1․ Քանզի բազումք յաւժարեցին վերըստին կարգե՛լ զպատմութիւնն վասն իրացն հաստատելոց ի մեզ.
2․ որպէս աւանդեցի՛ն մեզ՝ որ իսկզբանէ ականատես եւ սպասաւորք եղեն բանին:
3․ Կա՛մ եղեւ եւ ինձ որ իսկզբանէ զհետ երթեալ էի ամենայնի ճշմարտութեամբ, կարգաւ գրել քեզ՝ քա՛ջդ Թէոփիլէ.
4․ զի ծանիցե՛ս զբանիցն՝ որոց աշակերտեցար, զճշմարտութիւնն:
5․ Եւ եղեւ յաւուրս Հերովդի արքայի Հրեաստանի, քահանա՛յ ոմն՝ անուն Զաքա՛րիա ի դասակարգէ՛ Աբիայ. եւ կին նորա ի դստերա՛ց Ահարովնի, եւ անուն նորա Եղիսաբե՛թ:
6․ Եւ էին արդա՛րք երկոքին առաջի Աստուծոյ, գնային յամենայն պատուիրանս եւ յիրաւունս Տեառն՝ անարա՛տք:
7․ Եւ ո՛չ գոյր նոցա որդեակ. քանզի Եղիսաբեթ ամո՛ւլ էր, եւ երկոքեան՝ անցեա՛լ էին զաւուրբք իւրեանց:
8․ Եւ եղեւ ի քահանայանալն նորա ըստ կարգի աւուրցն հասանելոյ առաջի Աստուծոյ,
9․ ըստ աւրինի քահանայութեանն՝ եհաս նմա խո՛ւնկ արկանել՝ մտեալ ի տաճարն Տեառն:
10․ Եւ ամենայն բազմութիւն ժողովրդեանն կային յաղա՛ւթս արտաքոյ՝ ի ժամու խնկոցն:
11․ Եւ երեւեցաւ նմա հրեշտակ Տեառն. զի կայր ընդ աջմէ սեղանոյ խընկոցն:
12․ Եւ խռովեցա՛ւ Զաքարիա՝ իբրեւ ետես, եւ անկաւ ա՛հ ի վերայ նորա:
13․ Ասէ ցնա հրեշտակն Տեառն. Մի՛ երկնչիր Զաքարիա, զի լսելի՛ եղեն աղաւթք քո, եւ կին քո Եղիսաբեթ՝ ծնցի՛ քեզ որդի՛, եւ կոչեսցես զանուն նորա Յովա՛ննէս:
14․ Եւ եղիցի քեզ ուրախութիւն եւ ցնծութիւն. եւ բազումք ի ծննդեան նորա խնդասցեն.
15․ զի եղիցի մեծ առաջի Տեառն. եւ գինի՛ եւ աւղի՛ մի՛ արբցէ. եւ հոգւով սրբով լցցի անդստին յորովայնէ մաւր իւրոյ:
16․ Եւ զբազումս յորդւոցն Իսրայէլի դարձուսցէ ի Տէր Աստուած իւրեանց:
17․ Եւ ինքն եկեսցէ՛ առաջի նորա հոգւով զաւրութեամբ Եղիայի, դարձուցանել զսիրտս հարց յորդիս, եւ զանհաւանս յիմաստութիւն արդարոց. պատրաստե՛լ Տեառն ժողովուրդ կազմեալ:
18․ Եւ ասէ Զաքարիա ցհրեշտակն. Եւ ի՞ւ գիտացից զայդ. զի ես՝ ծե՛ր եմ, եւ կին իմ անցեալ զաւուրբք իւրովք:
19․ Պատասխանի ետ հրեշտակն՝ եւ ասէ ցնա. Ե՛ս եմ Գաբրիէլ՝ որ կամ առաջի Աստուծոյ, եւ առաքեցայ խաւսել ընդ քեզ՝ եւ աւետարանե՛լ քեզ զայդ:
20․ Եւ ահա՝ եղիցես համր, եւ մի՛ կարասցես խաւսել մինչեւ ցաւրն՝ յորում այդ լինիցի. փոխանակ զի ո՛չ հաւատացեր բանից իմոց՝ որք լցցի՛ն ի ժամանակի իւրեանց:
21․ Եւ ժողովուրդն՝ ա՛կն ունէր Զաքարիայ, եւ զարմանային ընդ յամելն նորա ի տաճարին:
22․ Եւ իբրեւ ել՝ ո՛չ կարէր խաւսել ընդ նոսա. եւ իմացան՝ եթէ տեսի՛լ ետես ի տաճարին: Եւ նա՝ նշանացի՛ խաւսէր ընդ նոսա, եւ կայր պապանձեա՛լ:
23․ Եւ եղեւ իբրեւ լցան աւուրք պաշտաման նորա, գնա՛ց ի տուն իւր:
24․ Եւ յետ աւուրցն այնոցիկ՝ յղացա՛ւ Եղիսաբեթ կինն նորա, եւ թաքուցանէ՛ր զանձն ամիսս հինգ, եւ ասէր.
25․ Զի՞նչ գործ գործեաց ընդ իս Տէր, յաւուրս յոր հայեցաւ յիս բառնա՛լ զնախատինս իմ ի մարդկանէ:
26․ Եւ յամսեանն վեցերորդի, առաքեցա՛ւ Գաբրիէլ հրեշտակ յԱստուծոյ ի քաղաք մի Գալիլեացւոց, որում անուն էր Նազարեթ,
27․ առ կոյս խաւսեցեալ առն՝ որում անուն էր
Յովսէ՛փ՝ ի տանէ Դաւթի. եւ անուն կուսին Մարիա՛մ:
28․ Եւ եկեալ առ նա՝ ասէ. Ուրա՛խ լեր բերկրեալդ, Տէ՛ր ընդ քեզ:
29․ Եւ նա՝ ընդ բանսն խռովեցա՛ւ, եւ խորհէր ընդ միտս՝ թէ ո՞րպիսի ինչ իցէ ողջոյնս այս:
30․ Եւ ասէ ցնա հրեշտակն. Մի՛ երկնչիր Մարիամ, զի գտեր շնորհս յԱստուծոյ:
31․ Եւ ահա՝ յղասջիր՝ եւ ծնցե՛ս որդի. եւ կոչեսցեն զանուն նորա Յիսուս:
32․ Նա եղիցի մեծ, եւ որդի՛ բարձրելոյ կոչեսցի: Եւ տացէ նմա Տէր Աստուած զաթոռն Դաւթի հաւրն նորա. եւ թագաւորեսցէ ի վերայ տանն Յակովբայ ի յաւիտեանս.
33․ եւ թագաւորութեան նորա՝ վախճան մի՛ լիցի:
34․ Եւ ասէ Մարիամ ցհրեշտակն. Զիա՞րդ լինիցի ինձ այդ, քանզի զայր ո՛չ գիտեմ:
35․ Պատասխանի ետ հրեշտակն եւ ասէ ցնա. Հոգի՛ սուրբ եկեսցէ ի քեզ, եւ զաւրութիւն բարձրելոյ հովանի՛ լիցի ի վերայ քո. քանզի եւ որ ծնանելոցն է ի քէն՝ սո՛ւրբ է, եւ որդի՛ Աստուծոյ կոչեսցի:
36․ Եւ ահա՝ Եղիսաբեթ ազգական քո, եւ նա՛ յղի՛ է ի ծերութեան իւրում. եւ այս՝ վեցերո՛րդ ամիս է նորա՝ որ ամուլն կոչեցեալ էր:
37․ Զի ո՛չ տկարասցի առ յԱստուծոյ ամենայն բան:
38․ Եւ ասէ Մարիամ. Ահա՛ւասիկ՝ կա՛մ աղախին Տեառն, եղիցի՛ ինձ ըստ բանի քում: Եւ գնա՛ց ի նմանէ հրեշտակն:
39․ Յարուցեալ Մարիամ յաւուրսն յայնոսիկ, գնա՛ց ի լեռնակողմ փութապէս ի քաղաքն Յուդայ:
40․ Եւ եմուտ ի տուն Զաքարիայ, եւ ետ ողջո՛յն Եղիսաբեթի:
41․ Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ զողջոյնն Մարիամու Եղիսաբեթ, խաղա՛ց մանուկն յորովայնի նորա: Եւ լցա՛ւ Եղիսաբեթ Հոգւով Սրբով.
42․ եւ ի ձայն բարձր աղաղակեա՛ց եւ ասէ. Աւրհնեա՛լ ես դու ի կանայս, եւ աւրհնեա՛լ է պտուղ որովայնի քոյ:
43․ Եւ ուստի՞ է ինձ այս, զի եկեսցէ մայր Տեառն իմոյ առ իս:
44․ Զի ահաւասիկ՝ իբրեւ եղեւ ձա՛յն ողջունի քոյ յականջս իմ, խաղա՛ց ցնծալով մանուկս յորովայնի իմում:
45․ Եւ երանի՛ որ հաւատայցէ՝ եթէ եղիցի կատարումն ասացելոցս նմա ի Տեառնէ:
46․ Եւ ասէ՛ր Մարիամ. Մեծացուսցէ՛ անձն իմ զՏէր.
47․ եւ ցնծացա՛ւ հոգի իմ յԱստուած փրկիչ իմ:
48․ Զի հայեցա՛ւ ի խոնարհութիւն աղախնոյ իւրոյ: Զի ահա՝ յայսմ հետէ երանեսցե՛ն ինձ ամենայն ազգք:
49․ Զի արար ինձ մեծամե՛ծս հզաւրն, եւ սո՛ւրբ է անուն նորա:
50․ Եւ ողորմութիւն նորա ազգա՛ց յազգս երկիւղածաց իւրոց:
51․ Արար զաւրութիւն բազկաւ իւրով. ցրուեա՛ց զամբարտաւանս մտաւք սրտից իւրեանց:
52․ Քակեա՛ց զհզաւրս յաթոռոց, եւ բարձրացո՛յց զխոնարհս:
53․ Զքաղցեալս լցոյց բարութեամբ, եւ զմեծատունս արձակեա՛ց ունայնս:
54․ Պաշտպանեաց Իսրայէլի ծառայի իւրում, յիշել զողորմութիւնս:
55․ Որպէս խաւսեցաւ առ հարս մեր՝ Աբրահամու եւ զաւակի նորա ի յաւիտեան:
56․ Եկաց Մարիամ առ նմա իբրեւ ամիսս երիս, եւ դարձա՛ւ ի տուն իւր:
57․ Եւ Եղիսաբեթի լցա՛ն ժամանակք ծնանելոյ, եւ ծնա՛ւ որդի:
58․ Եւ լուա՛ն որ շուրջ զնովաւ էին, եւ ազգատոհմ նորա, զի մե՛ծ արա՛ր Տէր զողորմութիւն իւր ընդ նմա. եւ խնդային ընդ նմա:
59․ Եւ եղեւ յաւուրն ութերորդի՝ եկին թլփատե՛լ զմանուկն, եւ կոչէին զնա յանուն հաւր իւրոյ Զաքա՛րիա:
60․ Պատասխանի ետ մայր նորա՝ եւ ասէ. Ո՛չ, այլ կոչեսցի Յովհա՛ննէս:
61․ Եւ ասեն ցնա. Քանզի ո՛չ ոք է յազգի քում՝ որոյ կոչի անուն Յովհաննէս:
62․ Ակն արկէին հաւրն նորա՝ թէ զի՞նչ կամիցի կոչել զնա:
63․ Եւ խնդրեաց տախտակ՝ գրեա՛ց եւ ասէ. Յովհա՛ննէս է անուն դորա: Եւ զարմացան ամենեքին:
64․ Եւ բացա՛ւ բերան նորա վաղվաղակի՝ եւ լեզու նորա, եւ խաւսէր՝ եւ աւրհնէ՛ր զԱստուած:
65․ Եւ եղեւ ա՛հ ի վերայ ամենեցուն որ լսէին զայս, եւ որ շուրջ բնակեալն էին զնոքաւք: Եւ ընդ ամենայն լեռնակողմնն Հրէաստանի, պատմէին ամենայն բանքս այսոքիկ:
66․ Եւ եդին ամենեքեան որ լսէին՝ ի սիրտս իւրեանց՝ եւ ասեն. Զի՞նչ լինիցի մանուկս այս: Եւ ձե՛ռն Տեառն էր ընդ նմա:
67․ Եւ Զաքարիա հայր նորա լցա՛ւ հոգւով սրբով, մարգարեացաւ եւ ասէ:
68․ Աւրհնեա՛լ Տէր Աստուած Իսրայէլի, զի յա՛յց ել մեզ՝ եւ արար փրկութիւն ժողովրդեան իւրում:
69․ Եւ յարո՛յց եղջեւր փրկութեան մեզ ի տանէ Դաւթի ծառայի իւրոյ.
70․ որպէս խաւսեցաւ բերանով սրբոց՝ որ յաւիտենից մարգարէքն նորա էին:
71․ Փրկութիւն ի թշնամեաց մերոց, եւ ի ձեռաց ամենայն ատելեաց մերոց:
72․ Առնել ողորմութիւն ընդ հարս մեր, եւ յիշել զուխտն իւր սուրբ:
73․ Զերդումնն զոր երդուաւ Աբրահամու հաւր մերում, տալ մեզ
74․ առանց երկիւղի, ի ձեռաց թշնամեաց փրկեալս: Պաշտել զնա
75․ սրբութեամբ եւ արդարութեամբ առաջի նորա՝ զամենայն աւուրս կենաց մերոց:
76․ Եւ դո՛ւ մանուկ՝ մարգարէ՛ բարձրելոյ կոչեսջի՛ր. զի երթիցե՛ս առաջի երեսաց Տեառն՝ պատրաստել զճանապարհս նորա:
77․ Տալ զգիտութիւն փրկութեան ժողովրդեան նորա, ի թողութիւն մեղաց նոցա:
78․ Վասն գթութեանց ողորմութեան Աստուծոյ մերոյ, որովք ա՛յց արասցէ մեզ արեգակն ի բարձանց:
79․ Երեւե՛լ որոց ի խաւարի եւ ի ստուերս մահու նստէին. ուղղե՛լ զոտս մեր ի ճանապարհս խաղաղութեան:
80․ Եւ մանուկն աճէ՛ր եւ զաւրանա՛յր հոգւով. եւ էր յանապա՛տս մինչեւ յաւր երեւելոյ նորայ Իսրայէլի:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: