Գիրք` 14. Մնացորդաց Բ

Գլուխ 10

   
1․ Գրաբար թարգմանությունը բացակայում է։

2․ Եղեւ իբրեւ լուաւ Յերոբովամ որդի Նաբատայ եւ ինքն էր յերկրին Եգիպտացւոց փախուցեալ յերեսաց Սողոմովնի արքայի եւ բնակեալ էր յերկրին Եգիպտացւոց: Եւ դարձաւ Յերոբովամ յԵգիպտոսէ,

3․ զի յղեցին կոչեցին զնա եւ եկն Յերոբովամ եւ ամենայն ժողովքն Իսրայէղացւոց: Ապա խաւսել սկսան ընդ Հռոբովամու եւ ասեն.

4․ Հայր քո խստացաւ եւ ծանրացոյց լուծ ի վերա մեր եւ արդ` դու թեթեւացոյ ի ծանրութենէ անտի խստութեան հաւր քո, եւ ծառայեսցուք քեզ:

5․ Ետ պատասխանի նոցա Հռոբովամ եւ ասէ. Առ այժմ երթայք, եւ յետ երից աւուրց եկեսջիք եւ արարից զրոյց:

6․ ապա ժողովեալ հրամայեաց զամենայն ծերայկոյտն որ առաջի կացեալ էին Սողոմովնի առ հաւր նորա, առ կենդանեաւ նորա: Խորհել սկսաւ ընդ նոսա եւ ասէ. Զի արդ` տաց պատասխանի ժողովրդեանն որ խաւսեցան ընդ իս:

7․ Խաւսել սկսան ծերակոյտ ժողովրդեանն եւ ասեն. Եթէ այսաւր եղիցիս դու դոցա բարի, եւ խաւսեսցիս դու խաղաղութեամբ ընդ ժողովրդեանդ այդմիկ հաճոյ լիցես դու դոցա, եւ խաւսեսցիս խաղաղութեամբ ընդ դոսա, եւ եղիցին դոքա քեզ ծառայք զամենայն աւուրս կենաց քոց:

8․ Եւ եթող նա զխորհուրդ ծերոցն որ խրատ ետուն նմա, եւ սկսաւ խորհել ընդ մանկտին որ սնընդակից էին նորա.

9․ եւ ասէ. Դուք զի արդ ասէք զինչ բան տաց պատասխանի ժողովրդեանդ այդմիկ որ խաւսեցան ընդ իս եւ ասեն. Թոյլ արա մեզ ի լծին ծանրութեան որ եդ ի վերայ մեր հայր քո:

10․ Եւ ասեն սնընդակից պատանեակքն. Այսպէս ասասցես ցժողովուրդսդ որ ասեն. թէ Ծանրացոյց ի վերայ մեր հայր քո զլուծ իւր եւ դու թեթեւացոյ, արդ` ասասցես դու ցնոսա. Եթէ ծկոյթ իմ ստուար է քան զմէջ հաւր իմոյ,

11․ եթէ հայր իմ եդ ի վերայ ձեր լուծ ծանրութեան, արդ` ես յաւելից ի նոսա, եթէ հայր իմ տանջէր զձեզ գաւազանաւք, արդ` ես տանջեցից զձեզ առձեւք:

12․ Եւ եկն Յերոբամ եւ ամենայն զաւրքն Իսրայէղացւոց առ Հռոբովամ յաւուրն երրորդի, որպէս եւ ժամ կալան ի նմանէ:

13․ Եւ ետ պատասխանի նոցա խստագոյնս, եւ եթող նա զխորհուրդ ծերոցն,

14․ եւ սկսաւ խաւսել զխորհուրդ մանկտոյն որ սնընդակիցք եղեալ էին նորա եւ ասէ. Եթէ հայր իմ ծանրացոյց լուծ ի վերայ ձեր, եւ ես յաւելից ի նա, եթէ հայր իմ տանջէր զձեզ գաւազանաւ, ես տանջեցից զձեզ աւձիւք,

15․ եւ ոչ լուաւ թագաւորն ժողովրդեանն զի թիւրեալ էր նմա յԱստուծոյ, զի կանգնեսցէ Տէր զբանն զայն զոր խաւսեցաւ ի ձեռն Աքիայ Սիղովմացւոյ վասն Յերոբովամու որդոյ Նաբատայ եւ ամենայն որդւոցն Իսրայէղի վասն այնորիկ.

16․ ոչ լուաւ թագաւորն նոցա: Ապա ի ձայն բարձր աղաղակել սկսան ժողովուրդքն եւ ասեն. Բնաւ եւ զինչ գործ է մեզ ընդ Դաւթի, կամ մասն եւ բաժին կայ ընդ որդւոյ յԵսսեայ հապա այր իւրաքանչիւր յիւրաքանչիւր դադարս, արդ` Դաւիթ դու զտուն քո տես:

17․ Եւ գնացին այր Իսրայէղեան յիւրաքանչիւր դադարս, եւ արք Իսրայէղացիք որ բնակեալ էին քաղաքսն Յուդայ, եւ Յուդա թագաւորեցոյց ի վերայ իւր զՀռոբովամ զորդին Սողոմովնի,

18․ եւ առաքեաց Հռոբովամ արքայ զԱդոնիրամ որ ի վերայ հարկաց աշխարհին էր, եւ կալան զԱդոնիրամ որդիքն Իսրայէղի, եւ քարկոծ արարին եւ սպանին եւ ապա ինքն արքայ Հռոբովամ աճապարեաց ել ի կառս փախչել յԵրուսաղէմ,

19․ եւ անարգեցին որդիքն Իսրայէղի զտունն Դաւթի մինչչեւ յաւրն ժամ: