանն:
5. Եւ խոնարհեալ տեսանէ՝ զի կային անդ կտաւքն, բայց ի ներքս ո՛չ եմուտ:
6. Եկն եւ Սի՛մովն Պե՛տրոս՝ որ գայրն զկնի նորա, եւ եմուտ ի գերեզմանն. եւ տեսանէ՛ զկտաւսն զի կային անդ.
7. եւ վարշամակն որ էր ի գլուխ նորա՝ ո՛չ ընդ այլ կտաւսն կայր, այլ ուրո՛յն ծալեալ ի մի կողմն:
8. Յայնժամ եմուտ եւ մեւս աշակերտն, որ եկեալ էր յառաջագոյն ի գերեզմանն, ետես եւ հաւատա՛ց.
9. զի չե՛ւեւս գիտէին զգիրս թէ պա՛րտ է նմա ի մեռելոց յառնել:
10. Չոգա՛ն դարձեալ առ միմեանս աշակերտքն:
11. Բայց Մարիամ կայր արտաքոյ գերեզմանին՝ եւ լա՛յր: Եւ մինչդեռ լայր՝ խոնարհեցաւ ի գերեզմանն,
12. եւ տեսանէ երկուս հրեշտակս ի սպիտակս, զի նստէին մի՝ ի սնարից, եւ մի՝ յանոտից՝ ուր կայր մարմինն Յիսուսի:
13. Եւ նոքա՝ ասեն ցնա. Կի՛ն դու, զի՞ լաս: Ասէ ցնոսա. Զի բարձի՛ն զՏէրն իմ ի գերեզմանէ աստի՝ եւ ո՛չ գիտեմ ուր եդին զնա:
14. Զայս իբրեւ ասաց, դարձաւ ի թիկո՛ւնս կոյս, եւ տեսանէ զՅիսուս զի կայր, եւ ո՛չ գիտէր թէ Յիսուս իցէ:
15. Ասէ ցնա Յիսուս. Կի՛ն դու՝ զի՞ լաս, զո՞ խնդրես: Նմա՝ այսպէս թուեցաւ՝ թէ պարտիզպանն իցէ: Ասէ ցնա. Տէր՝ եթէ դու բարձեր զնա՝ ասա՛ ինձ ուր եդիր զնա, զի ես առից զնա:
16. Ասէ ցնա Յիսուս. Մարիա՛մ: Եւ նա՝ դարձաւ եւ ասէ ցնա եբրայեցերէն. Րա՛բբունի: Որ թարգմանի վարդապե՛տ:
17. Ասէ ցնա Յիսուս. Մի՛ մերձանար յիս, զի չե՛ւեւս ելեալ եմ առ հայր իմ. այլ երթ դու առ եղբարսն իմ, եւ ասա՛ ցնոսա. ելանեմ ես առ հայրն իմ՝ եւ առ հայր ձեր. եւ Աստուածն իմ՝ եւ Աստուած ձեր:

18. Գայ Մարիամ Մագդաղենացի՝ եւ պատմէ աշակերտացն եթէ ետես նա զՏէր, եւ զայս ինչ՝ ասա՛ց ցնա:

19. Եւ էր երեկո՛յ ի միաշաբաթւոջ աւուրն. եւ դրաւք փակելովք՝ ուր էին աշակերտքն ժողովեալ վասն ահին հրէից, եկն Յիսուս եւ եկաց ի միջի նոցա, եւ ասէ ցնոսա. Ողջո՛յն ընդ

20. Իբրեւ զայս ասաց, եցո՛յց նոցա զձեռս եւ զկողսն իւր: Եւ խնդացին աշակերտքն իբրեւ տեսին զՏէր:

21. Ասէ ցնոսա դարձեալ. Ողջո՛յն ընդ ձեզ, որպէս առաքեաց զիս հայր իմ, եւ ե՛ս առաքեմ զձեզ:

22. Եւ զայս իբրեւ ասաց, փչեա՛ց ի նոսա՝ եւ ասէ. Առէ՛ք Հոգի Սուրբ.

23. եթէ ումեք թողուցուք զմեղս, թողեա՛լ լիցի նոցա. եթէ զուրուք՝ ունիցիք, կալեա՛լ լիցի:

24. Իսկ Թո՛վմաս՝ մի յերկոտասանիցն անուանեալն երկուորեակ, ո՛չ էր ընդ նոսա յորժամ եկն Յիսուս:

25. Ասէին ցնա ա՛յլ աշակերտքն, եթէ տեսա՛ք զՏէր: Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Եթէ ո՛չ տեսից ի ձեռս նորա զնշան բեւեռացն, եւ արկից զմատունս իմ ի տեղիս բեւեռացն, եւ մխեցից զձեռս իմ ի կողս նորա, ո՛չ հաւատամ:

26. Եւ յետ ո՛ւթ աւուր, դարձեալ էին ի ներքս աշակերտքն, եւ Թո՛վմաս ընդ նոսա. գայ Յիսուս դրաւքն փակելովք. եւ եկա՛ց ի մէջ, եւ ասէ. Ողջո՛յն ընդ ձեզ:

27. Ապա ասէ ցԹովմաս. Բե՛ր զմատունս քո եւ ա՛րկ այսր, եւ տե՛ս զձեռս իմ, եւ բե՛ր զձեռն քո, եւ մխեա՛ ի կողս իմ, եւ մի՛ լինիր անհաւատ՝ այլ հաւատացեա՛լ:

28. Պատասխանի ետ Թո՛վմաս՝ եւ ասէ ցնա. Տէ՛ր իմ՝ եւ Աստուած իմ:

29. Ասէ ցնա Յիսուս. Այդ զի տեսերդ զիս՝ եւ հաւատացե՛ր, երանի որոց ո՛չ իցէ տեսեալ՝ եւ հաւատասցեն:

30. Բազում եւ ա՛յլ նշանս արար Յիսուս առաջի աշակերտացն իւրոց՝ որ ո՛չ է գրեալ ի գիրս յայսմիկ:

31. Այլ այս՝ ա՛յնչափ ինչ գրեցաւ, զի հաւատայցէք եթէ Յիսուս Քրիստոս է որդի՛ Աստուծոյ. եւ զի հաւատայցէք, եւ զկեանսն յաւիտենականս ընդունիցիք յանուն նորա: