Գիրք` 44. Երեմիա

Գլուխ 15

 

1. Եւ ասէ ցիս Տէր. Եթէ կացցեն Մովսէս եւ Սամուէլ առաջի երեսաց իմոց, ոչ եղիցի անձն իմ ընդ նոսա. իբաց արձակեա զժողովուրդդ զայդ յերեսաց իմոց՝ եւ ելցեն։

2. Եւ եղիցի եթէ ասիցեն ցքեզ՝ յո՞վ ելցուք. ասասցես ցնոսա՝ այսպէս ասէ Տէր. որք ի մահ՝ ի մահ, եւ որք ի սուր՝ ի սուր, եւ որք ի սով՝ ի սով, եւ որք իգերութիւն՝ ի գերութիւն։

3. Եւ խնդրեցից ի նոցանէ վրէժս չորիւք աւրինակաւք՝ ասէ Տէր. զսուր իսպանանել, եւ զշունս ի պատառել, եւ զթռչունս երկնից՝ եւ զգազանս երկրի՝ յուտել եւ յապականել։

4. Եւմատնեցից զնոսա ի վտանգ ամենայն թագաւորութեանց երկրի. վասն Մանասէի որդւոյ Եզեկիայթագաւորին Յուդայ, եւ վասն ամենայնի զոր արար յԵրուսաղէմ։

5. Ո՞ խնայեսցէ ի քեզ Երուսաղէմ, կամ ո՞ տրտմեսցի ի վերայ քո, կամ ո՞ դարձցի հարցանել զխաղաղութենէ քումմէ։

6. զի դու դարձար յինէն՝ ասէ Տէր. եւ յետս երթիցես։ Եւ ձգեցից զձեռն իմ ի վերայ քո, եւ ապականեցից զքեզ. եւ ոչ եւս անսացից նոցա։
7. եւ ցրեցից զնոսա ի սփիռս։ ի դրունս ժողովրդեան իմոյ անզաւակեցան. զի կորուսին զժողովուրդ իմ  վասն չարեաց իւրեանց, եւ ոչ դարձան։

8. Բազմացան զինեւ չարիք նոցա քան զաւազ ծովու. ածի ի վերայ նոցա՝ եւ ի վերայ մաւրն զերիտասարդս։ թշնամութիւն ի միջաւրէի արկից զնովաւ. եկն յանկարծակի դողումն եւ տագնապ։

9. Ունայնացաւ եւթնածինն, ձանձրացաւ անձն նորա. եմուտ նմա արեւ զմիջաւրէիւ, եղեւ յամաւթ եւ ի նախատինս։ զմնացորդս նոցա տաց ի սուր առաջի թշնամեաց նոցա, ասէ Տէր։

10. Վայ ինձ, վայ ինձ մայր իմ. իբրեւ զո՞ ոք ծնար զիս. այր դատափետեալ եւ ձգձգեալ ի դատաստան յամենայն երկրի. ոչ պարտիմ ինչ, եւ ոչ ոք պարտի ինչ ինձ. եւ զաւրութիւն պակասեաց՝ յանիծանելեաց իմոց։

11. Եղիցի Տէր, եւ յաջողեսցի նոցա ի բարութիւնս. եթէ ոչ կացի առաջի քո, ի ժամանակի չարեաց նոցա, եւ ի ժամանակի նեղութեան նոցա ի բարիս ընդդէմ թշնամւոյ։

12. Իցէ՞ թէ ճանաչիցի երկաթ. եւ քաղաքորմ պղնձի զաւրութիւն քո։

13. եւ զգանձս քո տաց աւտարաց ի փրկանս վասն ամենայն մեղաց քոց՝ յամենայն սահմանս քո։

14. Եւ ծառայեցուցից զքեզ թշնամեաց քոց յերկրի զոր ոչ գիտիցես. զի հուր վառեալ է ի սրտմտութենէ իմմէ, ի վերայ ձեր բորբոքեսցի։

15. Դու գիտես Տէր. յիշեա զիս Տէր. այց արա ինձ. անարատ արա զիս ի հալածչաց իմոց, եւ մի յերկարեր վասն իմ. ծանիր՝ ո՞րչափ առի վասն քո նախատինս

16. յարհամարհողաց բանից քոց։ վախճանեա զնոսա, եւ եղիցի բան քո ինձ յուրախութիւն եւ ի ցնծութիւն սրտի իմոյ. զի կոչեցեալ է անուն քո ի վերայ իմ, Տէր Աստուած ամենակալ։

17. Ոչ նստայց յատենի այպանողաց. այլ սարսեցի յերեսաց ձեռին քո. առանձին նստէի զի լցայց դառնութեամբ։

18. Ընդէ՞ր որ տրտմեցուցանեն զիս՝ զաւրանան, եւ վէրք իմ սաստիկք՝ ուստի՞ բժշկեցայց։ լինելով եղեւ ինձ իբրեւ զջուր ցուրտ, յորում ոչ գոյ հաւատ։

19.  Վասն այդորիկ այսպէս ասէ Տէր. Եթէ դարձցիս այսրէն՝ պատսպարեցից զքեզ, եւ առաջի երեսաց իմոց կացցես։ եւ եթէ հանցես զպատուականն յանարգէ, իբրեւ զբերան իմ եղիցես։ եւ եթէ դարձցին նոքա առ քեզ, եւ ոչ եւս դու դարձցիս առ նոսա։

20. տաց զքեզ ժողովրդեանդ այդմիկ ի պարիսպ պղնձի ամուր. մարտիցեն ընդ քեզ, եւ ոչ կարիցեն ստնանել. զի ընդ քեզ եմ ապրեցուցանել եւ փրկել, ասէ Տէր։

21. Եւ զերծուցից զքեզ ի ձեռաց չարաց, եւ փրկեցից զքեզ ի ձեռաց ժանտաց՝ ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի։