Գիրք` 14. Մնացորդաց Բ

Գլուխ 18

   
1. Եւ եղեւ մեծութիւն յոյժ Յուսափատու եւ փառք մեծ եւ փեսաացաւ Յուսափատ ի տանն Աախաբու

2. եւ եկն էջ նա ի կատարած, առ Ախաբ ի Շամրին. ապա զէնոյր նմա Ախաբ խաշինս, եւ ժողովրդեան նորա յոյժ եւ Ախաբ արքայ հրապուրեաց զնա զի ելցէ ընդ նմա ի Հռամագ Գաղաադ:

3. Խաւսել սկսաւ Ախաբ ընդ Յուսափատու արքային Յուդայ եւ ասէ. Ելցես դու ընդ իս ի Հռամադ Գաղաադ, ետ պատասխանի նմա Յուսափատ եւ ասէ. Որպէս դու եւ ես, որպէս զաւրք քո, եւ զաւրք իմ ընդէր ոչ ելից ես ի գործ պատերազմի:

4. Եւ ասէ Յուսափատ յարքայն Իսրայէղի. Նախ խնդրեսցուք մեք բան ի Տեառնէ:

5. Եւ հրամաեաց ժողովել արքայն Իսրայէղի զամենայն մարգարէսն արս իբրեւ չորեք հարիւր եւ ասէ ցնոսա. Եթէ իցէ մարթ երթեալ մեզ ի Հռամադ Գաղաադ ի գործ պատերազմի թէ դադարեսցուք ետուն պատասխանի եւ ասեն. Երթ երթ եւ մատնեսցէ զնոսա Տէր ի ձեռս քո:

6. Ապա խաւսել սկսաւ Յուսափատ եւ ասէ. Գուցէ աստ մարգարէ Տեառն եւ հարցուք նովաւ:

7. Խաւսել սկսաւ թագաւորն Իսրայէղի եւ ասէ ցնա. Գոյ աստ այր մի հարցանել նովաւ ի Տեառնէ, բայց ես ատեմ զնա, զի ոչ երբեք նորա մարգարէացեալ է ինձ ի բարիս այլ ի չարիս, Միքայ որդին Ամղեա. ետ պատասխանի Յուսափատ արքային Իսրայէղացւոց եւ ասէ. Մի այդպէս խաւսիր արքայ:

8. Ապա կոչեաց արքայն Իսրայէղացւոց ներքինի մի եւ ասէ. Հապա վաղվաղակի հասոյ առ իս զՄիքէա զորդին Ամղեա:

9. Եւ արքայն Իսրայէղի եւ արքայն Յուդայ նստէին զարդարեալ յիւրաքանչիւր աթոռս յընդարձակ, վայրի առաջի դրանն Շամրնի եւ քուրմքն ամենայն մոլորէին առաջի նորա:

10. Ապա գործեաց իւր եղջերս երկաթիս Սեդեկիայ որդի Քամեա, եւ ասէ. Այսպէս խէթկեսցես դու յայս եղջերս զԱսորիսն զամենայն եւ սպառես զնոսա

11. եւ ամենայն քուրմքն մոլորէին եւ ասէին այսպէս. Ել դու ի Հռամովթ Գաղաադ եւ աջողեսցի քեզ եւ մատնեսցէ զնոսա Տէր ի ձեռս արքայի:

12. եւ հրեշտակն որ երթեալ էր կոչել զՄիքէ. խաւսէր ընդ նմա եւ ասէր. Ահաւասիկ մարգարէքն իբրեւ ընդ մի բան մարգարէանան ի բարիս վասն արքայի եւ արդ` եղիցի քեզ բանք ի բերան իբրեւ ի միոյ միոյ ի նոցանէն խաւսել ի բարութիւն:

13. Եւ ասէ Միքէ. Կենդանի է Տէր իմ, եթէ ինչ զինչ դիցէ Տէր իմ ի բերան իմ զնոյն խաւսեցայց,

14. եւ եկն առաջի արքային եւ ասէ ցնա արքայ. Միքէ իցէ թէ ելցուք մեք ի Հռամովթ Գաղաադ, ի գործ պատերազմի, թէ դադարեսցուք եւ ասէ Միքէ. Ե¯լ ե¯լ եւ աջողեսցի ի ձեռին քում:

15. Խաւսել սկսաւ թագաւորն ընդ նմա եւ ասէ. Քանիցս անգամ երդմնեցուցի ես զքեզ զի մի զայլ ինչ խաւսեսցիս, բայց որ ճշմարտութիւն յանուան Տեառն:

16. Խաւսել սկսաւ Միքէ եւ ասէ. Տեսանէի ես զամենայն Իսրայէլ ցրուեալս ընդ լերինս իբրեւ զխաշինս զի ոչ գուցէ նոցա հովիւ, եւ ասէ Տէր. Ոչ գոյ նոցա առաջնորդ ուստի դարձցին իւրաքանչիւր ի տունս իւրեանց խաղաղութեամբ:

17. Եւ ասէ արքայն Իսրայէղի ցՅովսափատ. Ոչ ասացի ոչ մարգարէանայ այրն այն ինձ ի բարիս, բայց միայն ի չարիս:

18. եւ ասէ Միքա. Ոչ այլ չափ միայն այլ լուարուք դուք զպատգամս Տեառն: Տեսանէի ես զՏէր զի նստէր յաթոռ փառաց իւրոց, եւ ամենայն զաւրք երկնից յաջմէ եւ յահեկէ կային:

19. Խաւսել սկսաւ Տէր եւ ասէ. Ով երթիցէ ինձ առ արքայն Իսրայէղի հաւանեցուսցէ ինձ զարքայն Իսրայէղի ելանել նմա ի Հռամովթ Գաղաադ: Սկսան յանձին ունել եւ ասել ոմն այսպէս ոմն այնպէս

20. եւ ասէ. Ոչ եւ այսն եկն ել պիղծ եկաց առաջի Տեառն եւ ասէ. Ես երթամ պատրել զնա:

21. եւ ասէ Տէր. Իւ: ելից մտից ի բերանոյ ի բերան մարգարէիցն յոգի ստութեան եւ պատրեցից զնոսա եւ ասէ. Այո, զքո գիտեմ դու առնես:

22. Արդ` ահաւասիկ ետ Տէր զոգին ստութեան ի բերան սուտ մարգարէիցս այսոցիկ այլ Տէր չարիս խաւսեցաւ ի վերայ քո:

23. եւ մերձեցաւ Սեդեկիայ որդի Քամայ, եւ ած նմա ապտակ մի եւ ասէ ցնա. Զինչ է այդ յորում ժամանակի անց զին եւ ոգին Տեառն, եւ ընդ քեզ խաւսեցաւ:

24. Ետ պատասխանի Միքայ եւ ասէ. Դու գիտես, դու տեսջիր յաւուր յայնմիկ յորում մտանիցէք եւ ելանիցէք տուն ի տանէ թաքչել ի նմա:

25. Եւ ասէ արք Իսրայէղացւոց. Դարձուցէք զՄիքիայ, եւ տարայք առ Իմեր իշխան քաղաքին եւ առ Յովաս որդի արքայի.

26. եւ ասացէք այսպէս. Եթէ դիր դու զդա ի տան բանդի, եւ կերիցէ հաց նեղութեան, եւ ջուր տառապանաց մինչչեւ դարձայցես անդրէն խաղաղութեամբ:

27. եւ ասէ Միքայ. Եթէ դու այսրէն դառնաս ապա ընդ իս Տեառն չիք խաւսեցեալ, ահա լուարուք զաւրք ամենայն:

28. եւ ելին գնացին Ախաբ արքայն Իսրայէղացւոց, եւ Յուսափատ արքայն Յուդայ ի Հռամովդ Գաղաադ:

29. Սկսաւ խաւսել արքայն Իսրայէղի առ Յովսափատ եւ ասէ. Վառեցայց կազմեցայց պատրաստեցայց եւ մտից ի պատերազմ, եւ դու զգեցիր զհանդերձ թագաւորութեան իմոյ, եւ կացի պատուի, եւ յայլակերպս եղեւ արքայն Իսրայէղացւոց, եւ եմուտ ի պատերազմ:

30. Եւ արքայն Ասորոց պատուէր ետ զաւրացն զաւրագլխաց եւ ասէ. Ամենեւին ձեռն մի ձգիցէք մի ի մեծ մի ի փոքր, բայց միայն յարքայն Իսրայէղի,

31. եւ եղեւ իբրեւ տեսին նահատակքն որ գային առաջի գնդին, կառաւք եւ երիւարաւք զՅովսափատ այր առն  ձայն առնել սկսան եւ ասեն. Ահա արք Իսրայէղի եւ պատեցին զնա: Ապա նա ձայն եբարձ աղաղակեաց եւ ասէ. Չեմ ես արքայն Իսրայէղի. եւ Տէր ապրեցոյց զնա ի նոցանէ:

32. Եւ եղեւ իբրեւ տեսին զնա նահատակքն թէ չէ նա արքայն Իսրայէղի, թողին զնա եւ դարձան ի նմանէն, եւ ընդ դառնալն իւրեանց.

33. այր հաստաբազուկ, կորով ի ձեռաւք իբրեւ զփորձ կամեցաւ առնել զանձին, նետ մի ձգեաց ի խուռն գնդին եւ եհար զարքայն Իսրայէղացւոց ընդ մէջ սրտառաջացն եւ ողնափողին եւ թափ եհան:

34. Խաւսել սկսաւ կառավարին թագաւորն եւ ասէ. Դարձոյ զձեռն քո եւ հան զկառս ի պատերազմէ աստի զի վիրաւորեալ եմ եւ անդէն մրրկեցաւ գունդն, եւ ճակատն խանգարեցաւ, եւ թագաւորն Իսրայէղացւոց կայր դէմ Ասորոցն մինչչեւ ընդ երեկս աւր, եւ ընդ արեւուն մտանելն թափէր զոգիսն: