Գլուխ 7

   
1․ Եւ իբրեւ կատարեաց զամենայն բանս իւր ի լսելիս ժողովրդեանն, եմո՛ւտ ի Կափառնաում:

2․ Հարիւրապետի ուրումն ծառայ՝ չարաչա՛ր հիւանդացեալ՝ մերձ էր ի վախճանել, որ էր նմա պատուական:

3․ Իբրեւ լուաւ զՅիսուսէ, առաքեաց զծերսն ի հրեից, աղաչել զնա՝ զի եկեսցէ ապրեցուսցէ՛ զծառայն նորա:

4․ Եւ նոքա եկեալ առ Յիսուս՝ աղաչէին զնա ստէպ՝ եւ ասէին, թէ արժանի՛ է որում զշնորհս զայս առնես:

5․ Զի սիրէ՛ զազգս մեր, եւ զժողովրդանոցն՝ նա՛ շինեաց մեզ:

6․ Եւ Յիսուս գնաց ընդ նոսա: Իբրեւ ոչինչ կարի հեռի էր ի տանէն, յղեա՛ց առ նա հարիւրապետն բարեկամս՝ եւ ասէ ցնա. Տէր՝ մի՛ ինչ աշխատ լինիր, զի չե՛մ բաւական եթէ ընդ յարկաւ իմով մտանիցես:

7․ Վասն որոյ եւ ո՛չ զանձն համարեցայ արժանի առ քեզ գալոյ. այլ ասա՛ բանիւ՝ եւ բժշկեսցի՛ մանուկս իմ:

8․ Քանզի եւ ես ա՛յր մի եմ՝ կարգեալ ընդ իշխանութեամբ. ունիմ ընդ ինեւ զինուո՛րս. եւ ասեմ սմա՝ ե՛րթ, եւ երթա՛յ. եւ այլում՝ թէ ե՛կ, եւ գա՛յ. եւ ծառայի իմում՝ թէ արա՛ զայս, եւ առնէ՛:

9․ Եւ իբրեւ լուաւ զայս Յիսուս՝ զարմացա՛ւ, դարձա՛ւ առ ժողովուրդն որ երթային զհետ նորա եւ ասէ. Ամէն ասե՛մ ձեզ՝ թէ եւ ո՛չ յԻսրայէլի՛ այսչափ հաւատս գտի:

10․ Եւ դարձա՛ն անդրէն պատգամաւորքն ի տուն, եւ գտին զծառայն հիւանդ՝ բժշկեա՛լ:

11․ Եւ եղեւ ի վաղիւն երթա՛յր ի քաղաք մի, որում անուն էր Նայի՛ն. երթայի՛ն ընդ նմա եւ աշակերտք նորա, եւ ժողովուրդ բազում:

12․ Իբրեւ մե՛րձ եղեւ ի դուռն քաղաքին, եւ ահա՝ ելանէ՛ր մեռեալ մի, որդի՝ միամա՛ւր մաւր իւրոյ, եւ նա՝ էր այրի՛. եւ ժողովուրդ բազում քաղաքին՝ է՛ր ընդ նմա:

13․ Իբրեւ ետես զնա Տէր՝ գթացա՛ւ ի նա՝ եւ ասէ. Մի՛ լար:

14․ Եւ մատուցեալ մերձեցա՛ւ ի դագաղսն: Եւ որ բարձեալն տանէին՝ զտեղի՛ առին: Եւ ասէ. Պատանի՛ դու՝ քեզ ասեմ, արի՛:

15․ Կանգնեցա՛ւ նստա՛ւ մեռեալն, եւ սկսաւ խաւսե՛լ. եւ ետ զնա ցմա՛յր իւր:

16․ Եւ ա՛հ կալաւ զամենեսին, եւ փառաւո՛ր առնէին զԱստուած՝ եւ ասէին, թէ մարգարէ ոմն մեծ յարուցեա՛լ է ի միջի մերում, եւ թէ ա՛յց արար Աստուած ժողովրդեան իւրում ի բարութիւն:

17․ Եւ ել զրոյցս այս ընդ ամենայն Հրեաստան վասն նորա. եւ ընդ ամենայն կողմանս աշխարհին:

18․ Եւ պատմեցին Յովհաննու աշակե՛րտքն իւր վասն ամենայնի այսորիկ:

19․ Եւ կոչեաց առ ինքն երկուս ոմանս յաշակերտաց իւրոց Յովհաննէս, առաքեա՛ց առ Տէր եւ ասէ. Դո՛ւ ես որ գալոցն ես՝ եթէ այլում ա՛կն կալցուք:

20․ Եւ եկեալ առ նա արքն՝ ասեն. Յովհա՛ննէս մկրտիչ առաքեաց զմեզ առ քեզ՝ եւ ասէ. Դո՛ւ ես որ գալոցն ես եթէ այլում ա՛կն կալցուք:

21․ Եւ ի նմին ժամու բժշկեա՛ց զբազումս ի հիւանդութեանց եւ ի հարուածոց եւ յայսո՛ց չարաց, եւ կուրաց բազմաց շնորհեաց տեսանե՛լ:

22․ Պատասխանի ետ նոցա եւ ասէ. Երթայք պատմեցէ՛ք Յովհաննու՝ զոր տեսէքդ եւ լուայք. զի կոյրք՝ տեսանե՛ն, եւ կաղք գնա՛ն, բորոտք՝ սրբին, խուլք՝ լսե՛ն, մեռեալք՝ յառնե՛ն. աղքատք՝ աւետարանի՛ն.

23․ եւ երանի իցէ՝ որ ո՛չ գայթագղիցի յիս:

24․ Եւ իբրեւ գնացին հրեշտակքն Յովհաննու, սկսաւ խաւսել ընդ ժողովուրդսն վասն Յովհաննու. զի՞նչ ելէք յանապատն տեսանել, եղէ՞գն շարժուն ի հողմոյ:

25․ Այլ զի՞նչ ելէք տեսանել, ա՞յր ի հանդերձս փափկութեան զարդարեալ. ահաւանիկ՝ որ ի հանդերձս երեւելիս եւ ի փափկութեան են՝ յարքունիս են:

26․ Այլ զի՞նչ ելէք տեսանել, մարգարէ՞. այո՛, ասե՛մ ձեզ՝ առաւե՛լ եւս քան զմարգարէ:

27․ Զի սա՛ է՝ վասն որոյ գրեալն է, թէ ահա՝ առաքեմ զհրեշտակ իմ առաջի քոյ՝ որ յարդարեսցէ զճանապարհ քո առաջի քոյ:

28․ Ամէն ասե՛մ մեծ ի ծնունդս կանանց՝ մարգարէ, քան զՅովհաննէս ո՛չ ոք բայց փոքրիկն յարքայութեան Աստուծոյ՝ մե՛ծ է քան զնա:

29․ Եւ ամենայն ժողովուրդն իբրեւ լուան, եւ մաքսաւորքն, արդարացուցի՛ն զԱստուած. զի մկրտեցան ի մկրտութիւնն Յովհաննու:

30․ Իսկ փարիսեցիքն եւ աւրինականքն, զխորհուրդն Աստուծոյ անարգեցին յանձինս իւրեանց, զի ո՛չ մկրտեցան ի նմանէ:

31․ Արդ՝ ո՞ւմ նմանեցուցից զմարդիկ ազգիս այսորիկ, եւ ո՞ւմ իցեն նմանաւղք:

32․ Նմա՛ն են մանկտւո՛յ որ ի հրապարակս նստիցին, կարդայցեն զմիմեանս եւ ասիցեն. փողս հարա՛ք ձեզ՝ եւ ո՛չ կաքաւեցէք. ողբացաք՝ եւ ո՛չ լացէք:

33․ Եկն՝ Յովհա՛ննէս մկրտիչ՝ ո՛չ ուտէր եւ ո՛չ ըմպէր, եւ ասէիք՝ դե՛ւ գոյ ի նմա:

34․ Եկն որդի մարդոյ՝ ուտէ՛ եւ ըմպէ, եւ ասէք. ահա՝ ա՛յր կերաւղ եւ արբեցաւղ՝ բարեկամ մաքսաւորա՛ց եւ մեղաւորաց:

35․ Եւ արդարացա՛ւ իմաստութիւն յորդւոց իւրոց:

36․ բևդ Աղաչէր ոմն զնա ի փարիսեցւոցն՝ զի կերիցէ՛ ճաշ ընդ նմա: Եւ մտեալ ի տուն փարիսեցւոյն՝ բազմեցա՛ւ:

37․ Եւ կին մի էր ի քաղաքին մեղաւո՛ր. իբրեւ գիտաց թէ բազմեալ է ի տան փարիսեցոյն, բերեալ շի՛շ մի իւղոյ ազնուի.

38․ կա՛յր յետոյ առ ոտս նորա լա՛յր. եւ արտասուաւքն սկսաւ թանա՛լ զոտս նորա, եւ հերով գլխոյ իւրոյ ջնջէ՛ր: Եւ համբուրէ՛ր զոտս նորա, եւ աւծանէ՛ր իւղովն:

39․ Եւ տեսեալ փարիսեցոյն որ կոչեաց զնա, ասէ՛ր ընդ միտս իւր. Սա՛ թէ մարգարէ ոք էր, ապա գիտէ՛ր թէ ո՞վ՝ կամ որպիսի՞ ոք կին մերձենայ ի սա. զի մեղաւո՛ր է:

40․ Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնա. Սի՛մովն՝ ունիմ ինչ ասե՛լ քեզ: Եւ նա ասէ. Ասա՛ վարդապետ: Եւ ասէ.

41․ Երկու պարտապանք էին ուրումն փոխատուի. մին՝ պարտէր հինգ հարեւր դահեկան, եւ մեւսն յիսո՛ւն:

42․ Եւ իբրեւ ո՛չ գոյր նոցա հատուցանել երկոցո՛ւնց շնորհեաց: Արդ ասա՝ ո՞վ առաւել սիրեսցէ զնա:

43․ Ասէ Սիմովն. Ինձ այսպէս թուի՝ եթէ որում զբազո՛ւմն շնորհեաց: Եւ նա ասէ ցնա. Ուղի՛ղ դատեցար:

44․ Եւ դարձեալ ի կինն կողմն, ասէ ցՍիմովն. Տեսանե՞ս զայս կին, մտի՛ ի տուն քո ջուր ոտից իմոց ո՛չ ետուր, իսկ սա՝ արտասուա՛ւք իւրովք եթա՛ց զոտս իմ, եւ հերով իւրով ջնջեաց:

45․ Համբոյր մի դու ո՛չ ետուր ինձ, սա՝ աւասիկ յորմէ հետէ մտեալ եմ, ո՛չ դադարեաց ի համբուրելոյ զոտս իմ:

46․ Իւղով զգլուխ իմ ո՛չ աւծեր, սա՝ իւղո՛վ անուշիւ աւծ:

47․ Վասն որոյ ասե՛մ քեզ. թողեա՛լ լիցին սմա մեղք իւր բազումք, զի յո՛յժ սիրեաց: Զի որում շա՛տ թողուցու՝ շա՛տ սիրէ, եւ որում սակաւ՝ սակաւ:

48․ Եւ ասէ ցնա. Թողեա՛լ լիցին քեզ մեղք քո:

49․ Եւ սկսան որ բազմեալն էին ընդ նմա՝ ասել ընդ միտս իւրեանց. Ո՞վ է սա՝ որ զմեղս թողու:

50․ Եւ նա՝ ասէ ցկինն. Հաւատք քո կեցուցին զքեզ, ե՛րթ ի խաղաղութիւն: