Գիրք` 43. Մաղաքիա

Գլուխ 2

   
1. Եւ արդ, այս պատուէր է իմ առ ձեզ, քահանայքդ.

2. եթէ ոչ լսիցէք եւ ոչ դնիցէք ի սրտի ձերում, տալ փառս անուան իմում, ասէ Տէր ամենակալ. առաքեցից ի վերայ ձեր անէծս, եւ անիծից զաւրհնութիւնս ձեր՝ եւ նզովեցից զնա, եւ ցրուեցից զաւրհնութիւնս ձեր, եւ մի եղիցի ի մէջի ձերում. զի դուք ոչ եդիք ի սրտի ձերում։

3. Ահաւասիկ ես որոշեցից ձեզ թեկն, եւ ցանեցից զապաւառն ընդ երեսս ձեր, զապաւառն տաւնից ձերոց, եւ բարձից զձեզ նովաւ։

4. Եւ ծանիջիք՝ եթէ ես առաքեցի առ ձեզ զպատուէրդ զայդ՝ լինել ուխտի իմոյ առ ղեւտացիսն, ասէ Տէր ամենակալ։

5. Ուխտն իմ որ ընդ նմա՝ կենաց եւ խաղաղութեան. ես ետու նմա երկեւղ՝ երկնչել յինէն, եւ յերեսաց անուան իմոյ խորշել։

6. Աւրէնք ճշմարտութեան էին ի բերան նորա, եւ անաւրէնութիւն ոչ գտաւ ի շրթունս նորա. խաղաղութեամբ եւ ուղղութեամբ գնաց ընդ իս. եւ զբազումս դարձոյց յանիրաւութենէ։

7. Զի շրթունք քահանային զգուշասցին գիտութեան. եւ աւրէնս խնդրեսցեն ի բերանոյ նորա, զի հրեշտակ Տեառն ամենակալի է։

8. Իսկ դուք խոտորեցարուք ի ճանապարհէ, եւ տկարացուցէք զբազումս աւրինաւքն, եւ ապականեցէք զուխտն Ղեւեայ, ասէ Տէր ամենակալ։

9. Եւ ես ետու զձեզ արհամարհեալս եւ լքեալս ընդ ամենայն ազգս, փոխանակ զի ոչ պահեցէք զճանապարհս իմ, այլ ակն առնուիք աւրինաւքն։

10. Ոչ ապաքէն մի՞ հայր է ամենեցուն ձեր. ո՞չ մի Աստուած հաստատեաց զձեզ։ զի՞ է զի թողէք իւրաքանչիւր զեղբայր իւր՝ պղծել զուխտ հարցն ձերոց։

11. Լքաւ Յուդայ, գարշելիք գործեցան յԻսրայէլի եւ յԵրուսաղէմ, զի պղծեաց Յուդա զսրբութիւնս Տեառն ի ձեռաց այնոցիկ՝ զոր սիրեացն. եւ հարաւ յաստուածս աւտարս։

12. Սատակեսցէ Տէր զմարդն որ առնիցէ զայն՝ մինչեւ նկուն լիցի ի յարկացն Յակոբայ, եւ ի մատուցանելեացն պատարագաց Տեառն ամենակալի։

13. Եւ զոր եսն ատէի՝ առնէիք։ Ծածկեցէք արտասուաւք զսեղան իմ. եւ լալով եւ քըքովք յաշխատութեանց։ Եթէ արժա՞ն ինչ իցէ միւսանգամ հայել ի պատարագս ձեր, կամ առնուլ ընդունելութիւն ի ձեռաց ձերոց։

14. Եւ ասացէք բայ ընդէ՞ր։ զի Տէր եդ ուխտ ի մէջ քո, եւ ի մէջ կնոջ մանկութեան քոյ՝ զոր թողերն. եւ նա էր ամուսին եւ կին ուխտի քոյ։

15. Եւ ոչ այլ ոք արար. եւ հատոր ոգւոյ նորա է։ Եւ ասացէք՝ թէ զի՞նչ այլ ինչ խնդրէ Աստուած՝ եթէ ոչ զաւակ։ Զգուշացարուք յոգիս ձեր, եւ զկին մանկութեան քոյ մի թողուր.

16. բայց եթէ առ ատել արձակեսցես՝ ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի։ Ծածկեսցէ ամպարշտութիւն զխորհուրդս քո, ասէ Տէր ամենակալ. զգոյշ լերուք յոգիս ձեր, եւ մի թողուցուք։

17. Որ բարկացուցանէք զԱստուած բանիւք ձերովք, եւ ասէք. Ի՞ւ բարկացուցաք զնա. յասելն ձեր թէ ամենայն որ զչար գործէ՝ բարւոք թուի առաջի Տեառն, եւ ընդ այն իսկ հաճեցաւ նա, եւ ո՞ւր է Աստուած արդարութեան։