Գլուխ 5

   

1. Եւ եթէ մեղիցէ անձն, եւ լուիցէ զբարբառ երդման երդմնեցուցանելոյ, եւ նա իցէ վկայ, կամ թէ ետես, կամ թէ իրագէտ իցէ, եւ ոչ հանցէ ի վեր, մեղս ընկալցի:

2. Եւ անձն որ մերձեսցի յիրս պղծութեան, կամ ի մեռելոտի, կամ ի գազանաբեկ, կամ ի պիղծ ինչ. կամ ի մեռելոտիս անասնոց պղծոց, կամ ի մեռելոտիս սողնոց պղծոց. եւ անցանիցէ զնովաւ: Եւ ինքն պղծիցի եւ յանցանիցէ.

3. կամ մերձենայցէ ի պղծութիւնս մարդոյ կամ յամենայն պղծութիւնս նորա, յոր թէ մերձեցեալ պղծիցի. եւ մոռացաւնք լինիցին նմա. եւ յետ այնորիկ ի վերայ հասանիցէ եւ յանցեալ իցէ:

4. Եւ անձն որ ուխտիցէ չար ինչ առնել կամ բարի. ըստ ամենայնի զոր ինչ ուխտիցէ մարդ երբմամբ չափ. եւ մոռանայցի այն յաչաց նորա. եւ ապա ի վերայ հասանիցէ, եւ մեղանչիցէ միով իւիք ի նոցանէ:

5. Եւ խոստովան լինիցի զմեղսն` զոր մեղաւ:

6. Մատուսցէ վասն յանցանացն իւրոց` զոր յանցեաւ Տեառն. եւ վասն մեղացն զոր մեղաւ, էգ յաւդեաց որոջ, կամ ալոջ մի յայծեաց վասն մեղացն. եւ քաւեսցէ վասն նորա քահանայն ի մեղաց անտի. եւ թողցին նմա մեղքն:

7. Ապա թէ չիցէ ձեռնհաս` լինել բաւական ոչխարաւ, մատուսցէ վասն մեղացն զոր մեղաւ, երկուս տատրակս կամ երկուս ձագս աղաւնեաց. մին վասն մեղացն, եւ մին` յողջակէզ:

8. Ածցէ առ քահանայն: Եւ տարցի ի ներքս քահանայն նախ` զվասն մեղացն, եւ խառեսցէ քահանայն զգլուխն յուլանէն` եւ մի հատցէ:

9. Եւ ցանեսցէ յարենէ անտի այնր որ վասն մեղացն իցէ` զորմով սեղանոյն. եւ զմնացեալ արիւնն քամեսցէ առ յատակաւ սեղանոյն. քանզի վասն մեղաց է:

10. Եւ զերկրորդն արասցէ յողջակէզ որպէս եւ աւրէն իցէ. եւ քաւեսցէ վասն նորա քահանայն ընդ մեղացն զոր մեղաւ, եւ թողցի նմա:

11. Եւ եթէ ոչ գտանիցին ընդ ձեռամբ նորա զոյգք տատրակաց` կամ երկու ձագք աղաւնեաց, բերցէ զպատարագն իւր վասն որոյ մեղաւն, զտասանորդ գրուի միոյ նաշիհ վասն մեղացն. եւ եւղ մի արկցէ ի նա, եւ կնդրուկ` մի դիցէ ի վերայ նորա, զի վասն մեղաց է:

12. Եւ տարցի զայն առ քահանայն. եւ առեալ քահանային ի նմանէ լի ափով զառ ի յիշատակէն նորա, դիցէ ի վերայ սեղանոյ ողջակիզացն Տեառն. քանզի վասն մեղաց է:

13. Եւ քաւեսցէ վասն նորա քահանայն զմեղսն զոր մեղաւ` որով իւիք եւ իցէ ի նոցանէ. եւ թողցի նմա. եւ մնացեալն քահանային եղիցի իբրեւ զզոհ նաշհւոյ:

14. Խաւսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի` եւ ասէ.

15. Անձն` որ եթէ վրիպեսցի եւ մեղիցէ ակամայ ի սրբութեանց անտի Տեառն. մատուսցէ վասն յանցանացն իւրոց Տեառն խոյ անարատ յաւդեաց` գնոց արծաթոյ ի յիսուն սկեղէ` ըստ սրբութեան սկեղն,

16. վասն որոյ յանցուցեալն իցէ: Եւ զոր մեղաւն ի սրբութիւնսն, հատուսցէ. եւ հինգերորդ եւս մասնն յաւելցէ ի նոյն. եւ տացէ ցքահանայն. եւ քաւեսցէ ի նմանէ քահանայն խոյիւն որ վասն յանցանացն իցէ, եւ թողցի նմա:

17. Եւ անձն` որ մեղիցէ, եւ արասցէ մի ինչ յամենայն պատուիրանաց Տեառն զոր չիցէ պարտ առնել, եւ ոչ իմանայցէ, եւ յանցանիցէ, եւ ընդունիցի մեղս:

18. Ածցէ խոյ անարատ ի խաշանց գնոց արծաթոյ վասն յանցութեանն` առ քահանայն. եւ քաւեսցէ վասն նորա քահանայն վասն անգիտութեանն զոր անգիտացաւ` եւ ինքն ոչ գիտէր, եւ թողցի նմա:

19. Քանզի յանցեաւ յանցութիւն յանցանաց առաջի Տեառն: