1․ Եւ եղեւ ի միո՛ւմ աւուրցն յայնցանէ, մինչդեռ ուսուցանէ՛ր զժողովուրդն ի տաճարի անդ՝ եւ աւետարանէր, հասի՛ն ի վերայ քահանայապետքն եւ դպիրք ծերո՛վքն հանդերձ,
2․ եւ ասեն ցնա. Ասա՛ մեզ՝ որո՞վ իշխանութեամբ գործես դու զայդ, կամ ո՞վ է որ ետ քեզ զա՛յդ իշխանութիւն:
3․ Պատասխանի ետ՝ եւ ասէ ցնոսա. Հարցից եւ ես ցձեզ բա՛ն մի, եւ ասացէ՛ք ինձ:
4․ Մկրտութիւնն Յովհաննու՝ յերկնի՞ց էր՝ եթէ ի մարդկանէ:
5․ Եւ նոքա խորհեցա՛ն ի միտս իւրեանց՝ եւ ասեն.
6․ եթէ ասեմք յերկնից, ասէ՝ իսկ ընդէ՞ր ոչ հաւատացէք նմա. եւ եթէ ասեմք ի մարդկանէ, ամենայն ժողովուրդն քարկո՛ծ առնեն զմեզ. զի հաստատեա՛լ է ի միտս զՅովհաննէ թէ մարգարէ՛ է:
7․ Եւ պատասխանի ետուն՝ չգիտե՛լ թէ ուստի իցէ:
8․ Եւ Յիսուս ասէ ցնոսա. Եւ ո՛չ ե՛ս ասեմ ձեզ, որո՛վ իշխանութեամբ առնեմ զայս:
9․ Սկսաւ ասել առ ժողովուրդն՝ զառա՛կս զայս. Ա՛յր ոմն տնկեաց այգի, եւ ե՛տ զնա մշակաց. եւ ինքն գնաց ճանապա՛րհ ժամանա՛կս բազումս:
10․ Եւ ի ժամու՝ առաքեա՛ց առ մշակսն ծառայ, զի ի պտղո՛յ այգւոյն տացեն նմա: Եւ մշակքն գա՛ն հարին զնա՝ եւ արձակեցին ունա՛յն:
11․ Եւ յաւե՛լ մեւս եւս ծառայ յղել. նոքա՝ եւ զնա՛ եւս գա՛ն հարին, անարգեցին, եւ առաքեցին ունա՛յն:
12․ Եւ յաւել՝ զերրո՛րդն առաքել. նոքա՝ եւ զնա՛ վիրաւորեցին, եւ հանին արտաքս:
13․ Ասէ տէր այգւոյն. Զի՞նչ արարից, առաքեցից զորդի իմ սիրելի, թերեւս ի սմանէ պատկառեսցե՛ն:
14․ Իբրեւ տեսին զնա մշակքն, խորհեցա՛ն ընդ միմեանս՝ եւ ասեն. Սա՛ է ժառանգն. սպանցո՛ւք զսա, զի մե՛ր լինիցի ժառանգութիւնն:
15․ Եւ հանի՛ն զնա արտաքս քան զայգին՝ եւ սպանին: Արդ՝ զի՞նչ արասցէ ընդ նոսա տէ՛ր այգւոյն.
16․ ո՛չ ապաքէն գայցէ եւ կորուսանիցէ զմշակսն զայնոսիկ, եւ տայցէ զայգին՝ այլո՛ց: Իբրեւ լուան՝ ասեն. Քա՛ւ՝ մի՛ լիցի:
17․ Եւ նա հայեցեալ ընդ նոսա՝ ասէ. Իսկ զի՞նչ իցէ ա՛յն որ գրեա՛լն է՝ եթէ վէմն զոր անարգեցին շինաւղքն, նա եղեւ գլո՛ւխ անկեան:
18․ Ամենայն՝ որ ընդհարցի ընդ վէ՛մս ընդ այս, խորտակեսցի, եւ յորո՛յ վերայ անկցի՝ հոսեսցէ՛ զնա:
19․ Եւ խնդրէին դպիրքն եւ քահանայապետք արկանե՛լ ի նա ձեռս ի նմին ժամու, եւ երկեան ի ժողովրդենէն. զի գիտէին՝ թէ առ նոսա՛ ասաց զառակն զայն:
20․ Եւ ապա սպասեցին, եւ առաքեցին դաւաճա՛նս կեղծաւորեալս՝ զանձինս առ արդա՛րս ունել. զի ըմբռնեսցե՛ն զնա բանիւք, առ ի մատնե՛լ զնա պետութեան եւ իշխանութեան դատաւորին:
21․ Հարցի՛ն ցնա՝ եւ ասեն. Վա՛րդապետ՝ գիտեմք եթէ ուղի՛ղ խաւսիս եւ ուսուցանես, եւ ո՛չ առնուս ակն. այլ ճշմարտութեամբ զճանապարհն Աստուծոյ ուսուցանես.
22․ արժա՞ն է մեզ՝ կայսեր հա՛րկս տալ՝ թէ ո՛չ:
23․ Եւ նայեցեալ ընդ խորամանկութիւն նոցա՝ ասէ ցնոսա.
24․ Ցուցէ՛ք ինձ զդահեկանն: Եւ նոքա՝ ցուցի՛ն: Եւ ասէ. Զո՞յր պատկեր կամ զգի՛ր ունի: Պատասխանի ետուն՝ եւ ասեն. Զկայսե՛ր:
25․ Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Արդ՝ երթա՛յք տո՛ւք զկայսերն՝ կայսե՛ր, եւ զԱստուծոյն՝ Աստուծոյ:
26․ Եւ ո՛չ կարացին զնա ըմբռնել բանիւք առաջի ժողովրդեանն. եւ զարմացեալ ընդ պատասխանին նորա՝ լռեցի՛ն: էևե
27․ Մատուցեալ ոմանք ի սադուկեցւոցն, որք հակառակէին չլինե՛լ յարութեան, հարցին ցնա՝
28․ եւ ասեն. Վարդապե՛տ՝ Մովսէս գրեաց մեզ. եթէ ուրուք եղբայր մեռանիցի՝ որոյ իցէ կին, եւ նա անորդի՛ իցէ, զի առնուցո՛ւ եղբայր նորա զկինն, եւ յարուսցէ զաւա՛կ եղբաւր իւրում:
29 ․Արդ՝ եւթն եղբարք էին. եւ առաջնոյն առեալ կին, մեռաւ անորդի՛:
30․ Ա՛ռ զնա եւ երկրորդն, մեռաւ եւ նա՛ անորդի:
31․ Ա՛ռ զնա եւ երրո՛րդն: Նոյնպէս եւ իւթանեքին, եւ ո՛չ թողին որդիս:
32․ Մեռաւ եւ կինն:
33․ Արդ՝ ի յարութեանն ո՞ւմ ի նոցանէ լինիցի կին. զի իւթանեքին կալան զնա կին:
34․ Պատասխանի ետ նոցա Յիսուս՝ եւ ասէ. Որդիք աշխարհիս այսորիկ կանա՛յս առնեն՝ եւ արանց լինին:
35․ Իսկ որ արժանի լինիցին ա՛յնմ աշխարհի հասանել, եւ յարութեանն որ ի մեռելոց՝ ո՛չ կանայս առնեն, եւ ո՛չ արա՛նց լինին:
36․ Քանզի եւ ո՛չ մեռանել եւս կարեն, զի հաւասար հրեշտակա՛ց են՝ եւ որդիք Աստուծոյ. քանզի յարութեան որդիք են:
37․ Այլ զի յառնեն մեռեալք, եւ Մովսէս գուշակեաց ի մորենւոջն, որպէս ասէ զՏեառնէ Աստուծոյ Աբրահամու, եւ զԱստուծոյ Սահակայ, եւ զԱստուծոյ Յակովբայ:
38․ Եւ Աստուած չէ՛ մեռելոց՝ այլ կենդանեա՛ց. զի ամենեքի՛ն նմա կենդանի են:
39․ Պատասխանի՛ ետուն նմա ոմանք ի դպրացն՝ եւ ասեն. Վա՛րդապետ՝ բարւո՛ք ասացեր:
40․ Եւ ո՛չ եւս ոք իշխէր հարցանել զնա՝ եւ ո՛չինչ:
41. Ասէ եւ առ նոսա. Զիա՞րդ ասեն զՔրիստոսէ՝ թէ որդի է Դաւթի.
42․ եւ ինքն Դաւիթ ասէ ի գիրս սաղմոսաց. Ասաց Տէր ցՏէր իմ, նի՛ստ ընդ աջմէ իմմէ,
43․ մինչեւ եդից զթշնամիս քո պատուանդա՛ն ոտից քոց:
44․ Իսկ արդ՝ եթէ Դաւիթ զնա Տէր կոչէ, զիա՞րդ որդի նորա իցէ:
45․ Եւ լո՛ւի լո՛ւ ամենայն ժողովրդեանն, ասէ ցաշակերտսն:
46․ Զգո՛յշ լերուք ի դպրացն, որ կամին պատմուճանաւք շրջել, եւ սիրեն ողջո՛յնս ի հրապարակս, եւ զնախաթո՛ռս ի ժողովուրդս, եւ զբարձերէ՛ցս յընթրիս,
47․ Որ ուտե՛ն զտունս այրեաց, եւ պատճառանա՛ւք յերկարեն զաղաւթս. նոքա՛ ընկալցին աւելի՛ դատաստանս:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: