Գիրք` 3. Ըստ Ղուկասու

Գլուխ 14

 

1․ Եւ եղեւ ի մտանելն նորա ի տո՛ւն ուրումն իշխանա՛ցն փարիսեցւոց ի շաբաթու՝ ուտել հա՛ց. եւ նոքա սպասէին նմա:

2․ Եւ ահա՝ ա՛յր ոմն էր անդ ջրգողեա՛լ առաջի նորա:

3․ Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցաւրինաւորսն եւ ցփարիսեցիսն. Եթէ արժա՞ն իցէ ի շաբաթու բժշկել:

4․ Եւ նոքա լո՛ւռ եղեն: Եւ բո՛ւռն հարեալ զնմանէ՝ բժշկեա՛ց զնա, եւ արձակեաց:

5․ Եւ ասէ ցնոսա. Ո՞յր ուրուք ի ձէնջ է՛շ կամ ե՛զն անկանիցի ի ջրհոր, եւ ո՛չ վաղվաղակի հանիցէ զնա յաւուր շաբաթու:

6․ Եւ ո՛չ կարացին տա՛լ նմա պատասխանի առ այն:

7․ Ասա՛ց եւ առ կոչնակա՛նսն՝ առա՛կ մի, հայեցեալ թէ զիա՞րդ բարձընտի՛ր լինէին, ասէ ցնոսա:

8․ Յորժամ կոչիցէ ոք զքեզ ի հարսանիս՝ կամ ի կոչունս, մի՛ բազմիցիս յառաջին բարձին. գուցէ պատուականագո՛յն եւս քան զքեզ իցէ կոչեցեալն ի նմանէ.

9․ եւ եկեալ՝ որ զքեզն եւ զնա՛ կոչեաց՝ ասիցէ ցքեզ՝ տո՛ւր սմա տեղի. եւ ապա սկսանիցիս ամաւթով զյետին տեղի՛ն ունել:

10․ Այլ յորժամ կոչիցիս, երթիջի՛ր՝ բազմիջի՛ր ի յետի՛ն տեղւոջ. զի յորժամ գայցէ որ կոչեացն զքեզ, ասիցէ՛ ցքեզ. Բա՛րեկամ ի վե՛ր մատիր. յայնժամ եղիցին քեզ փա՛ռք առաջի բարձակցա՛ցն քոց:

11․ Զի ամենայն որ բարձրացուցանէ զանձն, խոնարհեսցի՛. եւ որ խոնարհեցուցանէ զանձն, բարձրասցի՛:

12․ Ասէ՛ եւ ցկոչնատէրն. Յորժամ առնիցես ճա՛շ կամ ընթրիս, մի՛ կոչէր զբարեկամս քո, եւ մի՛ զեղբարս քո, եւ մի՛ զազգականս քո, եւ մի՛ զդրացիս քո, եւ մի՛ զմեծամեծս. զի մի՛ եւ նոքա փոխարէն կոչեսցեն զքեզ, եւ լինիցի քեզ հատուցումն:

13․ Այլ յորժամ առնիցես ընդունելութիւն, կոչեա՛ զաղքա՛տս, եւ զխե՛ղս, զկա՛ղս եւ զկո՛յրս:

14․ Եւ երանելի՛ լինիցիս. զի ո՛չ ունին փոխարէն հատուցանելոյ քեզ. եւ հատուսցի քեզ փոխարէն ի յարութեան արդարոց:

15․ Իբրեւ լուաւ զայս ոմն ի բազմականացն՝ ասէ ցնա. Երանի՛ որ կերիցէ ճա՛շ յարքայութեան Աստուծոյ:

16․ Եւ նա ասէ. Ա՛յր ոմն գործեաց ընթրիս, եւ հրաւիրեա՛ց զբազումս:

17․ Եւ առաքեաց զծառայ իւր ի ժամու ընթրեացն կոչե՛լ զհրաւիրեալսն՝ թէ եկա՛յք, զի ահաւասիկ պատրա՛ստ է ամենայն ինչ:

18․ Եւ սկսան մի ըստ միոջէ՝ ամենեքեա՛ն հրաժարել: Առաջինն ասէ. Ագարա՛կ գնեցի, եւ հա՛րկ է ելանել տեսանե՛լ զնա, աղաչեմ զքեզ՝ կալ զիս հրաժարեա՛լ:

19 Եւ մեւսն ասէ. Լուծս հի՛նգ եզանց գնեցի, եւ երթամ փորձե՛լ զնոսա, աղաչեմ զքեզ՝ կալ զիս հրաժարեա՛լ:

20․ Եւ մե՛ւսն ասէ. Կին ածի, եւ վասն այնորիկ ո՛չ կարեմ գալ:

21․ Եւ եկեալ ծառայն՝ պատմեաց զայն տեառն իւրում: Յայնժամ բարկացեալ տանուտէրն, ասէ՛ ցծառայն իւր. Ե՛լ վաղվաղակի ի հրապարակս եւ ի փողոցս քաղաքիդ, եւ զաղքա՛տս, եւ զխե՛ղս, եւ զկա՛ղս, եւ զկո՛յրս մո՛յծ այսր:

22․ Եւ ասէ ծառայն. Տէր՝ եղե՛ւ զոր հրամայեցերն, եւ կա՛յ եւս տեղի:

23․ Եւ ասէ Տէրն ցծառայն. Ե՛լ ի ճանապարհս եւ ի ցա՛նգս, եւ արա ա՛յսր մտանել, զի լցցի՛ տունս իմ:

24․ Ասե՛մ ձեզ, զի ո՛չոք յայնց կոչեցելոց ճաշակեսցէ յընթրեա՛ց իմոց:

25․ Եւ երթայի՛ն ընդ նմա ժողովուրդք բազումք. դարձաւ՝ եւ ասէ ցնոսա:

26․ Եթէ ոք՝ գա՛յ առ իս, եւ ո՛չ ատեայ զհայր իւր եւ զմայր, եւ զկի՛ն եւ զորդիս, եւ զեղբա՛րս եւ զքորս, նա՝ եւ զա՛նձն եւս իւր, ո՛չ կարէ իմ աշակե՛րտ լինել.

27․ Զի որ ո՛չ բառնայ զխա՛չ իւր՝ եւ գայ զկնի իմ, ո՛չ կարէ իմ աշակերտ լինել:

28․ Ո՞վ ոք ի ձէնջ կամիցի շինե՛լ աշտարակ, եւ ո՛չ նախ նստեալ համարիցի՛ զծախսն՝ եթէ ունիցի բաւակա՛ն ի կատարումն:

29․ Զի գուցէ իբրեւ արկանիցէ հիմն՝ եւ ո՛չ կարիցէ կատարել, ամենեքին որ տեսանիցեն՝ սկսանիցին ծա՛ղր առնել զնա՝

30․ եւ ասել. Թէ ա՛յս այր սկսաւ շինել՝ եւ ո՛չ կարաց կատարել:

31․ Կամ ո՞ր թագաւոր՝ երթեալ տայցէ պատերազմ ընդ այլո՛ւմ թագաւորի. եւ ո՛չ նստեալ նախ խորհիցի, եթէ կարա՞ւղ իցէ տասն հազարաւ զդէ՛մ ունել զայնորիկ որ գայցէ ի վերայ նորա քսա՛ն հազարաւ:

32․ Ապա թէ ոչ՝ մինչդեռ հեռագո՛յն իցէ, հրեշտակութի՛ւն առաքեալ՝ աղաչեսցէ՛ ի խաղաղութիւն:

33 Արդ՝ ա՛յսպէս ամենայն ոք ի ձէնջ, որ ո՛չ հրաժարեսցէ յամենայն ընչից իւրոց, ո՛չ կարէ իմ աշակերտ լինել:

34․ Բարւո՛ք է աղ. ապա թէ ա՛ղն անհամեսցի, ի՞ւ համեմեսցի:

35․ Ո՛չ յերկիր՝ եւ ո՛չ յաղբ է՛ պիտանացու, այլ ընկենո՛ւլ զնա արտաքս: Որ ունիցի ականջս լսելոյ լուիցէ: