Գիրք` 44. Երեմիա

Գլուխ 37

 

1. Եւ թագաւորեաց Սեդեկիա որդի Յովսիայ փոխանակ Յեքոնիայ որդոյ Յովակիմայ, զոր թագաւորեցոյց Նաբուքոդոնոսոր արքայ բաբելացւոց՝ թագաւորել ի վերայ Յուդայ։

2. Եւ ոչ լուաւ նա՝ եւ ծառայք իւր, եւ ժողովուրդ երկրին զբանս Տեառն՝ զոր խաւսեցաւ ի ձեռն Երեմիայի մարգարէի։

3. Եւ առաքեաց արքայ Սեդեկիա զՅովաքաղ զորդի Սելիմայ, եւ զՍոփոնիայ որդի Մայասեայ զքահանայս առ Երեմիա մարգարէ՝ եւ ասէ. Կաց դու յաղաւթս ի վերայ մեր առ Տէր Աստուած մեր։

4. Եւ Երեմիա անց ընդ մէջ ամբոխին՝ եւ եկն, եւ ոչ արկին զնա ի բանտ։ եւ զաւրն փարաւոնի ել յերկրէն Եգիպտացւոց. եւ լուան քաղդեացիքն որոց պաշարեալ էր զԵրուսաղէմ զլուր նոցա՝ եւ ելին յԵրուսաղէմէ։

5. Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա մարգարէ՝ եւ ասէ.

6. Այսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի. Այսպէս ասասջիք ցարքայն Յուդայ՝ որ առաքեացն զձեզ առ իս խնդրել զիս. ահա զաւրն փարաւովնի որ ել ձեզ յաւգնականութիւն դարձցի անդրէն յԵգիպտոս.

7. եւ քաղդեացիքն դարձցին այսրէն. եւ մարտիցեն ընդ քաղաքիս ընդ այսմիկ, եւ առցեն զսա, եւ այրեսցեն զսա հրով։

8. Այսպէս ասէ Տէր. Մի կարծէք յանձինս ձեր՝ թէ ելին գնացին քաղդէացիքն ի մէնջ. չեն թափելոց ի ձէնջ։

9. թէպէտ եւ զամենայն զաւրն քաղդեացւոց որ մարտնչէին ընդ ձեզ՝ կոտորիցէք, խոցքն որ մնայցեն ի նոցանէ՝ յիւրաքանչիւր տեղւոջէ յարիցեն եւ այրեսցեն հրովզքաղաքդ։

10. Եւ եղեւ իբրեւ մերժեցաւ զաւր քաղդեացւոցն յԵրուսաղէմէ, յերեսաց զաւրացն փարաւոնի,

11. ել Երեմիա յԵրուսաղէմէ երթալ յերկիրն Բենիամինի, գնել անդ բաժին ի մէջ ժողովրդեանն։

12. եւ եկն եհաս ի դուռն Բենիամինի։ Եւ անդ էր այր մի՝ առ ում մտեալ էր նորա, անուն Սարու որդի Սելեմեայ, որդւոյ Անանիայ. կալաւ զԵրեմիա մարգարէ՝ եւ ասէ. Առ քաղդէացի՞սն. փախուցեալ երթաս։

13. Եւ ասէ Երեմիա. Սուտ ասես, չերթամ փախուցեալ առ քաղդէացիսն. եւ ոչ անսաց նմա. եւ կալաւ Սարու զԵրեմիա, եւ ած առ իշխանսն։

14. Եւ զայրացան իշխանքն ի վերայ Երեմիայի, գան հարին եւ ետուն զնա ի տուն բանտի, յապարանս Յովնաթանու դպրապետի. քանզի զնորա ապարանսն արարին բանտ։

15. Եկն Երեմիա ի տուն գբոյն Յայերինովթն, եւ նստաւ անդ Երեմիա զաւուրս բազումս։

16. Առաքեաց արքայ Սեդեկիա՝ եւ կոչեաց  զնա. եւ եհարց զնա թագաւորն ի տան իւրում ի ծածուկ՝ եւ ասէ ցնա. Եթէ ից՞է ինչ պատգամ ի Տեառնէ։ եւ ասէ Երեմիա. Այո, է. եւ ասէ. Ի ձեռս թագաւորին բաբելացւոց մատնեսցիս։

17. Եւ ասէ Երեմիա ցթագաւորն Սեդեկիա. Զի՞նչ մեղայ քեզ՝ եւ ծառայից քոց՝ եւ ժողովրդեանն. զի տաս դու զիս ի տուն բանտին։

18. եւ ո՞ւր են մարգարէքն ձեր որ մարգարէանային եւ ասէին՝ թէ ոչ է գալոց արքայն բաբելացւոց ի վերայ ձեր յերկիրս յայս։

19. Եւ արդ՝ լուր. աղաչեմ տէր իմ արքայ, անկցի ողորմ իմ առաջի քո. եւ ընդէ՞ր դարձուցանես զիս ի տուն Յովնաթանայ դպրապետի. եւ անդ մեռանիցիմ։

20. Հրաման ետ արքայ Սեդեկիա, եւ արկին զնա ի տուն բանտի. եւ տային նմա աւուրն նկանակ մի հաց արտաքուստ ի հացարանացն, մինչեւ հատաւ ամենեւին հաց ի քաղաքէն։ եւ նստաւ Երեմիա ի սրահի բանտին։