Գիրք` 14. Մնացորդաց Բ

Գլուխ 30

   
1․ Ապա առաքեաց Եզեկիայ արքայ ընդ ամենայն Իսրայէղի եւ ընդ Յուդայ հրովարտակս արձակեցին Եփրեմ եւ Մանասէ, գալ հասանել ի տուն Տեառն յԵրուսաղէմ, զի արասցեն անդ զպասեքն տեառն Աստուծոյ Իսրայէղի,

2․ եւ հայեցաւ թագաւորն եւ իշխանքն եւ ամենայն ժողովուրդքն առնել զպասեքն յԵրուսաղէմ: Յամսեանն երկրորդի.

3․ զի ոչ կարէին առնել զնա յամսեանն առաջնում ի ժամանակին յայնմիկ զի քահանայքն չեւ էին սրբեալ, եւ ոչ էին բաւական եւ ժողովուրդն չեւ էին ժողովեալ յԵրուսաղէմ:

4․ եւ հաճոյ թուեցաւ բանն թագաւորին առաջի ամենայն ժողովրդոցն.

5․ եւ հաստատեցին զբանն, զի գնասցեն պատուիրանքն ընդ ամենայն Իսրայէղ ի Դանա մինչչեւ ցԲերսաբեէ, զի եկեսցեն հասցեն յԵրուսաղէմ ամենայն ժողովք,

6․ եւ արարին այնպէս ըստ գրոյ սուրհանդակքն որ տանէին զհրովարտակս արքունի եւ իշխանացն առ ամենայն Իսրայէղ եւ Յուդայ ըստ հրամանի արքունի, եւ ասեն. Դարձարուք ի տէր Աստուած Աբրահամու, Իսահակայ եւ Յակովբայ, եւ դարձցի Տէր նորոգել զմնացեալսդ ի հարուածոց անտի ձեռացն արքային Ասորեստանեաց,

7․ եւ մի լինիք դուք որպէս հարքն ձեր, եւ եղբարքն ձեր յետս կացին եւ ապստամբ եղեն ի տեառնէ Աստուծոյ հարցն իւրեանց, եւ մատնեաց զնոսա յաւեր եւ յապականութիւն որպէս դուքդ իսկ տեսանէք,

8․ եւ մի խստացուանէք զպարանոցս ձեր որպէս հարքն ձեր, տուք զփառս տեառն Աստուծոյ եկայք մտէք ի սրբութիւն անդր զոր սրբեացն յաւիտեանս ծառայել տեառն Աստուծոյ ձերոյ, զի եւ դուք եղիջիք ծառայել տեառն Աստուծոյ ձերում, եւ դարձուսցէ ի ձէնջ զսրտմտութիւն բարկութեան իւրոյ,

9․ զի ի դառնալ անդ ձեր առ Տէր, եւ եղբարքն ձեր եւ որդիքն ձեր գտցեն զողորմութիւն առաջի ամենայն գերչաց նոցա, եւ դարձուսցէ զնոսա յերկիր յայս եւ ողորմած եւ գթած է տէր Աստուած մեր, եւ ոչ դարձուցանէ զերեսս իւր ի մէնջ, եթէ մեք դարձցուք առ նա:

10․ եւ ընթանային սուրհանդակքն քաղաքէ ի քաղաք, եւ ընդ լեառն Եփրեմ եւ Մանասէ, մինչչեւ Զաբուղոն, եւ լինէր իբրեւ զի ծիծաղէին զնոքաւք եւ ունչս առնէին, եւ արհամարհէին զնոսա,

11․ բայց միայն արք յԱսերայ եւ ի Մանասեա եւ ի Զաբուղովնէ ի հրամանէ անտի եւ եկին յԵրուսաղէմ:

12․ Եւ ի վերայ Յուդայ եղեւ ձեռն Տեառն տալ նոցա սիրտ մի գալ ելանել յԵրուսաղէմ ըստ հրամանին արքունի, եւ իշխանացն բանիւ Տեառն,

13․ եւ ժողովեցան յԵրուսաղէմ ժողովուրդք բազումք առնել կատարել զտաւնն տարեկանաց բաղարջակերացն յամսեանն երկրորդում ժողովրդեամբ բազմաւ:

14․ ապա յարեան քակեցին զբագինսն որ յԵրուսաղէմն շինեալ էր, եւ մատուցանել զխունկս իւրեանց սնոտեացն եւ կործանեցին կրեցին ի հեղեղատն ի Կեդրովն,

15․ եւ զենին զպասեքն յաւուրն չորեքտասաներորդի ամսեանն երկրորդի, եւ քահանայք եւ Ղեւտացիք զղջացան եւ սրբեցան եւ մատուցին պատարագս ի տան Տեառն:

16․ եւ անցին կացին ի կարգս իւրեանց ըստ պատուիրանին Մովսէսի առն Աստուծոյ, եւ քահանայքն ընդունէին զարիւնն ի ձեռացն Ղեւտացւոց.

17․ զի բազմութիւն էր ժողովրդոցն, եւ չէին սրբեալք, եւ Ղեւտացիքն էին ի զենուլ զպասերքն ամենայնի որ ոչն կարէին սրբել ի նուէրս Տեառն,

18․ զի մեծ մասն ժողովրդեանն յԵփրեմէ եւ ի Մանասէէ եւ Իսաքարայ, եւ ի Զաբուղոնէ ոչ սրբեցան, այլ կերան զպասեքն զայն արտաքոյ գրոյն: Ապա սկսաւ կալ յաղաւթս Եզեկիայ վասն նոցա եւ ասէ. Տէր Աստուած սուրբ քաղցր եւ բարերար լեր դու փրկիչ եւ քաւիչ ի վերայ

19․ ամենայն սրտից որ ուղղեալ են խնդրել զտէր Աստուած հարցն իւրեանց եւ ոչ որպէս ըստ սրբութեան սրբոցն:

20․ եւ լուաւ Տէր Եզեկիայ եւ քաւեաց զժողովուրդն:

21․ եւ արարին որդիքն Իսրայէղի որ գտան յԵրուսաղէմ զտաւնն տարեկանաց բաղարջակերացն աւուրս եւթն ցնծութեամբ եւ ուրախութեամբ բազմաւ, եւ աւրհնէին զՏէր աւրստաւրէ, եւ Ղեւտացիքն եւ քահանայք ի սրինգ մեծաբարբառ տեառն Աստուծոյ:

22․ Եւ խաւսել սկսաւ Եզեկիայ ի սիրտս Ղեւտացւոցն եւ յամենայն որ իմանային բարեաւ իմաստութեամբ զՏեառնէ եւ կատարեցին զտաւնն տարեկանացն բաղարջակերաց յեւթն աւր զենուին զողջակէզս պատարագացն փրկութեանն եւ զխոստովանութեան տեառն Աստուծոյ հարցն իւրեանց:

23․ ապա խորհեցան խորհուրդ ամենայն ժողովքն առնել եւթն եւս այլ աւր, եւ արարին աւուրս եւթն եւս այլ ուրախութիւն մեծ,

24․ զի Եզեկիա արքայ Հրէաստանի սկսաւ ժողովրդեանն գործել հաց յեւթն հազար զուարակէ եւ յեւթն հազար ոչխարէ, եւ իշխանքն ի նոյն նպաստս մատուցանէին վասն ժողովրդոցն ի հազար զուարակէ, եւ ի տասն հազար ոչխարէ եւ սրբեցան ի քահանայից անտի բազումք:

25․ եւ ուրախ եղեն քահանայքն եւ Ղեւտացիք եւ ամենայն ժողովուրդքն որ եկեալ էին յԻսրայէղէ եւ որ եկքն եւ պանտուխտք էին եկեալ յերկրէն Իսրայէղէ եւ բնակիչքն Յուդայ.

26․ եւ եղեւ ուրախութիւն մեծ յԵրուսաղէմ, որ ոչ եղեւ երբէք յաւուրն Սողոմովնի արքայի որդւոյ Դաւթի արքային Իսրայէղի այսպիսի տաւն ուրախութեան յԵրուսաղէմ:

27․ Ապա յոտն կացին քահանայքն եւ Ղեւտացիքն աւրհնէին զժողովուրդն եւ լսելի եղեւ ձայն բարբառոյ նոցա, եւ ելին մտին աղաւթք նոցա առաջի սրբութեան բնակութեանն Աստուծոյ յերկինս: