Գիրք` 3. Ըստ Ղուկասու

Գլուխ 18

   
1․ Ասաց եւ առա՛կ մի նոցա, առ այն՝ թէ պա՛րտ է յամենայն ժամ կա՛լ նոցա յաղաւթս՝ եւ մի՛ ձանձրանալ:

2․ Ասէ. Դատաւո՛ր մի էր ի քաղաքի ուրեմն, յԱստուծոյ ո՛չ երկնչէր՝ եւ ի մարդկանէ ո՛չ ամաչէր:

3․ Եւ այրի՛ մի էր ի նմին քաղաքի, գա՛յր առ նա եւ ասէր. Դա՛տ արա ինձ յոսոխէ իմմէ:

4․ Եւ ո՛չ կամէր ի բազում ժամանակս: Յետ այնորիկ ասէ՛ ի մտի իւրում, թէ եւ յԱստուծոյ ո՛չ երկնչիմ, եւ ի մարդկանէ ո՛չ ամաչեմ,

5․ գոնէ՝ վասն աշխա՛տ առնելոյ զիս այրւոյն՝ արարի՛ց նմա դատ, զի մի՛ ի սպառ եկեալ թախանձիցէ՛ զիս:

6․ Եւ ասէ Տէր. Լուարո՞ւք զինչ դատաւո՛րն անիրաւութեան ասէր:

7․ Իսկ Աստուած՝ ո՞չ առնիցէ վրէժխնդրութիւն ծառայից իւրոց, որ աղաղակե՛ն առ նա ի տուէ՛ եւ ի գիշերի, եւ երկայնամիտ միա՛յն լինիցի առ նոսա:

8․ Այո՝ ասե՛մ զի արասցէ վրէժխնդրութիւն նոցա վաղվաղակի: Իսկ որդի մարդոյ եկեալ, գտանիցէ՛ արդեւք հաւա՛տս յերկրի:

9․ Ասա՛ց եւ առ ոմա՛նս պանծացեալս յանձինս թէ արդարք իցեն՝ եւ խոտիցեն զբազումս, զառա՛կս զայս:

10․ Ա՛րք երկո՛ւ ելին ի տաճարն կալ յաղաւթս, մին փարիսեցի՝ եւ մեւսն մաքսաւո՛ր:

11․ Փարիսեցին կա՛յր մեկուսի, եւ զա՛յս առանձին աղաւթս մատուցանէր. Աստուա՛ծ իմ՝ գոհանա՛մ զքէն. զի ո՛չ եմ իբրեւ զայլս ի մարդկանէ, զյափշտակա՛ւղս՝ եւ զանիրա՛ւս՝ եւ զշո՛ւնս, կամ իբրեւ զայս մաքսաւոր:

12․ Այլ պահեմ երկի՛ցս ի շաբաթու, եւ տամ տասանո՛րդս յամենայն ստացուածոց իմոց:

13․ Եւ մաքսաւորն կայր մեկուսի, եւ ո՛չ կամէր՝ եւ ո՛չ զաչս ընդ երկինս ամբառնալ. այլ կոծէր զկո՛ւրծս իւր՝ եւ ասէր. Աստուա՛ծ՝ քաւեա՛ զիս զմեղաւորս:

14․ Ասե՛մ էջ սա արդարացեա՛լ ի տո՛ւն իւր քան զնա: Զի ամենայն որ բարձրացուցանէ զանձն իւր, խոնարհեսցի՛. եւ որ խոնարհեցուցանէ՛ զանձն, բարձրասցի՛:

15․ Մատուցանէին առ նա եւ մանկտի՝ զի մերձենայցէ՛ ի նոսա. իբրեւ տեսին աշակերտքն՝ սաստէին նոցա:

16․ Իսկ Յիսուս կոչեցեա՛լ զնոսա առ ինքն՝ ասէ. Թո՛յլ տուք մանկտւոյդ գա՛լ առ իս, եւ մի՛ արգելուք զդոսա. զի այդպիսեա՛ցդ է արքայութիւն Աստուծոյ:

17․ Ամէն ասե՛մ որ ո՛չ ընդունիցի զարքայութիւն Աստուծոյ իբրեւ զմանուկ, ո՛չ մտցէ ի նա:

18․ Եւ եհա՛րց զնա ո՛մն իշխան՝ եւ ասէ. Վարդապե՛տ բարի՝ զի՞նչ գործեցից, զի զկեանսն յաւիտենականս ժառանգեցից:

19․ Ասէ ցնա Յիսուս. Զի՞ ասես զիս բարի. չի՛ք ոք բարի, բայց մի Աստուա՛ծ:

20․ Զպատուիրանս գիտես. մի՛ շնար, մի՛ սպանաներ, մի՛ գողանար, մի՛ սուտ վկայեր, պատուեա՛ զհայր քո եւ զմայր:

21․ Եւ նա՝ ասէ. Զա՛յդ ամենայն պահեցի՛ ի մանկութենէ իմմէ:

22․ Իբրեւ լուա՛ւ զայն Յիսուս, ասէ ցնա. Մեւս եւս պակա՛ս է ի քեզ. զամենայն ինչ զոր ունիս վաճառեա՛ եւ տո՛ւր աղքատաց, եւ ունիցիս գա՛նձ յերկինս. եւ ե՛կ զկնի իմ:

23․ Նա՝ իբրեւ լուաւ զայս, տրտմեցա՛ւ. քանզի էր մեծատո՛ւն յոյժ:

24․ Իբրեւ ետես զնա Յիսուս տրտմեալ, ասէ. Որպէս դժուարաւ որ ինչս ունիցին՝ մտանիցեն յարքայութիւն Աստուծոյ:

25․ Դիւրագո՛յն իցէ մալխոյ ընդ ծա՛կ ասղան անցանել, քան մեծատան յարքայութիւն Աստուծոյ մտանել:

26․ Եւ որ լուանն՝ ասէին. Եւ ո՞ կարիցէ ապրել:

27․ Եւ նա ասէ. Անհնարի՛նք առ ի մարդկանէ, հնարաւո՛րք են յԱստուծոյ:

28․ Եւ ասէ Պե՛տրոս. Ահաւասիկ մեք թողաք զամենայն ինչ զմեր, եւ եկա՛ք զկնի քո:

29․ Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Ամէն ասե՛մ եթէ ո՛չոք է՝ որ եթող զտունս, կամ զծնաւղս, կամ զեղբարս, կամ զկին, կամ զորդիս՝ վասն արքայութեան Աստուծոյ,

30․ եթէ ոչ առնուցո՛ւ բազմապատիկ ի ժամանակի յայսմիկ. եւ յաշխարհին որ գալոցն է՝ զկեանսն յաւիտենականս ժառանգեսցէ:

31․ Եւ առեալ զերկոտասանսն առանձինն՝ ասէ՛ ցնոսա. Ահաւասիկ ելանեմք յԵրուսաղէմ. եւ կատարեսցին ամենայն գրեա՛լքն մարգարէիւք վասն որդւոյ մարդոյ:

32․ Զի մատնեսցի հեթանոսա՛ց, եւ կատակեսցի՛.

33․ եւ հարկանիցե՛ն, եւ սպանանիցե՛ն զնա. եւ յերիր աւուր յարիցէ՛:

34․ Եւ նոքա՝ ո՛չինչ իմացան յայնցանէ, այլ էր բանն ծածկեա՛լ ի նոցանէ, եւ ո՛չ գիտէին զասացեալն:

35․ Եւ եղեւ ի մաւտելն նորա յԵրիքով, կո՛յր ոմն նստէր առ ճանապարհաւն մուրացիկ:

36․ Իբրեւ լուաւ զանցանել ժողովրդեանն, հարցանէր՝ թէ զի՞նչ իցէ այն:

37․ Եւ պատմեցին նմա՝ թէ Յիսուս Նազովրեցի անցանէ:

38․ Աղաղակեա՛ց եւ ասէ. Յիսուս որդի՛ Դաւթի՝ ողորմեա՛ց ինձ:

39․ Եւ որ առաջին երթային՝ սաստէին նմա զի լռեսցէ՛. եւ նա ե՛ւս առաւել աղաղակէր. Որդի՛ Դաւթի՝ ողորմեա՛ց ինձ:

40․ Զտեղի՛ առ Յիսուս, եւ հրամայեաց ածե՛լ զնա առ իւր: Եւ իբրեւ մե՛րձ եղեւ առ նա, եհա՛րց զնա եւ ասէ.

41․ Զի՞նչ կամիս դու՝ զի արարից քեզ: Եւ նա ասէ. Տէր զի բացցի՛ն աչք իմ՝ եւ տեսի՛ց:

42․ Եւ Յիսուս՝ ասէ ցնա. Հայեա՛ց հաւատք քո կեցուցի՛ն զքեզ:

43․ Եւ առժամայն ետես, եւ երթայր զհե՛տ նորա՝ եւ փառաւո՛ր առնէր զԱստուած: Եւ ամենայն ժողովրդեանն տեսեալ, տայր աւրհնութի՛ւն Աստուծոյ: