1․ Եւ կոչեցեալ զերկոտասան առաքեալսն, ետ նոցա զաւրութիւն եւ իշխանութիւն ի վերայ ամենայն դիւաց, եւ բժշկե՛լ զհիւանդութիւնս:
2․ Եւ առաքեաց զնոսա քարոզե՛լ զարքայութիւնն Աստուծոյ, եւ բժշկե՛լ զախտաժէտս:
3․ Եւ ասէ ցնոսա. Մի՛ ինչ բառնայք ի ճանապարհ. մի՛ գաւազան, մի՛ մախաղ, մի՛ հաց, եւ մի՛ արծաթ. մի՛ երկուս հանդերձս ունիցիք:
4․ Եւ յոր տուն մտանիցէք՝ ա՛նդ ագջիք, եւ անտի՛ գնայցէ՛ք:
5․ Եւ որք ոչ ընդունիցին զձեզ, յորժամ ելանիցէք ի քաղաքէն յայնմանէ, զփոշի ոտից ձերոց թաւթափեսջի՛ք ի վկայութիւն նոցա:
6․ Եւ ելեալ շրջէի՛ն ընդ քաղաքս եւ ընդ գեղս, աւետարանէին եւ բժշկէի՛ն ընդ ամենայն տեղիս:
7․ Լուաւ Հերովդէս չորրորդապետ զգործսն ամենայն, եւ զարմանա՛յր՝ վասն ասելոյն յոմանց,
8․ եթէ Յովհա՛ննէս յարեա՛ւ ի մեռելոց, եւ յոմանց՝ թէ Եղիա՛ յայտնեցաւ, եւ յայլոց՝ թէ մարգարէ՛ ոմն յառաջնոցն յարեաւ:
9․ Ասէ Հերովդէս. ԶՅովհա՛ննէս՝ ե՛ս գլխատեցի. իսկ սա՝ ո՞վ իցէ զորմէ զայսպիսի իրս լսեմ: Եւ խնդրէր՝ տեսանել զնա:
10. Դարձան առաքեալքն, եւ պատմեցին նմա զամենայն զոր արարին: Եւ առեալ զնոսա խուսեաց առանձինն ի տեղի անապատ քաղաքի միոյ, որում անուն էր Բեթսայիդա:
11․ Եւ ժողովուրդքն իբրեւ գիտացին, գնացին զհետ նորա. եւ ընկալեալ զնոսա խաւսէ՛ր ընդ նոսա վասն արքայութեան Աստուծոյ, եւ որոց պէտք էին բժշկութեան՝ բժշկէր:
12․ Եւ աւրն սկսաւ տարաժամե՛լ. մատեան երկոտասանքն եւ ասեն ցնա. Արձակեա՛ զժողովուրդսդ, զի երթեալ շուրջ ի գեղսն՝ եւ յագարակս հանգիցեն, եւ գտցեն կերակո՛ւր. զի աստ՝ յանապատի՛ տեղւոջ եմք:
13․ Ասէ ցնոսա. Դո՛ւք տուք դոցա՝ ուտել: Եւ նոքա ասեն. Ո՛չ գոյր մեր՝ աւելի քան զհինգ նկանակ եւ զերկուս ձկունս, բայց եթէ երթիցուք գնեսցո՛ւք բաւական ժողովրդեանդ կերակուր:
14․ Քանզի էին արք՝ իբրեւ հինգ հազար: Ասէ ցաշակերտսն. Բազմեցուցէ՛ք զդոսա դասս դասս, յիսուն յիսուն:
15․ Եւ արարի՛ն այնպէս, եւ բազմեցուցին զամենեսեան:
16․ Եւ առեալ զհինգ նկանակն եւ զերկուս ձկունսն, հայեցա՛ւ յերկինս՝ աւրհնեա՛ց, եւ եբե՛կ՝ եւ տայր ցաշակերտսն արկանե՛լ ժողովրդեանն:
17․ Կերան եւ յագեցա՛ն ամենեքեան. եւ բարձին զնշխարս կոտորոցն՝ երկոտասա՛ն սակառի:
18․ Եւ եղեւ ի կալն նորա յաղաւթս առանձինն, էի՛ն ընդ նմա եւ աշակերտքն նորա. եհա՛րց զնոսա եւ ասէ. Զո՞ ոք ասեն զինէն ժողովուրդքն՝ թէ իցեմ:
19․ Եւ նոցա պատասխանի տուեալ՝ ասեն. ԶՅովհա՛ննէս մկրտիչ. եւ այլք՝ զԵղիա՛. իսկ այլք՝ թէ մարգարէ՛ ոք յառաջնոցն յարեաւ:
20․ Ասէ ցնոսա. Դուք՝ զո՞վ ոք ասէք զինէն թէ իցեմ, պատասխանի՛ ետ Պե՛տրոս՝ եւ ասէ. ԶՔրիստոսն Աստուծոյ:
21․ Նա՝ սաստեա՛ց ի նոսա, եւ պատուիրեաց մի՛ ումեք ասել զայն:
22․ Եւ ասէ՝ թէ պա՛րտ է որդւոյ մարդոյ բազո՛ւմ չարչարել, եւ անարգել ի քահանայապետից եւ ի ծերոց եւ ի դպրաց, եւ սպանանել՝ եւ յերիր աւուր յառնե՛լ:
23․ Եւ ասէ՛ր առ ամենեսին. Եթէ ոք կամի զկնի իմ գալ, ուրասցի՛ զանձն, եւ առցէ զխաչ իւր հանապազ, եւ եկեսցէ՛ զհետ իմ:
24․ Զի որ կամիցի զանձն իւր կեցուցանել, կորուսցէ՛ զնա. եւ որ կորուսցէ զանձն իւր վասն իմ՝ կեցուսցէ՛ զնա:
25․ Զի՞նչ աւգուտ է մարդոյ՝ եթէ զաշխարհ շահեսցի, եւ զանձն իւր կորուսցէ՛ կամ տուժեսցի:
26․ Զի որ ամաւթ համարեսցի զիս եւ զբանս իմ, զնա՝ եւ որդի մարդոյ յամաւթ արասցէ՝ յորժամ գայցէ փառաւք իւրովք՝ եւ հաւր, եւ հրեշտակաց սրբոց:
27․ Բայց արդարեւ՝ ասե՛մ ձեզ, եթէ են ոմանք ի դոցանէ որ այդր կան, որք մի՛ ճաշակեսցեն զմահ, մինչեւ տեսցեն զարքայութիւն Աստուծոյ:
28․ Եւ եղեւ յետ այսց բանից՝ իբրեւ աւուրք ութ, առեալ զՊե՛տրոս եւ զՅա՛կովբոս եւ զՅովհա՛ննէս, ել ի լեառն կալ յաղա՛ւթս:
29․ Եւ ի կալն նմա յաղաւթս՝ եղեւ տեսիլ երեսաց նորա այլակե՛րպ. եւ փոխեցաւ հանդերձ նորա՝ եւ եղեւ սպիտա՛կ փայլուն:
30․ Եւ ահա՝ ա՛րք երկու խաւսէին ընդ նմա. որ էին Մովսէս եւ Եղիա,
31․ երեւեալ փառաւք. եւ ասէին զելի՛ցն նորա՝ զոր կատարելոց էր յԵրուսաղէմ:
32․ Իսկ Պե՛տրոս եւ որ ընդ նմայն էին՝ ծանրացեալք ի քնոյ, զարթեան, տեսի՛ն զփառսն նորա, եւ զերկուս արսն որ կային առ նմա:
33․ Եւ եղեւ ի մեկնելն նոցա ի նմանէ, ասէ Պե՛տրոս ցՅիսուս. Վա՛րդապետ՝ բարւո՛ք է մեզ ա՛ստ լինել, եւ արասցուք երիս տաղաւարս, մի քե՛զ, եւ մի՝ Մովսիսի, եւ մի՝ Եղիայի՛: Եւ ո՛չ գիտէր զինչ խաւսէր:
34․ Եւ իբրեւ զայս ասաց, եկն ամպ եւ հովանի՛ եղեւ ի վերայ նոցա. եւ երկեա՛ն ի մտանելն նոցա ընդ ամպովն:
35․ Ձա՛յն եղեւ յամպոյն եւ ասէ. Դա՛ է որդի իմ ընտրեալ, դմա՛ լուարուք:
36․ Եւ ընդ լինել բարբառոյն՝ գտաւ Յիսուս միա՛յն: Եւ ինքեանք լռեցի՛ն. եւ ո՛չ ումեք պատմեցին յաւուրսն յայնոսիկ, եւ ո՛չինչ յորոց տեսինն:
37. Եւ եղեւ ի վաղիւն՝ մինչ իջանէին նոքա ի լեռնէ անտի, ընդ առա՛ջ եղեւ նմա ժողովուրդ բազում:
38․ Եւ ահա՝ ա՛յր մի ի ժողովրդենէ անտի, աղաղակեաց եւ ասէ. Վա՛րդապետ՝ աղաչեմ զքեզ հայեա՛ց յորդի իմ. զի միամաւր է ինձ:
39․ Եւ ահա՝ ա՛յս հարկանի ի նմա, եւ յանկարծ գոչէ՛, եւ զարկուցանէ՛ զնա՝ թաւալեցուցանէ զնա եւ փրփրեցուցանէ՛, եւ հազի՛ւ մեկնի ի նմանէ, խորտակեալ զնա.
40․ եւ աղաչեցի զաշակերտսն քո զի հանցեն զնա, եւ ո՛չ կարացին:
41․ Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ. Ո՞վ ա՛զգ անհաւատ եւ թեւր, մինչեւ յե՞րբ իցեմ ընդ ձեզ, եւ անսայցեմ մատո՛ այսր զորդին քո:
42․ Եւ մինչ դեռ մատչէր, զարկո՛յց զնա դեւն, եւ շարժլեա՛ց:
43․ Սաստեա՛ց Յիսուս այսոյն պղծոյ, եւ բժշկեա՛ց զմանուկն. եւ ե՛տ զնա ցհայր իւր:
44․ Եւ զարմանային ամենեքեան ի վերայ մեծամեծացն Աստուծոյ: Եւ ի զարմանալն ամենեցուն ի վերայ ամենայնի զոր առնէր, ասէ ցաշակերտսն իւր. Դի՛ք դուք ի լսելիս ձեր զբանս զայսոսիկ. զի որդի մարդոյ մատնելո՛ց է ի ձեռս մարդկան:
45․ Եւ նոքա ո՛չ գիտէին զբանն, եւ էր ծածկեա՛լ ի նոցանէ զի մի՛ գիտասցեն. եւ երկնչէին հարցանել ցնա վասն բանին այնորիկ:
46․ Եմուտ խորհուրդ ի նոսա, թէ ո՞ արդեւք մե՛ծ իցէ ի նոցանէ:
47․ Յիսուս իբրեւ ծանեաւ զխորհուրդս սրտից նոցա, ա՛ռ մանուկ մի՝ կացոյց ի մէջ նոցա առ իւր,
48․ եւ ասէ ցնոսա. Որ ոք ընկալցի զմանուկս զայս յանուն իմ՝ զի՛ս ընդունի. եւ որ զիս ընդունիցի՝ ընդունի զառաքի՛չն իմ. զի որ փոքրիկն է յամենեսին ի ձեզ՝ նա՛ եղիցի մեծ:
49․ Պատասխանի ետ Յովհաննէս՝ եւ ասէ. Վա՛րդապետ, տեսաք զոմն զի յանուն քո դե՛ւս հանէր՝ եւ արգելաք զնա, զի ո՛չ շրջի ընդ մեզ:
50․ Ասէ ցնոսա Յիսուս. Մի՛ արգելուք զնա, զի որ ո՛չն է ձեր թշնամի՝ ի ձե՛ր կողմն է:
51․ Եւ եղեւ ի կատարե՛լ աւուրց վերանալոյ նորա, եւ ինքն զերեսս հաստատեաց երթալ յԵրուսաղէմ:
52․ Եւ առաքեաց հրեշտա՛կս առաջի երեսաց իւրոց, եւ իբրեւ չոգան, մտին ի գեղ մի սամարացւոց՝ պատրաստե՛լ ինչ նմա:
53․ Եւ ո՛չ ընկալան զնա զի դէմ եդեալ էր նորա երթալ յԵրուսաղէմ:
54․ Իբրեւ տեսին աշակերտքն՝ Յա՛կովբոս եւ Յովհա՛ննէս, ասեն. Տէր՝ կամի՞ս զի ասասցուք, եւ իջցէ հուր յերկնից՝ եւ սատակեսցէ՛ զնոսա:
55․ Դարձաւ՝ սաստեա՛ց ի նոսա՝ եւ ասէ. Ո՛չ գիտէք՝ որո՞յ հոգւոյ էք դուք:
56․ Զի որդի մարդոյ՝ ո՛չ եկն զոգիս մարդկան կորուսանել՝ այլ կեցուցանե՛լ: Եւ գնացին յա՛յլ գեղ:
57․ Եւ մինչդեռ երթային նոքա ի ճանապարհի, ասէ ոմն ցնա. Եկի՛ց զկնի քո՝ յոր վայր եւ երթայցես:
58․ Ասէ ցնա Յիսուս. Աղուեսուց՝ ո՛րջք գոն, եւ թռչնոց երկնից՝ դադարք, եւ որդւոյ մարդոյ ո՛չ գոյ՝ ուր դիցէ զգլուխ:
59․ Ասէ ցմեւս եւս. Ե՛կ զկնի իմ: Եւ նա՝ ասէ. Տէր՝ հրամա՛ն տուր ինձ երթալ նախ թաղե՛լ զհայր իմ:
60․ Ասէ ցնա Յիսուս. Թո՛ղ զմեռեալսն թաղել զմեռեալս իւրեանց, եւ դու ե՛րթ՝ պատմեա՛ զարքայութիւն Աստուծոյ:
61․ Ասէ եւ ա՛յլ ոմն. Եկի՛ց զկնի քո Տէր, բայց նախ հրաման տուր ինձ՝ հրաժարե՛լ ի տանէ իմմէ:
62․ Ասէ ցնա Յիսուս. Ո՛չ ոք արկանէ ձեռն զմաճով, եւ հայիցի յետս, եթէ յաջողեալ իցէ արքայութեան Աստուծոյ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: