1․ Յետ այսորիկ երեւեցոյց Տէր եւ ա՛յլ եւս եւթանասուն եւ երկուս. եւ առաքեաց զնոսա երկուս երկուս առաջի իւր, յամենայն քաղաքս եւ ի տեղիս՝ ուր ինքն երթալոց էր:
2․ Եւ ասէ ցնոսա. Հունձք բազո՛ւմ են՝ եւ մշակք սակա՛ւ. արդ՝ աղաչեցէ՛ք զտէր հնձոց, զի հանցէ՛ մշակս ի հունձս իւր:
3․ Երթա՛յք, ահա՝ առաքեմ զձեզ իբրեւ զգառի՛նս ի մէջ գայլոց:
4․ Մի՛ բառնայք քսակ, մի՛ մախաղ, մի՛ կաւշիկս. եւ ի ճանապարհի ումեք ողջոյն մի՛ տայցէք:
5․ Յոր տուն մտանիցէք, նա՛խ ասասջի՛ք թէ ողջո՛յն տանս այսմիկ.
6․ եթէ իցէ՛ անդ որդի ողջունի՝ հանգիցէ՛ ի վերայ նորա ողջոյնն ձեր. ապա թէ ոչ՝ ի ձե՛զ դարձցի:
7․ Եւ ի նմին տա՛ն ագանիջիք, ուտիջիք եւ ըմպիջի՛ք ի նոցանէ. զի արժանի՛ է մշակն վարձու իւրոյ: Մի՛ փոխիցիք տանէ՛ ի տուն:
8․ Յոր քաղաք մտանիցէք՝ եւ ընդունիցին զձեզ, ուտիջի՛ք զինչ առաջի դնիցեն ձեր.
9․ եւ բժշկեսջի՛ք որ ի նմա հիւանդք իցեն. եւ ասասջի՛ք նոցա, մերձեա՛լ է ի վերայ ձեր արքայութիւն Աստուծոյ:
10․ Իսկ յոր քաղաք մտանիցէք, եւ ո՛չ ընդունիցին զձեզ. իբրեւ ելանիցէք ի հրապարակս նորա ասասջի՛ք.
11․ Եւ զփոշիս որ կռուեալ է ի քաղաքէ ձերմէ յոտս մեր՝ թաւթափեսցո՛ւք ի բայց զայս գիտասջի՛ք՝ զի մերձեա՛լ է արքայութիւն Աստուծոյ:
12․ Ասե՛մ ձեզ, զի սոդոմայեցւոց ընդարձակագո՛յն լիցի յաւուրն յայնմիկ՝ քան քաղաքին այնմիկ:
13․ Վա՛յ քեզ Քորազին. վա՛յ քեզ Բեթսայիդա. զի եթէ ի Տիւրոս եւ ի Սիդովն եղեալ էին զաւրութիւնքն՝ որ եղեն ի ձեզ, վաղո՛ւ եւս արդեւք ի խորգ եւ ի մոխիր նստեալ եւ ապաշխարեա՛լ էր:
14․ Բայց Տիւրոսի եւ Սիդովնի ընդարձակագո՛յն լիցի յաւուրն դատաստանի՝ քան ձեզ:
15․ Եւ դու Կափառնաում, որ մինչեւ յերկինս բարձրացեալ ես, մինչեւ ի դժո՛խս իջցես:
16․ Որ ձեզ լսէ, ինձ լսէ. եւ որ զձեզ անարգէ, զի՛ս անարգէ. եւ որ զիս անարգէ, զառաքիչն իմ անարգէ, եւ որ ինձ լսէ, լսէ՛ այնմիկ որ զի՛սն առաքեաց:
17․ Դարձա՛ն եւթանասուն եւ երկուքն խնդութեամբ եւ ասեն. Տէր՝ եւ դե՛ւք հնազանդին մեզ յանուն քո:
18․ Եւ ասէ ցնոսա. Տեսանէի զսատանայ անկեա՛լ յերկնից իբրեւ զփայլակն:
19․ Ահա՝ ետու ձեզ իշխանութիւն կոխե՛լ զաւձս եւ զկարիճս, եւ զամենայն զաւրութիւն թշնամւոյն, եւ ձեզ ո՛չինչ մեղանչիցեն:
20․ Բայց ընդ այն մի՛ խնդայք՝ թէ այսք հնազանդին այլ խնդացէ՛ք՝ զի անուանք ձեր գրեա՛լ են յերկինս:
21․ Ի նմին ժամու՝ ցնծացա՛ւ Յիսուս հոգւովն սրբով եւ ասէ. Գոհանա՛մ զքէն Հայր, Տէր երկնից եւ երկրի, զի ծածկեցեր զայս յիմաստնոց եւ ի գիտնոց, եւ յայտնեցեր զայս տղայոց. Այո՛ Հայր, զի ա՛յսպէս հաճոյ եղեւ առաջի քոյ:
22․ Ամենայն ինչ տուա՛ւ ինձ ի հաւրէ իմմէ. եւ ո՛չոք գիտէ թէ ո՛վ է որդի, եթէ ոչ՝ հայր, եւ ո՛ է հայր՝ եթէ ոչ՝ որդի, եւ ում կամիցի՛ որդին յայտնել:
23․ Եւ դարձեալ առանձինն առ աշակե՛րտսն՝ ասէ. Երանի՛ աչաց՝ որ տեսանիցեն զոր տեսանէքդ:
24․ Ասե՛մ զի բազում մարգարէք եւ թագաւորք կամեցան տեսանել զոր դուքդ տեսանէք՝ եւ ո՛չ տեսին. եւ լսել զոր լսէքդ՝ եւ ո՛չ լուան:
25․ Եւ ահա՝ յարեաւ ոմն աւրինական՝ փորձէ՛ր զնա եւ ասէր. Վա՛րդապետ՝ զի՞նչ գործեցից՝ զի զկեանսն յաւիտենականս ժառանգեցից:
26․ Եւ նա՝ ասէ ցնա. Յաւրէնս՝ զի՞նչ գրեալ է, ո՞րպէս ընթեռնուս:
27․ Նա պատասխանի ետ՝ եւ ասէ. Սիրեսցես զՏէր Աստուած քո յամենայն սրտէ քումմէ, եւ յամենայն անձնէ քումմէ, եւ յամենայն զաւրութենէ քումմէ, եւ յամենայն մտաց քոց. եւ զընկեր քո իբրեւ զանձն քո:
28․ Եւ ասէ ցնա. Ուղի՛ղ ետուր զպատասխանիդ, զա՛յդ արա՛՝ եւ կեցցե՛ս:
29․ Նա՝ իբրեւ կամեցաւ զանձն արդարացուցանել՝ ասէ ցՅիսուս. Եւ ո՞վ է իմ ընկեր:
30․ Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ. Ա՛յր մի՝ իջանէր յԵրուսաղէմէ յԵրիքով, եւ անկա՛ւ ի ձեռս աւազակաց, որք մերկացին զնա, եւ վէ՛րս ի վերայ եդին, թողին կիսամահ եւ գնացի՛ն:
31․ Դէ՛պ եղեւ քահանայի միոջ՝ իջանել ընդ նո՛յն ճանապարհ, եւ տեսեալ զնա՝ զա՛նց արար:
32․ Նոյնպէս եւ ղեւտացի մի՝ եկեալ ընդ նոյն տեղի, ետես եւ զա՛նց արար:
33․ Սամարացի ոմն ճանապարհորդեալ, ե՛կն ընդ նոյն առ նովաւ, եւ տեսեալ զնա՝ գթացա՛ւ.
34․ եւ մատուցեալ պատեա՛ց զվէրս նորա, արկեա՛լ ի վերայ ձէթ եւ գինի. եւ եդեալ ի վերայ գրաստու իւրոյ՝ ա՛ծ զնա ի պանդոկի մի, եւ դարմանեա՛ց զնա:
35․ Եւ ի վաղի՛ւ անդր՝ իբրեւ ելանէ՛ր անտի, հանեալ ե՛տ ցպանդոկապետն երկուս դահեկանս՝ եւ ասէ. Դարմա՛ն տար դմա, եւ զոր ինչ ծախեսցես ի դա՝ ի միւսանգա՛մ գալստեան իմում հատուցից քեզ:
36․ Արդ՝ ո՞ յերեցունց ի նոցանէ թուի քեզ մերձաւոր լինել անկելոյն ի ձեռս աւազակացն:
37․ Եւ նա՛ ասէ. Որ արա՛ր զողորմութիւնն ի վերայ նորա: Ասէ ցնա Յիսուս. Ե՛րթ եւ դու՝ արա նո՛յնպէս:
38․ Եւ եղեւ ի գալն նոցա, եւ ինքն եմո՛ւտ ի գեղ մի. եւ կի՛ն ոմն անուն Մա՛րթա՝ ընկալաւ զնա ի տա՛ն իւրում:
39․ Եւ նորա է՛ր քոյր մի, որում անուն էր Մարիա՛մ. որ եւ եկն նստաւ առ ոտսն Տեառնն, եւ լսէր զբանս նորա:
40․ Եւ Մարթա զբաղեա՛լ էր ի բազում սպասու. եկն եկա՛ց առ նմա՝ եւ ասէ. Տէր՝ ո՛չինչ փոյթ է քեզ, զի քոյրդ իմ միա՛յն եթող զիս ի սպասու. արդ՝ ասա՛ դմա զի աւգնեսցէ ինձ:
41․ Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ. Մարթա՛ Մարթա, դու հոգաս՝ եւ զբազո՛ւմ իւիք զբաղեալ ես.
42․ բայց աստ՝ սակա՛ւ ինչ պիտոյ Մարիամ մասն բարի ընտրեաց, որ ո՛չ բարձցի ի սմանէ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: