1․ Եւ եղեւ ի շաբաթու յերկրորդում առաջնոյն՝ անցանե՛լ նմա ընդ արտորայսն. եւ աշակերտքն նորա կորզէին հասկ՝ շփէին ընդ ափ, եւ ուտէին:
2․ Եւ ոմանք ի փարիսեցւոցն ասեն ցնոսա. Զի՞նչ գործէք՝ զոր չէ՛ աւրէն ի շաբաթու:
3․ Պատասխանի ետ նոցա Յիսուս եւ ասէ. Չիցէ՞ ընթերցեալ ձեր՝ զոր արարն Դա՛ւիթ, յորժամ քաղցեա՛ւն ինքն՝ եւ որ ընդ նմայն էին:
4․ Զիա՞րդ եմո՛ւտ նա ի տունն Աստուծոյ, եւ զհացն զառաջաւորութեան եկեր՝ եւ ետ ա՛յնոցիկ որ ընդ նմայն էին. զոր ո՛չ էր աւրէն ուտել, բայց միայն քահանայապետիցն:
5․ Եւ ասէ ցնոսա. Տէր է որդի մարդոյ եւ շաբաթու:
6․ Եւ եղեւ ի միւսում շաբաթուն մտանել նմա ի ժողովուրդն՝ եւ ուսուցանել. եւ է՛ր անդ այր մի, եւ ձեռն իւր աջ՝ գաւսացեալ էր:
7․ Եւ սպասէին նմա դպիրքն եւ փարիսեցիք՝ թէ ի շաբաթուն բժշկիցէ, զի գտանիցեն չարախաւսութիւն զնմանէ:
8․ Եւ նա գիտէ՛ր զխորհուրդս նոցա. ասէ ցայրն՝ որոյ ձեռնն գաւսացեալ էր. Արի՝ ա՛նց ի մէջ: Եւ նա յարուցեալ եկաց:
9․ Ասէ ցնոսա Յիսուս. Հարցի՛ց ինչ զձեզ. զի՞նչ արժան է ի շաբաթու, բարի՞ ինչ առնել՝ եթէ չա՛ր գործել, ոգի մի ապրեցուցանե՛լ՝ թէ կորուսանել:
10․ Եւ հայեցեալ շուրջ զամենեքումբք զայրագին, ասէ ցնա. Ձըգեա՛ զձեռն քո: Եւ նա ձըգեաց, եւ հաստատեցաւ ձեռն նորա իբրեւ զմեւսն:
11․ Նոքա լցա՛ն յիմարութեամբ, եւ խաւսէին ընդ միմեանս, թէ զի՞նչ առնիցեն Յիսուսի:
12․ Եւ եղեւ ընդ աւուրսն ընդ այնոսիկ՝ ե՛լ ի լեառն կալ յաղաւթս. եւ հանէր զգիշերն ի գլո՛ւխ յաղաւթսն Աստուծոյ:
13․ Եւ իբրեւ ա՛յգ եղեւ՝ կոչեաց զաշակերտսն իւր, եւ ընտրեաց ի նոցանէ երկոտասանս. զորս եւ առաքեա՛լս անուանեաց:
14․ ԶՍի՛մովն՝ զոր եւ Պե՛տրոսն անուանեաց, եւ զԱնդրէ՛աս եղբայր նորին, եւ զՅա՛կովբոս, եւ զՅովհա՛ննէս, եւ զՓիլիպպոս, եւ զԲարթողովմէոս,
15․ եւ զՄատթէ՛ոս, եւ զԹո՛վմաս, եւ զՅակովբոս Ալփեայ, եւ զՍի՛մովն զկոչեցեալն Նախանձայոյզ,
16․ եւ զՅո՛ւդա Յակովբայ, եւ զՅուդա Սկարիովտացի՝ որ եղեւ իսկ մատնիչ:
17․ Եւ իջեալ նոքա՛ւք հանդերձ ի տեղի մի տափարակ. եւ ժողով աշակերտացն նորա, եւ բազմութիւն յոյժ ժողովրդեանն յամենայն Հրեաստանէ, եւ յԵրուսաղէմ, եւ յայնմ կողմանէ, եւ ի ծովեզերէն Տիւրոսի եւ Սիդոնի.
18․ որ եկին լսել ի նմանէ, եւ բժշկել ի հիւանդութիւնէ իւրեանց: Եւ նեղեալքն յայսոց պղծոց բժշկէին:
19․ Եւ ամենայն ժողովուրդն խնդրէր մերձենա՛լ ի նա, զի զաւրութիւն բազում ելանէ՛ր ի նմանէ՝ եւ բժշկէ՛ր զամենեսին:
20․ Եւ նա՝ ամբա՛րձ զաչս իւր յաշակերտսն իւր՝ եւ ասէ: Երանի՛ աղքատացդ հոգւով, զի ձե՛ր է արքայութիւն Աստուծոյ:
21․ Երանի՛ որ քաղցեալ են այժմ, զի յագեսցին: Երանի՛ որ լան այժմ, զի ծիծաղեսցին:
22․ Երանի՛ է ձեզ յորժամ նախատիցեն զձեզ մարդիկ, եւ յորժամ որոշիցեն զձեզ՝ եւ ատիցեն, եւ հանիցեն անուն չար զձէնջ վասն որդւոյ մարդոյ:
23․ Ուրա՛խ լիջիք յաւուր յայնմիկ եւ ցնծասջի՛ք, զի ահա՝ վարձք ձեր բազում են յերկինս. ըստ դմի՛ն աւրինակի առնէին մարգարէիցն հարք իւրեանց:
24․ Բայց վա՛յ ձեզ մեծատանցդ. զի ընկալայք զմխիթարութիւն ձեր:
25․ Վա՛յ ձեզ որ յագեալդ էք այժմ, զի քաղցիցէք. վա՛յ ձեզ որ ծիծաղիքդ այժմ, զի սգայցէք եւ լայցէք:
26․ Վա՛յ ձեզ՝ յորժամ բարի՛ ասիցեն զձէնջ ամենայն մարդիկ, զի ա՛յդպէս առնէին սուտ մարգարէիցն հարք նոցա:
27․ Այլ ձեզ ասեմ որ լսէքդ. սիրեցէ՛ք զթշնամիս ձեր, բարի՛ արարէք ատելեաց ձերոց:
28․ Աւրհնեցէ՛ք զանիծիչս ձեր. աղա՛ւթս արարէք ի վերայ նեղչաց ձերոց:
29․ Որ հարկանէ զծնաւտ քո, մատո՛ նմա եւ զմեւսն. եւ որ հանէ ի քէն զբաճկոն քո, մի՛ արգելուր ի նմանէ եւ զշապիկս:
30․ Ամենայնի՝ որ խնդրէ ի քէն՝ տո՛ւր, եւ զոր ինչ հանէ ոք ի քէն՝ մի՛ պահանջեր:
31․ Եւ որպէս կամիք թէ արասցեն ձեզ մարդիկ, ա՛յնպէս արասջիք եւ դուք նոցա:
32․ Եւ եթէ սիրէք դուք զսիրելիս ձեր, զի՞նչ շնորհ է ձեր. զի եւ մեղաւորք սիրեն զսիրելիս իւրեանց:
33․ Եւ եթէ բարի՛ առնէք բարերարաց ձերոց, ո՞ր շնորհ է ձեր. զի եւ մեղաւո՛րք զնոյն գործեն:
34․ Եւ եթէ տայք փո՛խ այնոցիկ՝ յորոց ա՛կն ունիք առնուլ, ո՞ր շնորհ է ձեր. քանզի եւ մեղաւո՛րք մեղաւորաց փոխ տան, զի առցեն անդէն զկշիռն:
35․ Բայց սիրեցէ՛ք զթշնամիս ձեր, եւ բարի՛ արարէք ատելեաց ձերոց, եւ տո՛ւք փոխ՝ ուստի ո՛չ ակն ունիցիք առնուլ. եւ եղիցին վարձք ձեր բազում, եւ եղիջի՛ք որդիք բարձրելոյ. զի նա՝ քաղցր է ի վերայ չարաց եւ ապաշնորհաց:
36․ Եւ եղերո՛ւք գթա՛ծք՝ որպէս եւ հայրն ձեր գթա՛ծ է:
37․ Մի՛ դատիք՝ եւ ո՛չ դատիցիք. մի՛ պատժէք՝ եւ ո՛չ պատժիցիք, արձակիցէ՛ք եւ արձակիցի՛ք:
38․ Տո՛ւք՝ եւ տացի՛ չափ բարւոք թաթաղուն շարժուն զեղուն՝ տացե՛ն ի գոգս ձեր. նովին չափով որով չափէք՝ չափեսցի՛ ձեզ:
39․ Ասա՛ց եւ առակ մի առ նոսա. Միթէ կարիցէ՞ կոյր կուրի՛ առաջնորդել, ոչ ապաքէն երկոքին ի խորխորատ անկանիցին.
40․ Ո՛չ է աշակերտ լա՛ւ քան զվարդապետ իւր. ամենայն կատարեալն՝ եղիցի իբրեւ զվարդապե՛տ իւր:
41․ Զի՞ տեսանես զշիւղ յական եղբաւր քոյ, եւ ի քում ական զգերանդ՝ ո՛չ նշմարես:
42․ Կամ զիա՞րդ կարես ասել ցեղբայր քո. Ե՛ղբայր՝ թող հանի՛ց զշիւղդ յականէ քումմէ, եւ դու ի քո՛ւմ ական զգերանդ ո՛չ տեսանես: Կե՛ղծաւոր՝ հա՛ն նախ զգերանդ յականէ քումմէ, եւ ապա՛ հայեսջիր հանել զշիւղ յականէ՛ եղբաւր քոյ:
43․ Զի ո՛չ է ծառ բարի՛, որ առնէ պտուղ չար եւ ո՛չ դարձեալ ծառ չար՝ որ առնէ պտուղ բարի.
44․ զի իւրաքանչիւր ծառ ի պտղոյ իւրմէ ճանաչի: Զի ո՛չ եթէ ի փշոց քաղեն թուզ, եւ ո՛չ ի մորենւոյ կթեն խաղող:
45․ Մարդ բարի՝ ի բարի՛ գանձուց սրտի իւրոյ բղխէ՛ զբարի, եւ մարդ չար՝ ի չարէ՛ն բղխէ զչար. քանզի ի յաւելուածո՛յ սրտին խաւսի բերան նորա:
46․ Զի՞ կոչէք զիս՝ Տէր՝ Տէր, եւ զոր ասեմն ո՛չ առնէք:
47․ Ամենայն որ գայ առ իս, եւ լսէ զբանս իմ՝ եւ առնէ զնոսա, ցուցի՛ց ձեզ ո՛ւմ նման է:
48․ Նմա՛ն է առն, որ շինիցէ տուն, որ փորեա՛ց եւ խորեա՛ց, եւ ե՛դ հիմն ի վերայ վիմի. ի յառնել հեղեղաց՝ բախեաց գետ զտունն, եւ ո՛չ կարաց շարժել զնա. զի հաստատեա՛լ էր հիմնն ի վերայ վիմի:
49․ Իսկ որ լսէ զբանս իմ՝ եւ ո՛չ առնէ, նմա՛ն է առն որ շինիցէ տուն ի վերայ հողոյ առա՛նց հիման. զոր բախեաց գետ, եւ վաղվաղակի՛ անկաւ. եւ եղեւ կործանումն տանն այնորիկ մե՛ծ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: