1․ Ասա՛ց եւ առ աշակերտսն իւր. Ո՛չ է մարթ չգա՛լ գայթագղութեան. բայց վա՛յ ա՛յնմիկ է՝ յոյր ձեռն գայցէ:
2․ Լա՛ւ էր նմա՝ թէ վէ՛մ երկանաքա՛ր կախէր զպարանոցէ նորա, եւ անկանէր ի ծո՛վ, քան թէ գայթագղեցուցանիցէ զմի ոք ի փոքրկանցս յայսցանէ:
3․ Զգո՛յշ կացէք անձանց: Եթէ մեղիցէ եղբա՛յր քո, սաստեա՛ նմա: Եւ եթէ ապաշխարիցէ, թո՛ղ նմա:
4․ Եւ եթէ եւթն անգամ մեղիցէ քեզ, եւ եւթն անգամ դարձցի ի քեզ եւ ասիցէ՝ ապաշխարեմ, թողցե՛ս նմա:
5․ Եւ ասեն առաքեալքն ցՏէր. Յաւե՛լ մեզ հաւատս:
6․ Եւ ասէ՛ Տէր. Եթէ ունիցիք հաւատս քան զհա՛տ մանանխոյ, եւ ասիցէք թըթենւո՛յս այսմիկ. խլեա՛ց եւ տնկեաց ի ծովու, եւ հնազանդեսցի՛ ձեզ:
7․ Իսկ ո՞վ ոք ի ձէնջ որ ունիցի ծառա՛յ հողագործ կամ հովիւ, որ իբրեւ մտանիցէ՛ յագարակէ՝ ասիցէ ցնա վաղվաղակի, թէ անց բազմեաց:
8․ Այլ ո՛չ ասիցէ ցնա, թէ պատրաստեա՛ զինչ ընթրելո՛ց իցեմ, եւ գաւտի ածեալ պաշտեա՛ զիս՝ մինչեւ կերա՛յց եւ արբից, եւ ապա կերիցե՛ս եւ արբցե՛ս դու:
9․ Միթէ շնո՞րհ ունիցի ծառային այնմիկ, զի արար զամենայն հրամանսն:
10․ Նոյնպէս եւ դուք՝ յորժամ առնիցէք զամենայն հրամայեալսն ձեզ, ասասջի՛ք՝ թէ ծառայք անպիտա՛նք եմք, զոր պարտեա՛քն առնել՝ արարա՛ք:
11․ Եւ եղեւ մինչեւ երթա՛յր նա յԵրուսաղէմ, եւ ինքն անցանէր ընդ մէջ Սամարեա՛յ եւ գալիլեացւոց:
12․ Եւ մինչդեռ մտանէր ի գեղ ուրեմն, պատահեցան նմա տա՛սն այր բորո՛տ, որք կացի՛ն ի հեռաստանէ,
13․ բարձին զձա՛յնս՝ եւ ասեն. Յիսուս վարդապետ՝ ողորմեա՛ց մեզ:
14․ Եւ իբրեւ ետե՛ս զնոսա, ասէ ցնոսա. Երթայք ցուցէ՛ք զանձինս քահանայիցն: Եւ եղեւ իբրեւ գնացին, առժամա՛յն սրբեցան:
15․ Մի՛ ոմն ի նոցանէ իբրեւ ետես՝ թէ բժշկեցաւ, դարձա՛ւ անդրէն ի ձա՛յն մեծ փառաւո՛ր առնէր զԱստուած.
16․ անկա՛ւ ի վերայ երեսաց իւրոց առ ո՛տս նորա՝ եւ գոհանա՛յր զնմանէ. եւ ի՛նքն էր սամարացի՛:
17․ Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ. Ոչ տա՞սն սոքա սրբեցան, իսկ արդ՝ իննունքն ո՞ւր են.
18․ զի ո՛չ գտան դառնալ տա՛լ փա՛ռս Աստուծոյ, բայց միայն այլազգի՛ս այս:
19․ Եւ ասէ ցնա. Արի՛ գնա, զի հաւա՛տք քո կեցուցին զքեզ:
20 . Իբրեւ հարցա՛ւ ի փարիսեցւոցն՝ թէ ե՞րբ գայցէ արքայութիւնն Աստուծոյ. պատասխանի ետ նոցա՝ եւ ասէ. Ո՛չ գայ արքայութիւն Աստուծոյ խտրանա՛ւք.
21․ եւ չասիցե՛ն թէ ահաւասիկ ա՛ստ է՝ կամ անդ, զի ահա արքայութիւն Աստուծոյ ի նե՛րքս ի ձեզ է:
22․ Ասա՛ց եւ առ աշակերտսն. Եկեսցե՛ն աւուրք ցանկանալո՛յ ձեզ մի յաւո՛ւրցն որդւոյ մարդոյ տեսանել, եւ ո՛չ տեսանիցէք:
23․ Եւ եթէ ասիցեն ձեզ՝ եթէ ահաւասի՛կ է՝ կամ անդ, մի՛ երթայցէք զհետ:
24․ Զի որպէս փայլա՛կն փայլատակեալ ի ներքոյ երկնից՝ ընդ երկնի՛ւք ծագիցէ, նո՛յնպէս եւ որդի մարդոյ յաւո՛ւրն իւրում:
25․ Բայց նախ պա՛րտ է նմա բազումս չարչարել՝ եւ խոտել յազգէս յայսմանէ:
26․ Եւ որպէս եղեւ յաւուրսնՆոյի, նոյնպէս եղիցի եւ յաւուրս որդւոյ մարդոյ:
27․ Ուտէի՛ն՝ ըմպէի՛ն՝ կանա՛յս առնէին՝ եւ արա՛նց լինէին, մինչեւ յաւրն յորում եմո՛ւտ Նո՛յ ի տապանն, եւ ե՛կն ջրհեղեղն՝ եւ կորո՛յս զամենեսին:
28․ Նոյնպէս՝ եւ որպէս յաւո՛ւրսն Ղովտա՛յ եղեւ, ուտէին ըմպէին, գնէին, վաճառէին, տնկէին, շինէի՛ն.
29․ եւ յորո՛ւմ աւուր ե՛լ Ղովտ ի Սոդովմայ, տեղաց հո՛ւր եւ ծծո՛ւմբ յերկնից՝ եւ կորո՛յս զամենեսին:
30․ Ըստ նմին աւրինակի եղիցի եւ յաւո՛ւրսն՝ յորում որդի մարդոյ յայտնելո՛ց է:
31․ Յա՛յնմ աւուր որ կայցէ ի տանիս՝ եւ կարասի՛ իւր ի տան, մի՛ իջցէ առնուլ զայն. եւ որ յանդի՛ իցէ, նոյնպէս մի՛ դարձցի յետս:
32․ Յիշեցէ՛ք զկինն Ղովտայ:
33․ Որ խնդրիցէ զա՛նձն իւր ապրեցուցանել, կորուսցէ՛ զնա. եւ որ կորուսցէ, ապրեցուսցէ՛ զնա:
34․ Ասե՛մ յա՛յնմ գիշերի՝ թէ եղիցին երկո՛ւ ի մի՛ մահիճս, մին՝ առցի, եւ մեւսն թողցի՛.
35․ եւ եթէ եղիցին երկու՝ աղա՛լ ի միասին, մին՝ առցի, եւ մեւսն թողցի՛. եւ եթէ իցեն երկո՛ւ յանդի, մին՝ առցի, եւ մեւսն թողցի՛:
36․ Պատասխանի ետուն եւ ասեն ցնա. Յո՞ Տէր:
37․ Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Ուր մարմին է, ա՛նդր եւ արծուի՛ք ժողովեսցին:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: