Գիրք` 13. Մնացորդաց Ա

Գլուխ 20

   
1․ Եւ եղեւ յամին ի միւսում ի ժամանակս չուոց թագաւորացն առ Յովաբ սպարապետն զաւրացն Դաւթի զամենայն զաւրսն Իսրայէղացւոցն, եւ անգանէր տարածեր ընդ երկիրն ամովնացւոց, հարկանէր եւ յապականութիւն դարձուցանէր, ապա եկն Մովաբ եւ նստաւ զՀռաբաւ պաշարել զնա:

2․ Եւ Դաւիթ նստէր ի ներքս յԵրուսաղէմ եւ հարկանէր վանէր Յովաբ սպարապետն Դաւթի զՀռաբայն եւ առնոյր զնա: Եւ առեալ Դաւիթ զպսակ թագաւորին նոցա ի գլխոյ նորա գնէր ինքն եւ կշիռ պսակին քանքար մի ոսկի, եւ ի նմա ականք պատուականք, եւ էր պսակն ի գլուխ Դաւթի զամենայն աւուրս կենաց իւրոց, եւ զառ զապուռ զքաղաքին, բերէին կուտէին յոյժ,

3․ եւ զզաւրսն հանեալ կոտորէին սուսերաւք, եւ սակրաւք եւ ի տատակս երկաթիս: Եւ այսպէս առնէր Դաւիթ ընդ ամենայն որդիսն Ամովնայ, եւ ապա դառնայր Դաւիթ եւ ամենայն զաւրքն յԵրուսաղէմ:
4․ Եւ եղեւ յետ այսորիկ լինէր գործ պատերազմի ընդ այլազգիսն ի Գազեր: Յայնմ ժամանակի վանէր Սուբարի, Եսաթեանց զՍափիի, որ յորդւոյն ի սկայից էր եւ անդէն նկուն յերկիր կործանէր, եւ նոքա ի պարտութիւն մատնէին:

5․ Եւ եղեւ դարձեալ պատերազմ ընդ այլազգիսն: Եւ հարկանէր վանէր Եղիանան որդի Յայիր զԱթոմի եւ զեղբայր Գողիադու եւ բուն նիզակի նորա, եւ իբրեւ զվերստորի ոստայնանկաց:

6․ Եւ եղեւ դարձեալ գործ պատերազմաց ի Գեթ եւ անդ էր այր մի յաղթանդամ եւ մատունք ոտից եւ ձեռաց նորա վեց վեց, եւ էր այրն ի սկայից տոհմահէ անտի, եւ ըստ գունդն արտաքս ելեալ,

7․ դնէր նախատինս զաւրացն Իսրայէղացւոց: Ապա անդէն հարկանէր վանէր զնա Յովնաթան որդի Սամաայ եղբաւր Դաւթի, այս այն սկայք չորք էին, որ մնացեալ էին ի Յռափային ի Գեթ, եւ անկան սատակեցան ի ձեռն Դաւթի եւ ի ձեռն ծառայից նորա: