Գլուխ 1

1. Ամենայն իմաստութիւն ի Տեառնէ է. կայ եւ մնայ ընդ նմա յաւիտեան:

2. Զաւազ ծովու եւ զշիթս անձրեւաց եւ զաւուրս ժամանակաց ո՞ թուեսցէ երբեք:

3. Զբարձրութիւնս երկնից եւ զլայնութիւնս երկրի, եւ զանդունդս իմաստութեան` զայն ո՞ քննեսցէ:

4. Յառաջ քան զամենայն հաստատեցաւ իմաստութիւն` զգաւնութիւն եւ հանճար յաւիտենից էին:

5. Արմատք իմաստութեան ի նմա յայտնեցան:

8. Մի է իմաստութիւն ահեղ յոյժ` որ նստի ի վերայ աթոռոց գովութեան իւրոյ:

9. Ինքն Տէր հաստատեաց զնա,

10. եւ սփռեաց զնա յարարածս իւր, եւ յամենայն մսեղիս ըստ պարգեւաց իւրոց:

11. Երկիւղ Տեառն փառք եւ պարծանք, եւ ցնծութեան եւ ուրախութեան պսակ:

12. Երկիւղ Տեառն ուրախ առնէ զսիրտս` եւ շնորհս եւ խնդութիւն` եւ երկայն աւուրս մատուցանէ:

13. Որ երկնչի ի Տեառնէ` բարի գտցէ ի վախճանի, եւ յաւուր կատարածի իւրոյ աւրհնեսցի:

16. Սկիզբն զգաւնութեան երկնչել ի Տեառնէ: ընդ հաւատացեալս յարգանդի ստեղծաւ. եւ ի վերայ զաւակի նոցա հաւատարիմ ողորմութիւն լինէր:

20. Կատար իմաստութեան երկնչել ի Տեառնէ, եւ լցուցանէ զնոսա յարմտեաց իւրոց.

21. եւ զամենայն տունս նոցա լի առնէ ցանկութեամբ իւրով:

22. Պսակ զգաւնութեան երկիւղ Տեառն, զուարճացեալ խաղաղութիւն նմա ողջութեամբ հանդերձ:

23.  Իբրեւ հայեցաւ եւ համբուրեաց զնա.

24. զհանճար եւ զիմաստութիւն աւանդապահաց նորա բարձրացոյց:

25. Արմատք իմաստութեան երկնչել ի Տեառնէ. եւ շաւիղք նորա երկայնակեաց ժամանակաց:

28. Ոչ է մարթ` եթէ արդարասցի ցասումն տարապարտուց, զի մի շիթ բարկութեան կործանումն անձին իւրում լինիցի:

29. Առ ժամանակ մի պինդ կալ է համբերողի. եւ մինչչեւ ի վախճան ի մէջ կալ ամենայն ուրախութեան.

30. եւ առ ժամանակ մի ունել զսիրտ եւ պահել զբան իւր, եւ բազում շրթունք պատմեսցեն զգովութիւն իմաստութեան նորա:

31. Ի գանձս իմաստութեան նորա առակք զգաւնութեան:

32. Անարգ թուի յաչս անիրաւին աստուածպաշտութիւն:

33. Դու ո՞վ որդեակ ցանկա իմաստութեան` եւ պահեա զնա. եւ Տէր սփռեսցէ ի քեզ զհանճար եւ զիմաստութիւն:

34. Զի զգաւնութիւն իմաստութեան երկիւղ Տեառն է,

35. եւ հաճոյ նմա հաւատք եւ հեզութիւն:

36. Մի անհնազանդ լինիր յերկիւղ Տեառն, եւ մի գնար դու առ նա ի միտս երկմիտս:

37. Եւ մի կեղծաւորիր առաջի մարդկան, եւ շրթանց քոց զգոյշ լինիջիր: