Գլուխ 21

   
1․ Ապա յարեաւ աստան ի վերա Իսրայէղացւոց, եւ գրգռեաց զԴաւիթ, զի արասցէ թիւ գիր համար որդւոցն Իսրայէղի:

2․ Ապա խաւսել սկսաւ Դաւիթ առ Յովաբ եւ առ ամենայն իշխանս զաւրացն Իսրայէղացւոց. Երթայք շրջեցարուք ընդ ամենայն Իսրայէլ, գիր թիւ համար կալարուք ի Դանա մինչչեւ ցԲերսաբէէ, եւ բերէք առաջի իմ զի գիտացից զհամար նոցա:

3․ Ապա ետ պատասխանի Յովաբ սպարապետն եւ ասէ. Յաւելցէ ասէ Տէր ի ժողովուրդ իւր որպէս իցեն հարիւրապատիկ, եւ հազարապատիկ, եւ աչք Տեառն իմոյ արքայի տեսցեն զբարիս ամենեքին ծառայք Տեառն իմոյ արքայի են, քաւ լիցի Տէր իմ արքայ, մի լիցին մեղքդ այդ ի մէջ տանդ Իսրայէղի, եւ ընդէր խորհեցաւ Տէր իմ արքայ զխորհուրդդ զայդ,

4․ եւ յամառեաց արքայ, եւ հաստատեաց զբան իւր քան զՅովադու: Ապա ել ի նմանէն Յովաբ, եւ եկն ընդ ամենայն Իսրայէղ

5․ եւ եկն եբեր Յովաբ զթիւ համարի զաւրաց Դաւթի: Եւ լինէր ամենայն համարն Իսրայէղացւոց հազարաց հազար, եւ հարիւր հազար այր միայն որ սուսեր ի վեր կարեր առնուլ եւ ի կողմանցն Յուդայ չորեքարիւր եւ ութսուն հազար այր, որ սուսեր ի վեր կարէր առնուլ,

6․ եւ զՂեւին եւ զԲենիամին բնաւ թուեաց իսկ ոք ոչ, զի աճապարեաց եհաս բանն թագաւորին առ Յովաբ,

7․ զի չար թուեցաւ գործն առաջի Աստուծոյ, եւ սկսաւ հարցանել զԻսրայէղ ի հարուածս չարաչարս:

8․ Ապա եկն անկաւ Դաւիթ առաջի Աստուծոյ եւ ասէ. Մեղա յոյժ Տէր զի գործեցի զգործդ զայդ եւ արդ քաւեա Տէր զանաւրէնութիւնս ծառայի քո, զի անմտութեամբ անզգամեցա յոյժ:

9․ Ապա խաւսել սկսաւ Տէր ընդ Գադայ որ տեսանէրն Դաւթի եւ ասէ.

10․ Երթ խաւսեա դու ընդ Դաւիթ արքայի եւ ասասցես, այսպէս ասէ Տէր Աստուած, երեք ինչք են որ ածեմ ի վերայ քո, ընդրեա դու մի ինչ ի նոցանէ, եւ արարից քեզ:

11․ Եւ եկն Գադ առ Դաւիթ եւ ասէ ցնա. Այսպէս ասէ Տէր, ընդրեա դու մի ինչ յայսցանէ որ ասեմ քեզ,

12․ կամ երիս ամս զմիմեանց կնի սով կամ երիս ամիսս զմիմեանց կնի փախչել ի թշնամւոյ, եւ սուր զկնի, կամ երիս աւուրս մարդամահ յերկիր: Եւ հրեշտակ Տեառն սատակել զամենայն ժառանգութիւնդ Իսրայէղի: Արդ տես զինչ տաս պատասխանի որ առաքեաց զիս:

13․ Խաւսել սկսաւ Դաւիթ ընդ մարգարէին եւ ասէ. Երեք չարք եւ երեք անհնարինք, բայց սակայն լաւ է ինձ անկանել ի ձեռս Տեառն, զի բազում են ողորմութիւնք նորա, քան անկանել ի ձեռս մարդկան:

14․ Եւ արկ մահ Տէր տերանց ի վերայ Իսրայէղի եւ անկան ի նոցանէն եւթանասուն հազար այր միայն:

15․ Եւ առաքեաց Տէր Աստուած զհրեշտակն յԵրուսաղէմ սատակել զնա, եւ իբրեւ սկսաւ սատակումն զղջացաւ Տէր ի վերայ չարեացն որ հասին ի վերայ նոցա, խաւսել սկսաւ Տէր ընդ հրեշտակին որ իջեալ սատակէր զԻսրայէղացիսն եւ ասէ. Շատ է քեզ, կարճեայ զձեռն քո եւ հրեշտակն իջեալ կայր ի կալն Ուռնեա Յեբուսացւոյ,

16․ եւ ամբարձ Դաւիթ զաչս իւր եւ ետես զհրեշտակն, զի կայր ընդ երկինս, եւ ընդ երկիր ի միջի, եւ սուսեր մերկ ի ձեռնին նորա, եւ սուսերն ձգեաց ի վերայ Երուսաղէմի, եւ անկաւ Դաւիթ եւ ամենայն ծերակոյտն Իսրայեղացւոց ի վերայ երեսաց իւրեանց գրձասգած:

17․ Ապա խաւսել սկսաւ Դաւիթ առ Աստուած եւ ասէ. Ապաքէն ես ետու հրաման թուելով թուել զժողովուրդդ: Ես եմ որ մեղայ, ես եմ որ զչարիսդ արարի, ես եմ որ բարկացուցի, արդ այս ոչխարքս զի մեղան Տէր Աստուած, եղիցի ձեռն քո ի վերայ տան հաւր իմոյ, եւ մի ի վերայ ժողովրդեանդ քո ի կորուստ:

18․ Եւ հրեշտակ Տեառն խաւսել սկսաւ ընդ Գադայ, զի ասասցէ ցԴաւիթ, զի ելցէ կանգնեսցէ սեղան Տեառն Աստուծոյ ի կալն Ուռնայ Յեբուենայ:

19․ Եւ ել Դաւիթ ըստ բանի Գադայ, զոր խաւսեցաւ անուամբ Տեառն

20․ եւ դարձաւ Ուռնեայ ետես զթագաւորն եւ զչորեսին որդիս նորա, զի թագուցեալ կային ընդ գադշիւն, եւ նա կասոյր ցորեան,

21․ եւ եկն Դաւիթ առ Ուռնեայ եւ հայեցաւ Ոռնիայ եւ ետես զԴաւիթ, եկն ի կալոյ անտի եւ երկիր եպագ Դաւթի ի վերայ երեսաց իւրոց:

22․ Խաւսել սկսաւ Դաւիթ եւ ասէ ցնա. Տուր ինձ, ասէ, զտեղի կալոյդ արծաթոյ որչափ արժան իցէ, եւ շինեցից ի դմա սեղան Տեառն Աստուծոյ զի դադարեսցեն հարուածք բարկութեանդ յերկրէ ժողովրդեանս:

23․ Ետ պատասխանի Ուռնիայ եւ ասէ. Առ Տէր իմ արքայ, եւ արասցէ որ ինչ բարի թուեսցի առաջի աչաց իւրոց: Ահաւասիկ տուեալ լիցի եւ զեզինսդ յողջակէզս եւ զսայլստ ի փայտ ողջակիզաց, եւ զցորեանդ ի պատարագս զամենայն տուեալ:

24․ Ապա խաւսել կալաւ թագաւորն ընդ Ուռնիայ եւ ասէ. Ոչ այդպէս է, այլ գնելով գնեցից արծաթոյ որպէս արժան իցէ, ոչ առն ումիքէն ձրի եւ մատուցանեմ պատարագ Տեառն Աստուծոյ:

25․ Ապա ետ Դաւիթ Ուռնիա վասն տեղւոյն այնորիկ կշիռ ոսկւոյ վեց հարիւր:

26․ Եւ շինեաց անդ սեղան Տեառն Աստուծոյ Դաւիթ եւ մատոյց անդ ողջակէզս պատարագաց փրկութեան, եւ աղաղակեաց Դաւիթ առաջի Տեառն եւ լուաւ նմա, եւ Տէր հրով իջանէր յերկնից ի վերայ սեղանոյն ողջակիզաց,

27․ եւ ետ հրաման Տէր հրեշտակին, եւ դարձոյց անդրէն զսուրն ի պատեանս իւր:

28․ Ի ժամանակի յայնմիկ, իբրեւ տեսանէր Դաւիթ թէ լուաւ նմա Տէր ի կալն Ուռնեայ Յեբուսացոյ,

29․ եւ անդ մատուցանէր զպատարագս ողջակիզացն եւ վրան ժամուն Տեառն էր յանապատի եւ սեղանն ողջակիզաց ի Բամայ ի Գաբաւոն

30․ եւ ոչ կարաց Դաւիթ գնալ առաջի նորա, զի խնդրեսցէ յԱստուծոյ զի սարսեալ էր յերեսաց սրոյն հրեշտակին Տեառն: