1. Մերձեցա՛ւ տաւն բաղարջակերացն՝ որ կոչէր պա՛սքա:
2. Եւ խնդրէին քահանայապետքն եւ դպիրք՝ թէ ո՛րպէս սպանանիցեն զնա. բայց երկնչէին ի ժողովրդենէ անտի:
3. Ապա եմո՛ւտ սատանայ՝ ի Յուդա ի կոչեցեալն Իսկարիովտացի, որ է՛ր ի թուոյ երկոտասանիցն:
4. Չոգա՛ւ եդ բա՛նս ընդ քահանայապետսն՝ եւ ընդ դպիրս, եւ ընդ իշխանս ժողովրդեանն, զի մատնեսցէ՛ զնա նոցա:
5. Եւ խնդացի՛ն, եւ խոստացան տա՛լ նմա արծաթ.
6. եւ յա՛նձն առ՝ եւ խնդրէր պարա՛պ մատնել զնա նոցա՝ մեկուսի՛ յամբոխէն:
7. Ե՛կն աւր բաղարջակերացն, յորում աւրէ՛ն էր զենուլ զպասեքն:
8. Եւ առաքեա՛ց զՊե՛տրոս, եւ զՅովհա՛ննէս՝ եւ ասէ. Երթայք պատրաստեցէ՛ք մեզ զպասեքն զի կերիցո՛ւք:
9. Եւ նոքա ասեն. Ո՞ւր կամիս զի պատրաստեսցուք
10. Եւ ասէ ցնոսա. Ահա՝ իբրեւ մտանիցէք ի քաղաքն, պատահեսցէ՛ ձեզ ա՛յր մի բարձեալ սափո՛ր ջրոյ, երթիջի՛ք զհետ նորա ի տո՛ւնն յոր մտանիցէ.
11. եւ ասասջի՛ք ցտանուտէ՛ր տանն. Վարդապե՛տ ասէ քեզ. Ո՞ւր են վանքն իմ, յորում զպասե՛քն ուտիցեմ աշակերտաւքս հանդերձ:
12. Եւ նա ցուցցէ՛ ձեզ վերնատուն մի մեծ զարդարեալ, եւ ա՛նդ պատրաստեսջի՛ք:
13. Եւ գնացեալ գտի՛ն որպէս եւ ասացն նոցա եւ պատրաստեցի՛ն զպասեքն:
14. Եւ իբրեւ ժա՛մ եղեւ՝ բազմեցա՛ւ, եւ երկոտասան առաքեալքն ընդ նմա:
15. Եւ ասէ ցնոսա. Ցանկալո՛վ ցանկացայ զայս պասեք ուտել ընդ ձեզ՝ մինչչե՛ւ չարչարեալ իցեմ:
16. Բայց ասե՛մ ձեզ, թէ ո՛չ եւս կերա՛յց ի սմանէ, մինչեւ լցցի՛ յարքայութեան Աստուծոյ:
17. Եւ ընկալեալ բաժակ՝ գոհացա՛ւ եւ ասէ. Առէ՛ք զայդ՝ եւ բաժանեցէ՛ք ի ձեզ:
18. Ասե՛մ ձեզ, թէ յայսմ հետէ՝ ո՛չ արբից ի բերոյ որթոյ, մինչեւ եկեսցէ արքայութիւն Աստուծոյ:
19. Եւ առեալ հաց, գոհացա՛ւ, եբե՛կ եւ ետ նոցա՝ եւ ասէ. Ա՛յս է մարմին իմ, որ վասն բազմաց տուեալ. զա՛յս արասջի՛ք առ իմոյ յիշատակի:
20. Նոյնպէս եւ զբաժակն յետ ընթրեա՛ցն առ՝ եւ ասէ. Ա՛յս բաժակ է նո՛ր ուխտ՝ իմով արեամբ վասն ձեր հեղելոյ:
21. Բայց ա՛ւասիկ՝ ձեռն մատնչի իմոյ ընդ իս ի սեղանս:
22. Եւ որդի մարդոյ ըստ սահմանելոյն երթա՛յ, բայց՝ վա՛յ մարդոյն այնմիկ յոյր ձե՛ռն մատնիցի:
23. Եւ նոքա՝ սկսան խնդրել ընդ միմեանս, թէ ո՞վ է ի նոցանէ՝ որ զայն գործելոց իցէ:
24. Եղեւ՝ եւ հակառակութիւն ի մէջ նոցա, թէ ո՞վ ի նոցանէ համարիցի մեծ:
25. Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Թագաւորք ազգաց տիրե՛ն նոցա, եւ որ իշխենն նոցա՝ բարերա՛րք կոչին.
26. այլ դուք՝ ո՛չ այնպէս. այլ որ մեծն է ի ձեզ՝ եղիցի իբրեւ զկրտսե՛րն, եւ առաջնորդն իբրեւ զսպասաւո՛րն:
27. Ո՞վ է մեծ, բազմեա՞լն՝ եթէ սպասաւորն. ո՞չ ապաքէն՝ բազմեա՛լն. բայց ես եմ ի միջի ձերում իբրեւ զսպասաւո՛ր:
28. Եւ դուք էք՝ որ ցանգ կայի՛ք ընդ իս ի փորձութիւնս իմ.
29. եւ ես ուխտե՛մ ձեզ՝ որպէս եւ հա՛յր իմ ուխտեաց ինձ զարքայութիւն.
30. զի ուտիցէք եւ ըմպիցէք ի սեղան իմ յարքայութեանն իմում. եւ նստիցի՛ք յերկոտասան աթոռ՝ դատե՛լ զերկոտասան ազգ Իսրայէլի:
31. Եւ ասէ Տէր. Սիմովն Սիմո՛վն, ահա՝ սատանայ խնդրեաց զքեզ խարբալե՛լ իբրեւ զցորեան.
32. այլ ես աղաչեցի վասն քո՝ զի մի՛ պակասեսցեն հաւատք քո: Եւ դու երբեմն դարձցիս՝ եւ հաստատեսցես զեղբարս քո:
33. Եւ նա՝ ասէ ցնա. Տէր՝ ընդ քե՛զ պատրա՛ստ եմ եւ ի բանտ եւ ի մահ երթալ:
34. Եւ նա՝ ասէ ցնա. Ասե՛մ քեզ Պե՛տրէ՝ չիցէ՛ այսաւր հաւու խաւսեալ, մինչեւ երիցս ուրասցիս զիս չգիտել:
35. Եւ ասէ ցնոսա. Յորժամ առաքեցի զձեզ առա՛նց քսակի եւ մախաղի եւ կաւշկաց, միթէ՝ կարաւտացա՞յք իմիք:
36. Եւ նոքա ասեն. Եւ ո՛չ իմիք: Ապա՝ ասէ. Այլ այժմ որ ունի քսակ՝ բարձցէ՛, նոյնպէս եւ մախա՛ղ. եւ որ ոչն ունիցի, վաճառեսցէ զձորձս իւր՝ եւ գնեսցէ իւր սուսե՛ր:
37. Բայց ասե՛մ զի այս եւս որ գրեալ է՝ պա՛րտ է՝ զի կատարեսցի՛ յիս, թէ ընդ անաւրէնս համարեցաւ. զի որ վասն իմ ինչ է՝ վճարեա՛լ է:
38. Եւ նոքա ասեն. Տէր՝ ահաւասիկ են աստ երկո՛ւ սուրք: Եւ նա ասէ ցնոսա. Բաւակա՛ն են:
39. Եւ ելեալ գնա՛ց ըստ սովորութեանն ի լեառն Ձիթենեաց. գնացին զհետ նորա եւ աշակերտքն:
40. Իբրեւ եհա՛ս ի տեղին՝ ասէ ցնոսա. Յաղա՛ւթս կացէք չմտանե՛լ ի փորձութիւն:
41. Եւ ինքն մեկնեցաւ ի նոցանէ իբրեւ քարընկէց մի, ե՛դ ծունր՝ կայր յաղա՛ւթս,
42. եւ ասէր. Հա՛յր՝ եթէ կամիս՝ անցո՛ զբաժակս զայս յինէն. բայց ո՛չ իմ կամք՝ այլ քո՛յդ լիցին:
43. Եւ երեւեցաւ նմա հրեշտակ յերկնից՝ եւ զաւրացուցանէ՛ր զնա. եւ էր ի տագնապի՛, եւ մտադիւրութեամբ եւս կայր յաղաւթս:
44. եւ հոսէին ի նմանէ քրտունք իբրեւ զկայլակս արեան՝ ոլոռն ոլո՛ռն հեղեալ ի յերկիր:
45. Եւ յարուցեալ յաղաւթիցն, եկն առ աշակերտսն՝ եգիտ զնոսա ի քո՛ւն ի տրտմութենէն.
46. եւ ասէ ցնոսա. Զի՞ ննջէք, արի՛ք կացէ՛ք յաղաւթս՝ զի մի՛ մտանիցէք ի փորձութիւն:
47. Եւ մինչդեռ խաւսէր, ահաւասիկ ամբո՛խ. եւ որ կոչէրն Յուդա՝ մի յերկոտասանիցն առաջնորդէ՛ր նոցա: Իբրեւ մերձեցաւ առ Յիսուս՝ համբուրեա՛ց զնա. քանզի զա՛յն նշան տուեալ էր նոցա. թէ ընդ որում ես համբուրեցից՝ նա՛ է, զնա՛ ունիցիք:
48. Ասէ ցնա Յիսուս. Յո՛ւդա՝ համբուրելո՞վ մատնես զորդի Աստուծոյ:
49. Իբրեւ տեսին որ զնովաւն էին՝ որ ինչ եղեւն, ասեն ցնա. Տէր՝ հարցո՛ւք զնոսա սրով:
50. Եւ եհար մի ոմն ի նոցանէ զքահանայապետին ծառայ, եւ ի բա՛ց եհան զաջոյ ունկն նորա:
51. Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ. Թո՛յլ տուր մինչեւ ցայդ վայր. եւ մատուցեալ յունկն՝ բժշկեա՛ց զնա:
52. Եւ ասէ ցեկեալսն ի վերայ նորա ցքահանայապետսն, եւ ցիշխանս տաճարին եւ ցծերսն. Իբրեւ ի վերայ աւազակի՞ ելէք սուսերաւք եւ բրաւք:
53. Հանապազ ընդ ձե՛զ էի ի տաճարին, եւ ո՛չ ձգեցէք ձեռս այլ ա՛յս է ձեր ժամ, եւ իշխանութիւն խաւարի:
54. Եւ կալեալ զնա՝ ածին եւ մուծի՛ն ի տուն քահանայապետին: Եւ Պե՛տրոս երթա՛յր զկնի նորա հեռագոյն:
55. Իբրեւ լուցին կրա՛կ ի մէջ գաւթին՝ եւ նստա՛ն շուրջ, նստաւ եւ Պե՛տրոս ի մէջ նոցա:
56. Ետես զնա աղախի՛ն ոմն՝ զի նստէ՛ր առ լոյսն. հայեցա՛ւ ընդ նա՝ եւ ասէ. Եւ սա՛ ընդ նոսա էր որ ընդ նմայն էին:
57. Իսկ Պե՛տրոս ուրացա՛ւ եւ ասէ. Ո՛չ գիտեմ զնա կի՛ն դու:
58. Եւ յետ սակաւ միոյ՝ ա՛յլ ոմն ետես զնա՝ եւ ասէ. Եւ դո՛ւ ի նոցանէ ես: Եւ Պետրոս ասէ. Ա՛յր դու՝ չե՛մ ի նոցանէ:
59. Եւ իբրեւ ժամ մի ա՛նց ի վերայ, ա՛յլ ոմն վիճէր եւ ասէր. Ստո՛յգ եւ սա ընդ նմա էր, քանզի եւ գալիլեացի՛ է:
60. Ասէ Պետրոս. Ա՛յր դու՝ չգիտե՛մ զի՛նչ խաւսիսդ: Եւ առժամայն մինչդեռ նա զայն ասէր, խաւսեցա՛ւ հա՛ւ:
61. Դարձա՛ւ Տէր՝ եւ հայեցա՛ւ ի Պետրոս: Եւ յիշեա՛ց Պե՛տրոս զբանն Տեառն՝ զոր ասաց ցնա. Մինչչե՛ւ հաւու խաւսեալ իցէ, երիցս ուրասցիս՝ չգիտել զիս:
62. Եւ ելեալ արտաքս՝ ելա՛ց դառնապէս:
63. Եւ արքն, որ պահէին զնա. ա՛յպն առնէին զնովաւ, եւ հարկանէի՛ն:
64. Ծածկէին զերեսս նորա՝ եւ տանջէի՛ն. եւ հարցանէին ցնա՝ եւ ասէին. Մարգարեա՛ց՝ ո՞վ է որ եհարն զքեզ:
65. Եւ ա՛յլ բազում ինչ հայհոյութեամբ, խաւսէին ի նա:
66. Եւ իբրեւ այգ եղեւ, ժողովեցաւ ծերակոյտ ժողովրդեանն՝ քահանայապետքն եւ դպիրք, եւ հանին ածին զնա յատեանն իւրեանց՝ եւ ասեն, եթէ դու ես Քրիստոսն, ասա՛ մեզ:
67. Ասէ ցնոսա. Թէ ասացից ձեզ, սակայն ո՛չ հաւատայք.
68. եւ եթէ հարցից ինչ զձեզ՝ չտա՛յք ինձ պատասխանի՝ կամ արձակիցէք:
69. Բայց յայսմ հետէ նստցի՛ որդի մարդոյ ընդ աջմէ զաւրութեանն Աստուծոյ:
70. Եւ ասեն ամենեքեան. Ուրեմն դո՛ւ ես որդին Աստուծոյ: Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Դո՛ւք ասէք թէ ես եմ:
71. Եւ նոքա ասեն. Զի՞նչ եւս պիտոյ է մեզ վկայութիւն, զի մեզէ՛ն իսկ լուաք ի բերանոյ դորա:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: